Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017


Φωτογραφία της Nota Haras.


Δέσποτα Χριστέ ό Θεός, ό τοίς πάθεσί σου τά πάθη μου θεραπεύσας
καί τοίς τραύμασί σου τά τραύματά μου ιατρεύσας,
χάρισαί μοι τω πολλά σοι πταίσαντι δάκρυα κατανύξεως,
συγκέρασόν μου τό σώμα από οσμής τού ζωοποιού Σώματός σου,
καί γλύκανόν μου τήν ψυχήν τώ σώ τιμίω Αίματι από τής πικρίας,
ήν με ό αντίδικος επότισεν.

Ύψωσον τόν νούν μου πρός σέ, κάτω ελκυσθέντα,
καί ανάγαγέ με από του χάσματος της απωλείας,
ότι ούκ έχω μετάνοιαν, ούκ έχω κατάνυξιν,
ούκ έχω δάκρυον παρακλητικόν,
τά επανάγοντα τά τέκνα πρός τήν ιδίαν κληρονομίαν.

Εσκότισμαι τόν νούν έν τοίς βιωτικοίς πάθεσι
καί ούκ ισχύω ατενίσαι πρός σέ έν οδύνη,
ού δύναμαι θερμανθήναι τοίς δάκρυσι τής πρός σε αγάπης.

Αλλά, Δέσποτα Κύριε, Ιησού Χριστέ, ο θησαυρός των αγαθών,
δώρησαί μοι μετάνοιαν ολόκληρον
καί καρδίαν επίπονον είς αναζήτησίν σου, χάρισαί μοι τήν χάριν σου
καί ανακαίνισον εν εμοί τάς μορφάς τής σής εικόνος.


Κατέλιπόν σε, μή με εγκαταλίπης, έξελθε είς αναζήτησίν μου,
επανάγαγέ με πρός τήν νομήν σου,
συναρίθμησόν με τοίς προβάτοις της εκλεκτής σου ποίμνης
καί διάθρεψόν με σύν αυτοίς έκ της χλόης των θείων σου μυστηρίων,
πρεσβείαις της πανάγνου Μητρός σου καί πάντων των αγίων σου.

Α μ ή ν.

Τα παραμύθια που έθρεψαν τα παιδικά μας χρόνια


 
 
φιλικό παραμιλιτό..
 
Έλεγα μια μέρα:
Ξέρεις τι είναι, ρε φίλε,
να υπάρχει η αγάπη του Θεού,
η ζεστασιά και η γαλήνη Του,
η στοργή και το έλεός Του,
κι εσύ να ξεπαγιάζεις
και να μην κάνεις τίποτε
να τα αγγίξεις
όλα αυτά;!.

Τα έλεγα
στον πιο γνωστό
και κοντινό μου.

Τον εαυτό μου...

Καλλιτέχνης μετατρέπει τις λέξεις σε… σχήματα!


Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηνωμένο Βασίλειο… Ο Jonathan Stephen Harris δεν έχει μόνο ένα σταθερό χέρι που δημιουργεί όμορφες εικόνες στο χαρτί αλλά και ένα ευφάνταστο μυαλό που βλέπει διαφορετικά τα πράγματα γύρω του από ό,τι οι άλλοι. Εκεί που υπάρχουν γράμματα εκείνος βλέπει εικόνες! Και για να το αποδείξει παίρνει έναν μαρκαδόρο και ζωγραφίζει στο χαρτί γράμματα τα οποία μεταμορφώνει σε σχέδια ανάλογα με την έμπνευση που έχει κάθε φορά. Είτε πρόκειται για ζώο, οικιακό αντικείμενο ή για κάτι άλλο, εκείνος παίρνει την ιδέα από το γράμμα και ξεκινάει…

Με ποιες τροφές θα "καθαρίσετε" το συκώτι σας

Γνωρίζετε ότι υπάρχουν τροφές που βοηθούν στον καθαρισμό του συκωτιού σας, τονώνοντας παράλληλα τη φυσική ικανότητά του να απαλλάσσει το σώμα από τις τοξικές ουσίες; 



Δείτε ποιες είναι:



Σκόρδο



Ενεργοποιεί τα ηπατικά ένζυμα που βοηθούν το σώμα να «ξεπλύνει» τις τοξίνες. Επίσης, περιέχει μεγάλες ποσότητες αλισίνης και σεληνίου, δύο φυσικών ενώσεων που βοηθούν στον καθαρισμό του ήπατος.

Γκρέιπφρουτ



Καθώς είναι πλούσιο σε βιταμίνη C και αντιοξειδωτικά, επιταχύνει τις διεργασίες καθαρισμού, συμβάλλοντας στην ενίσχυση της παραγωγής των ενζύμων αποτοξίνωσης.



Καρότα και παντζάρια



Είναι πλούσια σε φλαβονοειδή και βήτα καροτίνη που βοηθά στην βελτίωση της συνολικής λειτουργίας του ήπατος.



Πράσινο τσάι



Είναι πλούσιο σε κατεχίνες, που έχει αποδειχθεί από πολλές έρευνες ότι βοηθούν στη λειτουργία του ήπατος.



Πράσινα λαχανικά



Η εξαιρετικά υψηλή τους περιεκτικότητα σε χλωροφύλλη, τα κάνει να απορροφούν τις τοξίνες από το αίμα. Με τη διακριτή ικανότητά τους να εξουδετερώνουν τα βαρέα μέταλλα, τα χημικά και τα φυτοφάρμακα, τα τρόφιμα αυτά αποτελούν έναν ισχυρό προστατευτικό μηχανισμό για το συκώτι.



Αβοκάντο



Συμβάλλει στην παραγωγή γλουταθειόνης από τον οργανισμό, κύρια αποστολή της οποίας είναι να διασπά και να απομακρύνει από το σώμα όλες τις δυνάμει επικίνδυνες τοξίνες.



Μήλα



Πλούσια σε πηκτίνη, τα μήλα έχουν εκείνα τα χημικά συστατικά που χρειάζεται ο οργανισμός για να καθαρίσει και να απελευθερώσει τις τοξίνες από το πεπτικό σύστημα. Αυτό, με τη σειρά του, καθιστά ευκολότερο για το συκώτι να χειριστεί το τοξικό φορτίο.



Ελαιόλαδο



Τα οργανικά έλαια βοηθούν το σώμα, παρέχοντας μία βάση λιπιδίων, που έχουν τη δυνατότητα να απορροφούν τις βλαβερές τοξίνες στο σώμα. Με τον τρόπο αυτό λαμβάνουν ένα μέρος της δύσκολης δουλειάς που έχει το ήπαρ από την άποψη της τοξικής υπερφόρτωσης.



Δημητριακά ολικής αλέσεως



Είναι πλούσια σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β που αποτελούνται από θρεπτικά συστατικά που είναι γνωστό ότι βελτιώνουν το μεταβολισμό του λίπους, τη λειτουργία του ήπατος και την αποσυμφόρησή του.



Σταυρανθή λαχανικά



Τρώγοντας μπρόκολο και κουνουπίδι, θα ενισχύσετε το ποσό της γλυκοζινόλης στον οργανισμό, αυξάνοντας την παραγωγή ενζύμων στο ήπαρ, που βοηθούν στην απομάκρυνση των καρκινογόνων ουσιών και άλλων τοξινών από το σώμα.



Λεμόνι



Περιέχει πολύ υψηλές ποσότητες βιταμίνης C, η οποία βοηθά τον οργανισμό στη σύνθεση των τοξικών υλικών σε ουσίες, που μπορούν να απορροφηθούν από το νερό.



Καρύδια



Πλούσια σε αργινίνη, βοηθούν το ήπαρ στην απομάκρυνση της αμμωνίας.



Λάχανο



Όπως και το μπρόκολο και το κουνουπίδι, το λάχανο βοηθά στην τόνωση της ενεργοποίησης δύο σημαντικών ηπατικών ενζύμων που βοηθούν στην αποτοξίνωση των τοξινών.



___________________
ΕΠΙΜΕΤΡΟ
Μερικές επιπλέον συμβουλές για να αποτοξινώσετε το συκώτι σας:
1. Κόψτε ή περιορίστε στο ελάχιστο το ποτό, ειδικότερα την μπίρα και τα "σκληρά" ποτά.
3. Πίνετε καθημερινά ένα φλιτζάνι από το ζωμό λίγων φύλλων αποξηραμένης τσουκνίδας και τρώτε συχνά μαύρες βιλογικές  σταφίδες.
4. Καταναλώνετε μόνο άπαχα τυριά, όπως μυζήθρα, ανθότυρο, γαλοτύρι κλπ
5. Πίνετε μόνο λάιτ γάλατα και καταναλώνετε γιαούρτια με λίγα λιπαρά.
6. Αποφεύγετε τα προϊόντα με ζάχαρη και γλυκόζη.Καταναλώνετε ελάχιστη σοκολάτα με υψηλή περιεκτικότητα σε κακάο (μπίτερ) .
7.Κόψτε με το "μαχαίρι" τα "πιτοειδή" παρασκευάσματα , που περιέχουν τρανς λιπαρά, άσπρο αλεύρι και "ύποπτα" τυριά.

Το μαζούτ στον Σαρωνικό… έπνιξε και τον ακτιβισμό;

Άλλες εποχές οι δρόμοι θα είχαν γεμίσει διαδηλωτές που θα απαιτούσαν τον άμεσο καθαρισμό της περιοχής. Οι πιο σκληροί μάλιστα από αυτούς θα ζητούσαν την άμεση παραίτηση του αρμόδιου υπουργού, αν όχι ολόκληρης της κυβέρνησης.
Κάποιοι ίσως να επέλεγαν πιο ακτίβιστικες μεθόδους όπως αποκλεισμούς κεντρικών οδών, εισόδων υπουργείων κ.α. Πρόκειται ασφαλώς για εικόνες που όλοι έχουμε δει στο παρελθόν ακόμα και με μικρότερες αφορμές.
Ο λόγος για τις περιβαλλοντικές και οικολογικές οργανώσεις που «λάμπουν» δια της απουσίας τους εν μέσω της πρωτοφανούς ρύπανσης στο Σαρωνικό κόλπο.
Για να είμαστε απολύτως δίκαιοι θα πρέπει να κάνουμε δυο εξαιρέσεις. Την Greenpeace, η οποία εξέδωσε ανακοίνωση ενώ παράλληλα έστειλε και ομάδα εθελοντών και την WWF Ελλάς που υπέβαλε μήνυση στην εισαγγελία πλημμελειοδικών Πειραιά, κάνοντας λόγο για περιβαλλοντικό έγκλημα που χρήζει παραδειγματικής τιμωρίας.
Ακόμα όμως και αυτές οι αντιδράσεις όμως, άλλες εποχές ίσως να θεωρούνται πολύ «χαλαρές» και απλώς θα ήταν ένας κρίκος μιας αλυσίδας πιο δυναμικών αντιδράσεων.


Φωτογραφία του Christos Tapanas.

Στάρετς Σέργιος: "Ὅλοι οἱ ψυχικὰ ἀσθενεῖς ἔχουν ὡς κέντρο τὸν ἑαυτό τους, ὁ ἐγωισμός εἶναι ἡ αἰτία τῆς κατάθλιψης"

Ἕνας ἀκόμη σύγχρονος Στάρετς, ὁ Στάρετς Σέργιος, συμφωνεῖ μέ τά λεγόμενα τοῦ Γέροντος Πορφυρίου καί τοῦ Γέροντος Παϊσίου, πού μόλις παρουσιάσαμε: «Στὴ βάση τῶν ψυχικῶν ἀσθενειῶν», παρατηρεῖ ὁ Στάρετς Σέργιος, «βρίσκεται ἡ ὑπερηφάνεια. Θεμέλιο τῶν ψυχικῶν ἀσθενειῶν εἶναι ἡ θεώρηση τοῦ ἑαυτοῦ μας ὡς κέντρου τῶν πραγμάτων. Ὅλοι οἱ ψυχικὰ ἀσθενεῖς ἔχουν ὡς κέντρο τὸν ἑαυτό τους».

 Ἐδῶ ὁ Γέροντας ταυτίζεται πλήρως μέ τόν Γέροντα Πορφύριο, πού ὁμιλεῖ γιά τόν ἐγωισμό ὡς αἰτία τῆς κατάθλιψης. Καί συνεχίζει: «Αὐτό, βεβαίως, δέν σημαίνει ὅτι οἱ ἴδιοι εἶναι ὑπεύθυνοι για τὴν ἀσθένειά τους. 

Ἡ ὑπερηφάνεια, ὅπως καὶ τὰ ἄλλα πάθη, ἔχουν στο ἄτομο ποικίλες προελεύσεις: τὴν προσωπικὴ βούληση, ἀλλὰ καὶ τὴν... κληρονομικότητα, τὸ οἰκογενειακὸ περιβάλλον, τὴν κοινωνία, τὶς προσωπικὲς σχέσεις καὶ τὴν ἱστορία τοῦ καθενός. 

Κάθε πνευματικὸς Πατέρας πρέπει να εἶναι ταυτόχρονα καὶ ψυχίατρος. Κάθε ψυχικὴ ἀσθένεια ἔχει στήν βάση της πνευματικὰ προβλήματα» .Καί ἐδῶ ὁ Γέροντας Σέργιος ταυτίζεται μέ τόν Γέροντα Πορφύριο πού διδάσκει ὅτι πίσω ἀπό τά λεγόμενα «ψυχολογικά» κρύβονται πνευματικά προβλήματα καί δαιμόνια. 

«Ἡ πνευματικότητα», παρατηρεῖ ἐπίσης ὁ Στάρετς Σέργιος, «καλύπτει καὶ περιλαμβάνει τὰ πάντα. Ἑπομένως, μία πνευματικὴ πράξη μπορεῖ να θεραπεύσει». Ἐδῶ ὁ Γέροντας ἀπαντᾶ σ’ αὐτούς πού λένε ὅτι (τάχα) χρειάζεται Πνευματικός γιά τά πνευματικά καί ψυχολόγος-ψυχίατρος γιά τά ψυχολογικά προβλήματα. Ὅλα εἶναι πνευματικά προβλήματα καί χρήζουν τήν Θεία Χάρη γιά νά θεραπευθοῦν.
«Ὁ ψυχίατρος που δεν εἶναι πνευματικὸς ἄνθρωπος», σημειώνει εὔστοχα ὁ Γέροντας Σέργιος, «μπορεῖ νά ἀνακουφίσει τὸν ἀσθενῆ, νά τὸν βοηθήσει νά ξαναβρεῖ τὸν ἑαυτὸ του, νά βελτιώσει τίς σχέσεις του μὲ τοὺς ἄλλους. Ἀλλὰ κατὰ βάθος τὸν ἀφήνει ἄδειο, γιατὶ δέν τοῦ λέει πῶς νά βρεῖ ἕνα νόημα στήν ὑπάρξή του. Κάτι πού, ἀντιθέτως, κάνει ὁ πνευματικὸς Πατέρας». Νά ἡ τεράστια διαφορά προσφορᾶς τῶν μέν ἀπό τούς δέ. Ἡ «ἀπουσία νοήματος ζωῆς» εἶναι τό μεγαλύτερο πρόβλημα στόν σημερινό σύγχρονο «πολιτισμένο» ἄνθρωπο. 
Ἡ θεραπεία ἐπίσης ἀπό τούς ψυχιάτρους δέν γίνεται στό βάθος ἀλλά στήν ἐπιφάνεια τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης· εἶναι μία θεραπεία κυρίως στήν συμπεριφορά καί ὄχι στό «εἶναι», στήν οὐσία τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς.
Οἱ ψυχίατροι καί οἱ ψυχολόγοι ἀγνοοῦν τήν ἀνθρώπινη ψυχή καί ἐν πολλοῖς ἀρνοῦνται τήν ὕπαρξή της. «Ἀντίθετα μὲ ὅ,τι ἰσχυρίζεται ὁ Φρόυντ», ὑπογραμμίζει ὁ Στάρετς, «ἡ βάση τῶν ψυχικῶν ἀσθενειῶν δεν εἶναι ἡ σεξουαλικότητα, ἀλλὰ ἡ ὑπερηφάνεια». Ἡ νόσος τοῦ διαβόλου (ἡ ἀλαζονεία-ὑπερηφάνεια) εἶναι αὐτήν πού ἀρρωσταίνει καί τήν ἀνθρώπινη ὕπαρξη.

«Ἡ ὑπερηφάνεια», ὅπως παρατηρεῖ ὁ π. Παΐσιος, «γεννᾶ τόν ἐγωισμό».

Ὁ διάβολος, μπαίνοντας στήν ὑπερήφανη-ἐγωκεντρική ψυχή, τήν γεμίζει μέ λύπη, κόπωση καί ἀπόγνωση.

Κάποιος ρώτησε τόν Γέροντα Παΐσιο σχετικά μέ τήν στενοχώρια πού τοῦ ἐρχόταν γιά τίς πτώσεις του:
«Γέροντα, κάμπτομαι ἀπό τήν στενοχώρια γιά τίς πτώσεις μου καί κουράζομαι στόν ἀγώνα μου.
– Ἀπό τόν ἐγωισμό εἶναι. Ἐπειδή δέν «κάμπτεις», γι’ αὐτό ἀποκάμνεις μετά. Δέν ὑπάρχει ταπείνωση, μετάνοια, συντριβή· ὑπάρχει ἐγωισμός καί ὁ ἐγωισμός πάντα φέρνει λύπη καί ἄγχος. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος δέν ἔχει μετάνοια, ἀλλά στενοχωριέται ἀπό ἐγωισμό, ἀπόἀνθρωπαρέσκεια, ἐπειδή ξέπεσε στά μάτια τῶν ἄλλων, τότε ὑπάρχει μέσα του ἀγωνία, φαρμάκι, πόνος».
Ὁ καταθλιπτικός ἄνθρωπος βιώνει ἀκριβῶς τήν λύπη, τό φαρμάκι, τόν πόνο, διότι δέν «κάμπτει», δέν ταπεινώνεται, δέν μετανοεῖ ἀλλά στενοχωριέται, ἐξ αἰτίας τοῦ πληγωμένου του ἐγωισμοῦ καί τῆς ἀνθρωπαρέσκειας.
Πολλές φορές ἡ ὑπερβολική στενοχώρια γιά τά πάθη καί τίς πτώσεις μας ὑποκρύπτει μία αὐτονομημένη ἀπό τόν Θεό προσπάθεια ἠθικῆς βελτίωσής μας καί ἕναν μεγάλο ἐγωισμό.
Ὁ στάρετς Μακάριος ἔγραφε σὲ ἕνα προφανῶς καταθλιπτικὸ πρόσωπο: «Λὲς ὅτι ἡ ἀδυναμία σου νὰ ἀντισταθεῖς στὸν πειρασμό, ἡ βραδύτητά σου νὰ νικήσεις τὰ πάθη σου καὶ ἡ γενικὴ ἠθικὴ ἀδυναμία σου σὲ πιέζει πολύ, πράγμα ποὺ ἁπλὰ ἀποδεικνύει ὅτι στηρίζεις τὴν σωτηρία σου στὶς δικές σου δυνάμεις… Πῶς ἀλλιῶς θὰ ἀποκτήσουμε τὴν ταπείνωση, παρὰ μόνο ἂν ἀντικρίζουμε συνεχῶς τὸν ἑαυτό μας ὅπως πραγματικὰ εἶναι – ὁ χειρότερος τῶν ἁμαρτωλῶν». Ἡ Ρωσία τῶν στάρετς τοῦ 19ου αἰώνα ἦταν ἀρκετὰ ἐξοικειωμένη μὲ τὴν κατάθλιψη... (Ἡ κατάθλιψη) θεωρεῖτο σύμπτωμα τῆς ὑπερηφάνειας, καὶ ἡ θεραπεία του ἦταν ἡ ταπείνωση.

πηγή

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Ρίγος! Κρητικοί χόρεψαν τον «Βουβό πεντοζάλη του Πένθους» για το Ολοκαύτωμα

74 Χρόνια μετά την καταστροφή των χωριών της Βιάννου και της δυτικής Ιεράπετρας, 5 κρητικοί χόρεψαν ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου, τον «Βουβό» πεντοζάλη του Πένθους, μεταδίδοντας ρίγη συγκίνησης – Απλά δείτε το
Την Κυριακή, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου έγιναν οι εκδηλώσεις για τα 74 χρόνια από το Ολοκαύτωμα στην Βιάννο και τη δυτική Ιεράπετρα, της ναζιστικής θηριωδίας και στο μνημείο στα Αμιρα, 5 κρητικοί αποτύπωσαν όλο τον πόνο που προκάλεσαν οι ναζιστικές θηριωδίες.
Χορευτές στο μνημείο του ολοκαυτώματος, στα πλαίσια των εκδηλώσεων για την 74η επέτειο του Ολοκαυτώματος από τα γερμανικά στρατεύματα της κατοχής, χόρεψαν ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας τον «Βουβό Πεντοζάλη» μεταδίδοντας ρίγη συγκίνησης.
Απλά δείτε το
Φωτογραφία του Christos Tapanas.

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ) χαιρετίζει την πρωτοβουλία των γονέων που επιστρέφουν στα σχολεία τα αντορθόδοξα «βιβλία» των Θρησκευτικών



 

Δελτίο τύπου της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων (ΠΕΘ)

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων χαιρετίζει θερμά την αυθόρμητη, θαρραλέα, ομολογιακή, αγωνιστική και ακτιβιστική πρωτοβουλία των Ελλήνων Ορθοδόξων Χριστιανών γονέων και κηδεμόνων των μαθητών/τριών των σχολείων της χώρας, οι οποίοι επιστρέφουν στα σχολεία, τους «Φακέλους του μαθητή για το μάθημα των Θρησκευτικών», ζητώντας να διδαχθούν τα παιδιά τους την πίστη τους ανόθευτη χωρίς μείξεις και χυλοποιήσεις με ξένες θρησκείες.
Οι γονείς, προφανώς, αντιδρούν με αυτόν τον πρωτοφανή και επαναστατικό τρόπο στην αυταρχική και αντιδημοκρατική συμπεριφορά του Υπουργείου Παιδείας, το οποίο, περιφρονώντας  επιδεικτικά τα ορθόδοξα χριστιανικά πιστεύω της συντριπτικής πλειονοψηφίας του ελληνικού λαού, προχώρησε στην έκδοση και διανομή στους μαθητές/τριες των «Φακέλων του μαθητή για το μάθημα των Θρησκευτικών», το περιεχόμενο των οποίων είναι πολυθρησκειακό και συγκρητιστικό και, συνεπώς, αντισυνταγματικό, αντιπαιδαγωγικό και αντορθόδοξο, όπως, επανειλημμένα, έχει τονιστεί από πολλούς αρμόδιους φορείς.
Η αλήθεια του θέματος είναι καθαρή και απλή: Οι ορθόδοξοι μαθητές, ανήκουν στους γονείς τους ως προσωπικότητες και όχι στο κράτος και, φυσικά, θα πρέπει να διδάσκονται την πίστη των γονέων τους, την οποία έχουν ασπασθεί με το βάπτισμα και όχι ένα συνονθύλευμα θρησκειών. Αυτό είναι παγκόσμια κατοχυρωμένο δικαίωμά τους. Η ανάμειξη των θρησκειών με την πίστη των μαθητών από την Γ΄τάξη του Δημοτικού στοχεύει στη αντικατάσταση ή υποκατάσταση της πίστεως των ορθοδόξων μαθητών με ένα ουδέτερο διαθρησκειακό ή πολυθρησκειακό ή πανθρησκειακό και εκκοσμικευμένο πνεύμα, με άλλα λόγια, στην αποχριστιανοποίησή τους.
Με βάση την ανεξιθρησκία, ο ελληνορθόδοξος μαθητής δικαιούται να διδάσκεται τη γνήσια και αληθινή και εξ Αποκαλύψεως πίστη του, που συμβάλλει, αφενός στην πνευματική προσωπική ανακαίνιση των μαθητών και, αφετέρου, στη δημιουργία πολιτών με ηθικοπνευματικές και κοινωνικές αρχές, αντίστοιχες των ηθών, των εθίμων και του εν γένει πολιτισμικού και θρησκευτικού τοπίου της ελληνικής παράδοσης. Αυτό που δικαιούται και το απολαμβάνει ο Εβραίος, ο Μουσουλμάνος και ο Ρωμαιοκαθολικός μαθητής, δηλαδή τη διδασκαλία της δικής του πίστεως, για ποιον λόγο η πολιτεία να το στερεί στον ελληνορθόδοξο μαθητή και να του επιβάλλει να διδαχθεί τα είδωλα της πολυθρησκείας;
Η ΠΕΘ καλεί τους γονείς να συνεχίσουν να δίνουν δυναμικό αγωνιστικό παρόν για τη διατήρηση της ελληνορθόδοξης φυσιογνωμίας της παιδείας μας.
Επίσης, η ΠΕΘ, για ακόμη μία φορά, απευθύνει θερμή και ειλικρινή έκκληση στον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κώστα Γαβρόγλου και σε όσους ακόμη εργάζονται για την με κάθε τρόπο βίαιη επιβολή των αντιχριστιανικών και αντορθόδοξων ιδεοληψιών τους στην ελληνική κοινωνία, να εγκαταλείψουν αυτή την καταστροφική – αποδομητική, αδιέξοδη πολιτική, καθώς και τη διχαστική ρητορική τους. Καλούμε τους αρχιτέκτονες αυτής της μεθόδευσης να σταματήσουν άμεσα να οργανώνουν, με τη δύναμη της εξουσίας, την πνευματική καταστροφή του ελληνικού πολιτισμού, το σπουδαιότερο κομμάτι του οποίου είναι η Ορθοδοξία. Τους καλούμε να συν-εργασθούν έντιμα, με συμφιλιωτικό και δημοκρατικό πνεύμα, με όλους τους υπεύθυνους παράγοντες για την παροχή της ορθόδοξης, χριστιανικής παιδείας στα σχολεία της χώρας μας, για μια γνήσια και πραγματική ανανέωση του μαθήματος των Θρησκευτικών.



Το ΔΣ της ΠΕΘ

Το Άγιον Όρος θα επισκεφθεί ο εξωμότης πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας


Υπάρχουν αντιδράσεις από ομάδα Αγιορειτών, οι οποίες θα κορυφωθούν στην αυριανή συνεδρίαση της Ιεράς Κοινότητας;;;
 Από παλαιότερη επίσκεψη του Αλ. Τσίπρα στο Αγιο Ορος- Φωτογραφίες: EUROKINISSI/AMEN.GRΝα το δούμε και να μη  το πιστεύουμε!

η είδηση:
Επιστολή προς την Ιερά Κοινότητα να επισκεφθεί το Άγιον Όρος, έστειλε σύμφωνα με πληροφορίες το Γραφείο του Πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα.
Συγκεκριμένα ο Πρωθυπουργός έστειλε σήμερα επιστολή στην Ιερά Επιστασία του Αγίου Όρους, η οποία με την σειρά της κάλεσε τους αντιπρόσωπους των 20 Μονών «εις έκτακτον συνεδρίαν», για να κανονίσουν τις λεπτομέρειες της επίσκεψης.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι και ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα αφιχθή στο Άγιον Όρος, μετά από πρόσκληση της Ι.Μ. Παντοκράτορος για τα εγκαίνια της νέας πτέρυγας που ολοκληρώθηκε φέτος.
Επίσης να σημειωθεί ότι υπάρχουν αντιδράσεις από ομάδα Αγιορειτών, οι οποίες θα κορυφωθούν στην αυριανή συνεδρίαση της Ιεράς Κοινότητας.
Τέλος πληροφορίες της Romfea.gr αναφέρουν ότι ο Πρωθυπουργός θα βρεθεί στο Άγιον Όρος για 1.5 ημέρα σχεδόν, αφού το πρόγραμμά του είναι πάρα πολύ επιβαρυμένο.

Η Δράμα και το σύγχρονο εκκλησιαστικό δράμα

Αποτέλεσμα εικόνας για ΦΑΚΕΛΟΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΑΚΤΙΝΕΣ


Ο δήμαρχος της ακριτικής Δράμας, διερμηνεύοντας τη θέληση και το φρόνημα της πλειοψηφίας των συμπολιτών του, απέστειλε μία ευγενική μεν, πεπαρρησιασμένη δε, επιστολή στον ολετήρα της πάλαι ποτέ Εθνικής μας παιδείας( που διά τας αμαρτίας μας κατέχει το σχετικό υπουργικό θώκο), με αιτία και αφορμή τη διδακτέα ύλη των "νέων Θρησκευτικών" της Δ Τάξεως του Δημοτικού Σχολείου, που υπηρετεί άριστα και αποδοτικά το συγκρητιστικής υφής πανθρησκειακό "ιδεώδες" συντελώντας, κατ αυτόν τον τρόπο, στη θρησκευτική, εθνική και πολιτιστική ισοπέδωση και ομογενοποίηση του ελληνικού λαού.

Η εν λόγω ομολογιακή παρέμβαση αποτελεί όαση εν μέσω της αυχμηράς ερήμου του συγχρόνου ωχαδελφισμού, ραγιαδισμού, δενμεμελισμού που εν πολλοίς διατρέχει τη δομή της νεοελληνικής κοινωνίας, από κεφαλής έως και ποδών αυτής, και διαμορφώνει και χαρακτηρίζει την όλη  στάση  και συμπεριφορά της απέναντι σε ακανθώδη, φλέγοντα και ζέοντα ζητήματα που απειλούν την εθνικοθρησκευτική μας υπόσταση και αλλοιώνουν την εθνικοθρησκευτική μας ταυτότητα.
Κυρίως, όμως, η συγκεκριμένη λεβέντικη επιστολή που πληροί αφάτου χαράς και αγαλλιάσεως κάθε ελληνική ψυχή που δονείται από τα εθνικοθρησκευτικά ιδεώδη,  αποτελεί κόλαφο για τη στάση, εν προκειμένω, της λεγόμενης διοικούσας Εκκλησίας και μέτρο συγκρίσεως. Δίκαιη οργή και ιερά αγανάκτηση συνέχει τις ψυχές των ορθοφρονούντων συμπατριωτών μας που δεν έχουν μετατραπεί σε μπέηδες του καναπέ, λάτρεις της τηλε-τύφλωσης, στομαχόφρονες, ραγιάδες και δενμεμέληδες, για την "αντίδραση" της "επίσημης" Εκκλησίας, της εκκλησιαστικής ηγεσίας τουτέστιν, απέναντι στη μετάλλαξη των Θρησκευτικών. Είναι νωπή , ακόμη, η τραγελαφική, "διπλωματική", αντινομική και προδοτική στάση του αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου και της "τριμελούς εξ αρχιερέων επιτροπής" που ανέλαβαν την υποχρέωση να δώσουν μάχες για την κατοχύρωση του ορθοδόξου χαρακτήρα του μαθήματος και την αποτροπή της μεταλλάξεώς του σε πολυθρησκειακό-πανθρησκειακό έκτρωμα. Δεν έφθανε η μέχρι τώρα επιεικώς αχαρακτήριστη στάση της απέναντι στο λεγόμενο "αντιρατσιστικό νόμο", απέναντι στο θεατρικό βοθρόλυμα "corpus christi", απέναντι στο αίσχος του  "συμφώνου συμβίωσης" των σοδομιτών και γενικότερα απέναντι στον επιχειρούμενο, νομοθετικό και μη, αποχριστιανισμό και αφελληνισμό του λαού μας!
Ναρκοθέτησε και ακύρωσε με την προαναφερθείσα στάση της  το θεοφιλή αγώνα της ΠΕΘ και του πιστού κλήρου και λαού υπέρ της διασφαλίσεως  του ορθοδόξου προσανατολισμού του μαθήματος των Θρησκευτικών. Μετέβαλλε ΑΡΔΗΝ στάση καταπροδίδοντας τις αρχές της. Σύρθηκε πίσω από την άθεη και αντίχριστη Πολιτεία και τη σέχτα του δυσώνυμου ΚΑΙΡΟΥ. Συμβιβάσθηκε ενόχως. Σκανδάλισε σφόδρα, απογοήτευσε, πίκρανε όσους διατηρούσαν την ελπίδα οτι θα αποτελούσε ανάχωμα στην επιχείρηση ροκανίσματος των εθνικοθρησκευτικών μας ριζών. Έψυξε τον ιερό ζήλο του λαού του Θεού και μάρανε την αγωνιστική του διάθεση.
Η σχετική ευθύνη βαρύνει, πρωτίστως και κυρίως, τον οιακοστρόφο της νηός της κατ Ελλάδα Εκκλησίας. Για μία ακόμη φορά αποδείχθηκε κατώτερος των περιστάσεων. Ανίκανος να διαχειρισθεί το όλο ζήτημα επωφελώς για την Εκκλησία και το Έθνος. Φοιτήσας στο επάρατο, απαισίας μνήμης, σεραφειμικό φροντιστήριο του συμβιβασμού και του ραγιαδισμού αναδείχθηκε και αποδείχθηκε "άξιος" μαθητής εκείνου.
Της ελλαδικής Εκκλησίας ηγείται στις χαλεπές και πονηρές ημέρες μας ένας λαγωός και όχι ενας λέων. Ανίκανος να δώσει ομολογιακές μάχες, δέσμιος, προφανώς, μιας στρεβλής, εν προκειμένω, συλλογιστικής, 
δορυφορείται, εν πολλοίς, από ομόφρονες και ομότροπους ιεράρχες, σεραφειμικής νοοτροπίας και τακτικής, αρχιεργάτες της ήττας.
Από κοντά και οι "τρεις ιεράρχες", απλώς και μόνο "θρόνων διάδοχοι" εκείνων αλλά όχι και "τρόπων μέτοχοι", καθώς διεφάνη από τις δηλώσεις τους και τη συμπεριφορά τους. Τα μέλη της "τριμελούς, εξ αρχιερέων, επιτροπής" που θα έδιναν τη μάχη για την κατοχύρωση του ορθοδόξου χαρακτήρα του μαθήματος. Οι μητροπολίτες Ύδρας (γνωστός επιπλέον και από τα ουζάκια με τον ολετήρα υπουργό...), Μεσσηνίας (no comments...) και Μεσογαίας Νικόλαος, στον οποίο πολλοί(μεταξύ των οποίων και ο γράφων) είχαν στηρίξει πολλές ελπίδες επάνω του! Δυστυχώς,  οι ελπίδες κατέρρευσαν μαζί με το κύρος του εν λόγω επισκόπου μετά τις γνωστές, επιεικώς απαράδεκτες και "διπλωματικες" δηλώσεις του. Νεροκουβαλητές του Γαβρόγλου και του Γιαγκάζογλου κατάντησαν...
Και οι υπόλοιποι επίσκοποι, μέλη της ΙΣΙ, πώς αντέδρασαν; Αν δεν ρίχνουν, κάποιοι απ αυτούς, καμία ανέξοδη ντουφεκιά, περιστασιακά σε κανένα κήρυγμά τους σε πανηγυρίζοντα ναό και αν δεν προβαίνουν σε καμία πλατωνική διαμαρτυρία, ουδέν έτερον! Αντί να κηρύξουν αγία ανυπακοή, αντί να προτρέψουν γονείς και παιδιά να αρνηθούν να διδαχθούν τα νεοταξίτικα σκουπίδια των "καιριτών", αντί να κατεβάσουν στο δρόμο το λαό, στο "άγιο πεζοδρόμιο", αυτοί αρκούνται σε άσφαιρα πυρά! Αλλώ πώς να αναλάβουν πιο ενεργείς πρωτοβουλίες όταν ο συνεπίσκοπός τους του Βόλου περιθάλπει υπό τας πατρικάς του αγκάλας τους "καιρίτες" στη "θεολογική -ακαδημαική σφηκοφωλιά" που έχει συστήσει εδώ και χρόνια και όταν η συντακτική επιτροπή του επίσημου εκκλησιαστικού περιοδικού "ΘΕΟΛΟΓΙΑ" έχει βραχυκυκλωθεί από τους γνωστούς και μη εξαιρετέους Μεσσηνίας Χρυσόστομο (no comments...), Ιλίου Αθηναγόρα, Χ.Σταμούλη, Μ.Κωνσταντίνου, Θ.Γιάγκου, Μ.Μπέγζο; (Σχετικά πρόσφατα έπαψε να κατέχει τη θέση του διευθυντή ο πολύς Γιαγκάζογλου...).
Η Εκκλησία της Ελλάδος, σε επίπεδο ηγεσίας κυρίως, επί των ημερών του νυν αρχιεπισκόπου (μόλις πρόσφατα απέσπασε τα εύσημα των ψευτοπροοδευτικών κύκλων της συμφοράς και της παρακμής εξ αιτίας των δηλώσεών του με αφορμή τον αγιασμό  σε σχολείο των Αθηνών στο οποίο φοιτούν και πολλά παιδιά αλλοδαπών) διέρχεται ένα δράμα. Το δράμα της σκανδαλώδους προδοσίας των αρχών της διά του ενόχου συμβιβασμού με τους νεκροθάφτες των ιδανικών του Έθνους.. Το παν κρημνίζεται από τη λαίλαπα της Νέας Τάξης και οι υποτιθέμενοι πνευματικοί ηγέτες του λαού θεώνται, πλην ολίγων εξαιρέσεων, απαθώς τα γενόμενα. Και κάποιοι από αυτούς πλειοδοτούν και από πάνω σε αγαπολογία, σχεσιολογία, μεταναστολαγνεία, καθιστάμενοι, κατ αυτόν τον τρόπο, εκλεκτοί και ηγαπημένοι των συστημικών ΜΜΕ και του νεοταξιτικου κατεστημένου γενικότερα, με υποκάρδιο πόθο τους, ενδεχομένως, τη μελλοντική αναρρίχησή τους στην επίφθονη αρχιεπισκοπική καθέδρα. Αποτελεί κατάντημα ολκής για την ελλαδική Εκκλησία και ευτελισμό του κύρους του επισκοπικού αξιώματος να προβάλλονται σαν γνήσια εκκλησιαστικές θέσεις οι στρεβλές και οθνείες ιδεοληψίες ενίων "προοδευτικών" επισκόπων εις βάρος της ακίβδηλης αγιογραφικής και αγιοπατερικής παρακαταθήκης και διδαχής.

H αξία εξάρσεως, επαίνου και τιμής παρέμβαση του τοπάρχη της Δράμας, αποτελεί μέτρο συγκρίσεως για την ηγεσία της ελλαδικής Εκκλησίας και μέτρο κρίσεως για την πλειοψηφία των επισκόπων της. Η επιστολή εκ Δράμας συνετέλεσε στην αποκάλυψη του δράματος της ηγεσίας της Ελλαδικής Εκκλησίας.

 Λυκούργος Νάνης, ιατρός

Ο Κυριάκος ζήλεψε το «μυαλό» του Αλέξη και είπε να τον αντιγράψει στις «σύνθετες σκέψεις»...

Ακόμη και τώρα, τόσες ώρες μετά δεν έχουμε καταλάβει τι ήθελε να πει ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφερόμενος στα…ελαιοτριβεία της Κρήτης; 

«Δεν θα είμαστε ανταγωνιστικοί στον πρωτογενή τομέα αν δεν συνεργαστούμε, δεν μεγαλώσουμε, αν δεν τονώσουμε τα συνεταιριστικά σχήματα που θα διέπονται από αυστηρά επιχειρηματικά κριτήρια. Πρέπει να τα προωθήσουμε με κάθε τρόπο. Και φορολογικά. Δεν γίνεται στην Κρήτη να έχουμε τριψήφιο αριθμό ελαιοτριβείων με μικρές μονάδες που θα ψαχνουν να βρουν τον ρόλο τους…

 Είναι δυνατόν ο Μητσοτάκης να μην γνωρίζει ότι εάν ο ελαιόκαρπος δεν αλεστεί μέσα σε λίγες ώρες από τη συλλογή του η ποιότητα του λαδιού πάει περίπατο; Μα φυσικά το γνωρίζει. Και αν δεν το γνωρίζει αυτός, το γνωρίζουν σίγουρα οι σύμβουλοι του που τον έβαλαν να πει αυτή την ασυναρτησία. Της οποίας φυσικά η σκοπιμότητα είναι ξεκάθαρη. 

Μονοπωλιακές καταστάσεις στα ελαιοτριβεία, ώστε ο παραγωγός να συνθλίβεται στις απαιτήσεις γνωστών πολυεθνικών. Από τις οποίες κάποιοι πολιτικοί δέχονται χορηγίες εκατομμυρίων. Μέσω διαφημιστικών εταιριών. Σύντομα στις οθόνες σας…...


Έλα ντε γιατί είμαστε τόσο σκοταδιστές και μισαλλόδοξοι με τους αποκεφαλισμούς και όχι μόνο;

Βουλευτής του Σύριζα!
Φωτογραφία του χρήστη Εξέγερση Ελλήνων - Ελληνόψυχοι Αγωνιστές.

Folk n' Roll - Γιάννη μου το μαντήλι σου @ Κόνιτσα

Ήταν οι αρχαίοι ειδωλολάτρες... "ανεξίθρησκοι" ή ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΟΙ;

Ένα από τα παραμύθια που μας λένε διαρκώς οι Νεοειδωλολάτρες, είναι ότι δήθεν οι αρχαίοι Ειδωλολάτρες, (αυτοί που μας δίωκαν για 3 αιώνες και είχαν κατασφάξει τους προ Χριστού Φιλοσόφους), ήταν... ανεξίθρησκοι, ενώ ο "κακός" Χριστιανισμός, δήθεν εγκαθίδρυσε τη μισαλλοδοξία, και ότι έτσι κατάφερε να επιβληθεί. Για άλλη μια φορά όμως, οι αρχαίες πηγές μας αποδεικνύουν ακριβώς το αντίθετο! Και είναι εκπληκτικό, το πώς ΟΥΤΕ ΕΝΑ από αυτά που ισχυρίζονται οι Νεοπαγανιστές δεν είναι αλήθεια, μάλλον δε, είναι εντελώς αντίστροφο της πραγματικότητας!


Ακόμη κι όταν γίνεται από κάποιους Νεοειδωλολάτρες παραδεκτό ότι ο Χριστιανισμός επικράτησε γενικά δίχως βία και ότι θα γινόταν πλειοψηφία έτσι κι αλλιώς, παρά τις διώξεις, διατυπώνεται το επιχείρημα ότι έπρεπε να υπάρχει ανεξιθρησκεία και όχι απαγόρευση του Εθνισμού. Το επιχείρημα αυτό αγνοεί την ιστορία: από την Αρχαία Ελλάδα ως τον 4ο αι. μ.Χ. δεν υπήρξε ανεξιθρησκεία, αλλά θεσμοθετημένες κρατικές θρησκείες. Επίσης ο Χριστιανισμός δεν έγινε επίσημη θρησκεία από το 324, αλλά μετά το 380, αφού πρώτα υπέστη, υπό καθεστώς ανεξιθρησκείας, τις διώξεις Εθνικών (Ιουλιανού) και Αρειανιστών (Κωνστάντιου Β' και Βάλη). Οι αντίπαλοί του μόνο την ανεξιθρησκεία δεν είχαν κατά νου.Ότι έτσι έχουν τα πράγματα φαίνεται από τις απόψεις των Εθνικών συγκλητικών της Ρώμης στα 394 και 408 μ.Χ.: οι Συγκλητικοί αυτοί υποστήριζαν πως «δεν είναι νόμιμες οι [αρχαίες] τελετές αν δεν γίνονται δημοσία δαπάνη» και πως «δεν ήταν δυνατόν να υπάρξει κανένα όφελος για την πόλη [=Ρώμη] αν οι [αρχαίες] τελετές δεν γίνονταν δημόσια, και αν η Σύγκλητος δεν ανέβαινε σύσσωμη στο Καπιτώλιο να τελέσει εκεί αλλά και στις αγορές της πόλης τις απαραίτητες ιεροτελεστίες» (Ζώσιμου, Νέα Ιστορία, Δ’, 59, 3 και Ε’, 41, 3 αντίστοιχα)[1] 

Σύμφωνα με τους υποστηρικτές του Πολυθεϊσμού τον 4ο και 5ο μ.Χ. αι. η ανεξιθρησκεία δεν αρκούσε, οι ίδιοι δεν ήταν ευχαριστημένοι με αυτήν, αλλά, αντίθετα, έπρεπε το ρωμαϊκό κράτος επισήμως και δημόσια να υποστηρίζει την πολυθεϊστική λατρεία (και προφανώς όχι τη χριστιανική), και μάλιστα οι χριστιανοί Συγκλητικοί έπρεπε υποχρεωτικά όχι μόνο να παραστούν αλλά και να συμμετάσχουν στις τελετές των εθνικών Συγκλητικών˙ αλλιώς οι τελετές των Πολυθεϊστών δεν ήταν ούτε νόμιμες (για τους ίδιους) ούτε αποτελεσματικές (για το κράτος). Επίσημη θρησκεία της Αυτοκρατορίας έπρεπε να είναι η πολυθεϊστική, όχι μόνο για λόγους «παραδόσεως» αλλά και  νομιμότητας/αποτελεσματικότητας. Ποια ανεξιθρησκεία πρότειναν όμως οι Εθνικοί του 4ου αι., όταν υποστήριζαν ότι οι Χριστιανοί υποχρεούνται να συμμετέχουν στις πολυθεϊστικές τελετές; Και πού ακούστηκε ξανά ότι, για να είναι νόμιμες οι τελετές μιας θρησκείας, πρέπει να συμμετέχουν σε αυτές άνθρωποι οι οποίοι δεν πιστεύουν σε αυτήν;Ο Σύμμαχος, όταν γράφει προς τους αυτοκράτορες Βαλεντιανό, Θεοδόσιο και Αρκάδιο υποστηρίζοντας ότι η Ρώμη υπέταξε τον κόσμο χάρη στην πολυθεϊστική λατρεία της (§ 9 της επιστολής) και ότι εξαιτίας της άρνησης κρατικής χρηματοδότησης των Εστιάδων προέκυψε κακή σοδειά και λιμός στην Αυτοκρατορία και μάλιστα ότι εξαιτίας της παραμέλησης της αρχαίας λατρείας κάθε είδους κακό έπληξε την Αυτοκρατορία (§ 14 κ.ε.), εμμέσως πλην σαφώς δηλώνει ότι είναι απαραίτητο να υφίσταται η πολυθεϊστική λατρεία ως κρατική θρησκεία. Άλλωστε ο Σύμμαχος ρητά (§17 της παραπάνω επιστολής) απαιτεί την μη διατάραξη του υπάρχοντος καθεστώτος των θρησκειών και συνεπώς δεν ζητά ανεξιθρησκεία, όπως έχει υποστηριχθεί κατά κόρον, διότι ως το 380 επίσημη θρησκεία της Αυτοκρατορίας ήταν η πολυθεϊστική[2] Η ανεξιθρησκεία που είχε ο Ιουλιανός κατά νου φαίνεται από την επιστολή του 110 , προς Αλεξανδρείς: «εκείνο που επιτρέψαμε στους Γαλιλαίους που έχουν εξοριστεί από τον μακαρίτη Κωνστάντιο, δεν ήταν το να επιστρέψουν στις εκκλησίες τους, αλλά στις πατρίδες τους. Ωστόσο πληροφορούμαι πως ο θρασύτατος Αθανάσιος, επειδή παρασύρθηκε, ανακατέλαβε εκείνο που αυτοί αποκαλούν επισκοπικό θρόνο».Θέμα, επομένως, ανεξιθρησκίας και μη συσχετισμού κράτους-θρησκείας δεν το έθετε κανένας στα σοβαρά εκείνη την εποχή˙ όχι μόνον οι Χριστιανοί, αλλά και οι Εθνικοί είχαν διαφορετική αντίληψη – ο Ιουλιανός άλλωστε επανέφερε ως κρατικά εμβλήματα τα πολυθεϊστικά και τα αγάλματα των θεών δίπλα στο δικό του. Δεν γινόταν, απλά, το κράτος να μένει αμέτοχο στις θρησκευτικές διαμάχες και αυτό δεν οφείλεται στον Χριστιανισμό ούτε στην μισαλλοδοξία των μονοθεϊστών Χριστιανών ειδικά – οι λόγοι πρέπει να αναζητηθουν στις αιτίες των διώξεων κατά των φιλοσόφων στην κλασσική Ελλάδα

Οι Εθνικοί, οι οποίοι επιζητούσαν να υπάρχει επικρατούσα κρατική θρησκεία ήταν το ίδιο μισαλλόδοξοι, αν υποθέσουμε, ότι ο Χριστιανισμός ήταν "μισαλλόδοξος", μόνο και μόνο επειδή θεωρεί τις άλλες θρησκείες ψευδείς >. Μάλιστα οι Εθνικοί ήταν περισσότερο μισαλλόδοξοι, γιατί ΔΙΩΞΑΝ τους Χριστιανούς, ενώ οι Χριστιανοί δεν δίωξαν ποτέ κανέναν, παρά τους περί του αντιθέτου ψευδείς και αστήρικτους ισχυρισμούς των Νεοειδωλολατρών.Σε τέτοιο ιστορικό πλαίσιο η κριτική αποκλειστικά ή ειδικά εναντίον του Χριστιανισμού, απλώς επειδή αυτός πέτυχε να καταλάβει την εξουσία παρά τους διωγμούς τριών αιώνων που υφίστατο, (και η συναφής κριτική ότι εξαιτίας της κατάληψης επικράτησε), καθώς και η ανέξοδη, εκ των υστέρων ρητορεία υπέρ της ανεξιθρησκείας, είναι άνευ ουσίας. Αν μάλιστα σύμφωνα με τα λεγόμενα των Εθνικών οι τελετές του Πολυθεϊσμού ήταν νόμιμες/αποτελεσματικές μόνο με την συμμετοχή του κράτους, τότε ο ελληνορρωμαϊκός Πολυθεϊσμός προκύπτει, κατά πολύ περισσότερο, μια εκ φύσεως κρατική θρησκεία˙ αντιθέτως δεν ακούστηκε ποτέ, τους τρεις πρώτους μ.Χ. αιώνες από χριστιανούς απολογητές, ότι οι χριστιανικές τελετές ήταν άκυρες ή αναποτελεσματικές αν δεν συμμετείχε επισήμως σε αυτές το Κράτος. Αντιθέτως, είναι βασική αρχή του Χριστιανισμού, ότι "η βασιλεία η δική μας δεν είναι επίγεια" (Ιωάννης 18/ιη: 36). Δεν υπάρχει τίποτε πιο αναμενόμενο από την εξαφάνιση μιας θρησκείας η οποία στηρίζεται στην οικονομική υποστήριξη του κράτους, το οποίο παύει να την χρηματοδοτεί από μια στιγμή και μετά.  

[1]Ο επίσκοπος Μιλάνου Αμβρόσιος (επιστολή 18 προς αυτοκράτορα Βαλεντιανό) παρατηρούσε εύστοχα: «οι Εθνικοί δεν πιστεύουν ότι οι τελετές τους μπορούν να διατηρηθούν δίχως κρατικές συνεισφορές» (§ 11α). Τέτοιο ήταν το σφρίγος της Εθνικής λατρείας.

  [2] Ρωτά ο επίσκοπος Μιλάνου Αμβρόσιος (επιστολή 18 προς αυτοκράτορα Βαλεντιανό): «Έκτισε κανείς Εθνικός αυτοκράτορας βωμό στο Χριστό; (…) οι Εθνικοί πρόσφεραν άπαντα τα δικά τους στην λατρεία τους» (§ 10) και «αυτοί που επί Εθνικών αυτοκρατόρων διεκδικούσαν τα πάντα για τη θρησκεία τους, ενώ τώρα θεωρούν ότι δεν πρέπει να έχουμε κοινό μερίδιο υπό Χριστιανούς ηγεμόνες; (…) Πού ήταν το αίτημά τους για ισότητα, όταν έχοντας λεηλατήσει τα αγαθά των Χριστιανών, τους αρνούνταν και τη ζωή;» (§ 12 και 15).  
[3] Η μισαλλοδοξία φαίνεται λ.χ. από τους χαρακτηρισμούς προς τους Χριστιανούς του Πορφύριου, του Κέλσου ή του Ευνάπιου (Βίοι Φιλοσόφων και Σοφιστών, Αιδέσιος, 11, 8-9): «καταδίκασαν το ανθρώπινο γένος στη λατρεία των δουλοπρεπών και ανέντιμων [=του Ιησού] αντί των πραγματικών θεών. Συγκέντρωσαν [οι μοναχοί] τα οστά και τα κρανία όσων θανατώθηκαν εξαιτίας των πολλών αμαρτημάτων τους, εκείνων, δηλαδή, που καταδίκαζε το δικαστήριο της πόλης [= όσων μαρτύρησαν κατά τους αντιχριστιανικούς διωγμούς των πρώτων τριών αιώνων μ.Χ.]. Τους αναδείκνυαν θεούς (…) Μερικοί ονομάζονταν μάρτυρες (…) ανδράποδα που πρόσφεραν κακές υπηρεσίες, καταχτυπημένοι από τα μαστίγια, που έφεραν πάνω στα είδωλά τους τις πληγές της εξαχρείωσης». Για τον Ιουλιανό οι Χριστιανοί είναι όχι απλώς οι «Γαλιλαίοι», αλλά οι «απαίσιοι Γαλιλαίοι» (επιστολή 111, προς Αλεξανδρείς (433c)).
πηγή
 

Πολλές δουλειές,
λίγη προσευχή,
αυξάνει
το άγχος.

Προσευχή.
Πόση ώρα;

Τουλάχιστο
όσο κρατά
ένα
παθιασμένο φιλί,
ρε παιδί!...

Κι αν δεν έχεις
προσωπική εμπειρία
και γεύση,
θα 'χεις βρεθεί κι εσύ
σε αποβάθρα τρένων
κι αεροδρόμια
την ώρα που ανταμώνουνε
ζευγάρια
ερωτευμένα.

Κάτι πήρε σίγουρα
και το δικό σου
μάτι.

Βασικά,
ότι δεν ξεκολλάνε!

Γιώργος Σεφέρης ο αγαπημένος

Φωτογραφία του χρήστη Στα τραγούδια και τα ταξίδια ο Βαγγέλης Περάκης / 7:00 με 10:00 / Μέντα 88.



 Ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές και ο πρώτος που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1963. Έλεγε πως "Σβήνοντας ένα κομμάτι από το παρελθόν είναι σαν να σβήνεις και ένα αντίστοιχο κομμάτι από το μέλλον.." Και έζησε όπως έλεγε και ένας στίχος του.. "Σκαρφαλώνοντας λέξεις, όπως μιαν ανεμόσκαλα…"
Εμείς σήμερα θα ξαναδιαβάσουμε την ομιλία που έδωσε στην Σουηδική Ακαδημία κατά την απονομή του Νόμπελ. Είναι η ομιλία στην οποία ανέφερε ότι "Σ’ αυτό τον κόσμο που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει να αναζητήσουμε τον άνθρωπο όπου κι αν βρίσκεται.."
 
"Τούτη την ώρα αισθάνομαι πως είμαι ο ίδιος μια αντίφαση. Αλήθεια, η Σουηδική Ακαδημία έκρινε πως η προσπάθειά μου σε μια γλώσσα περιλάλητη επί αιώνες, αλλά στην παρούσα μορφή της περιορισμένη, άξιζε αυτή την υψηλή διάκριση. Θέλησε να τιμήσει τη γλώσσα μου, και να – εκφράζω τώρα τις ευχαριστίες μου σε ξένη γλώσσα (Η ομιλία γράφτηκε και δόθηκε στα γαλλικά). Σας παρακαλώ να μου δώσετε τη συγγνώμη που ζητώ πρώτα- πρώτα από τον εαυτό μου.
Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά· κανόνας της είναι η δικαιοσύνη. Στην αρχαία τραγωδία, την οργανωμένη με τόση ακρίβεια, ο άνθρωπος που ξεπερνά το μέτρο πρέπει να τιμωρηθεί από τις Ερινύες. O ίδιος νόμος ισχύει και όταν ακόμη πρόκειται για φυσικά φαινόμενα: «Ήλιος ουχ υπερβήσεται μέτρα» λέει ο Ηράκλειτος· «ει δε μη, Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν»(«δεν πρέπει ο Ήλιος να ξεπερνάει το μέτρο· διαφορετικά, οι ίδιες οι Ερινύες θα προσφερθούν ως βοηθοί της Δικαιοσύνης»).
Συλλογίζομαι πως δεν αποκλείεται ολωσδιόλου να ωφεληθεί ένας σύγχρονος επιστήμων, αν στοχαστεί τούτο το απόφθεγμα του Ίωνα φιλοσόφου. Όσο για μένα συγκινούμαι παρατηρώντας πως η συνείδηση της δικαιοσύνης είχε τόσο πολύ διαποτίσει την ελληνική ψυχή, ώστε να γίνει κανόνας και του φυσικού κόσμου. Και ένας από τους διδασκάλους μου, των αρχών του περασμένου αιώνα, γράφει: «…θα χαθούμε, γιατί αδικήσαμε…»
( Ο Σεφέρης αναφέρεται στο Μακρυγιάννη, ο οποίος όμως αποδίδει τη συγκεκριμένη φράση σε έναν Τούρκο μπέη). Αυτός ο άνθρωπος ήταν αγράμματος· είχε μάθει να γράφει στα τριάντα πέντε χρόνια της ηλικίας του. Αλλά στην Ελλάδα των ημερών μας, η προφορική παράδοση πηγαίνει μακριά στα περασμένα όσο και η γραπτή. Το ίδιο και η ποίηση. Είναι για μένα σημαντικό το γεγονός ότι η Σουηδία θέλησε να τιμήσει και τούτη την ποίηση και όλη την ποίηση γενικά, ακόμη και όταν αναβρύζει ανάμεσα σ' ένα λαό περιορισμένο. Γιατί πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα – και τι θα γινόμασταν, αν η πνοή μας λιγόστευε; Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης – κι ένας Θεός το ξέρει αν τα δεινά μας δεν τα χρωστάμε στη στέρηση εμπιστοσύνης.
Παρατήρησαν, τον περασμένο χρόνο, γύρω από τούτο το τραπέζι, την πολύ μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις ανακαλύψεις της σύγχρονης επιστήμης και στη λογοτεχνία· παρατήρησαν πως ανάμεσα σ' ένα αρχαίο ελληνικό δράμα και ένα σημερινό η διαφορά είναι λίγη. Ναι, η συμπεριφορά του ανθρώπου δε μοιάζει να έχει αλλάξει βασικά. Και πρέπει να προσθέσω πως νιώθει πάντα την ανάγκη ν' ακούει τούτη την ανθρώπινη φωνή που ονομάζουμε ποίηση. Αυτή τη φωνή που κινδυνεύει να σβήσει κάθε στιγμή από στέρηση αγάπης και ολοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγημένη, ξέρει πού να 'βρει καταφύγιο· απαρνημένη, έχει το ένστικτο να πάει να ριζώσει στους πιο απροσδόκητους τόπους. Γι' αυτή δεν υπάρχουν μεγάλα και μικρά μέρη του κόσμου. Το βασίλειό της είναι στις καρδιές όλων των ανθρώπων της γης. Έχει τη χάρη ν' αποφεύγει πάντα τη συνήθεια, αυτή τη βιομηχανία. Χρωστώ την ευγνωμοσύνη μου στη Σουηδική Ακαδημία, που ένιωσε αυτά τα πράγματα· που ένιωσε πως οι γλώσσες, οι λεγόμενες περιορισμένης χρήσης, δεν πρέπει να καταντούν φράχτες, όπου πνίγεται ο παλμός της ανθρώπινης καρδιάς· που έγινε ένας Άρειος Πάγος ικανός: να κρίνει με αλήθεια επίσημη την άδικη μοίρα της ζωής, για να θυμηθώ το Σέλλεϋ, τον εμπνευστή, καθώς μας λένε, του Αλφρέδου Νομπέλ, αυτού του ανθρώπου που μπόρεσε να εξαγοράσει την αναπόφευκτη βία με τη μεγαλοσύνη της καρδιάς του. Σ' αυτό τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν' αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται. Όταν, στο δρόμο της Θήβας, ο Oιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα κι αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας. Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Oιδίποδα.
Στις 20 Σεπτεμβρίου 1971, έκλεισε τα μάτια του για πάντα. H κηδεία του σπουδαίου ποιητή εξελίχθηκε σε αντιδικτατορική διαδήλωση, με νέους, φοιτητές και μαθητές επικεφαλής. Έλεγε πως "Η Τέχνη είναι το υψηλότερο μέσο που βοηθά τους ανθρώπους να πλησιάσουν ο ένας τον άλλον. Τίποτε δεν μας ενώνει καλύτερα απ τ ανθρώπινα από μια κοινή καλλιτεχνική συγκίνηση.."

"Κι ήρθες εσύ και σκάλισες μια κρήνη για τον παλιό του Πόντου ναυαγό, που χάθηκε, μα η μνήμη του έχει μείνει κοχύλι λαμπερό στην Αμοργό και βότσαλο αρμυρό στη Σαντορίνη.. Κι απ’ τη δροσιά που σάλεψε στη φτέρη πήρα κι εγώ το δάκρυ μιας ροδιάς, για να μπορώ σε τούτο το τεφτέρι καημούς να συλλαβίζω της καρδιάς, με του παραμυθιού το πρώτο αστέρι..."
 
Ένα ποίημα του Νίκου Γκάτσου αφιερωμένο στο Γιώργο Σεφέρη. Το δημοσίευσε το 1963 στο περιοδικό Ταχυδρόμος. Ήταν η χρονιά που ο Γιώργος Σεφέρης κέρδισε το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Πολλά χρόνια αργότερα μελοποιήθηκε από τον Ηλία Ανδριόπουλο και κυκλοφόρησε στον δίσκο "Αργοναύτες".

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΚΑΙΡΟΥ
Μουσική: Ηλίας Ανδριόπουλος
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Απαγγελία: Γιάννης Φέρτης


Η Ομιλία Τράμπ στον ΟΗΕ και η αποδόμηση της στρεβλής Παγκοσμιοποίησης

US President Donald J. Trump walks away from the podium after speaking during the opening session of the General Debate of the 72nd United Nations General Assembly at UN headquarters in New York, New York, USA, 19 September 2017. The annual gathering of world leaders formally opens 19 September 2017, with the theme, β€˜Focusing on People: Striving for Peace and a Decent Life for All on a Sustainable Planet.' EPA, ANDREW GOMBERTUS President Donald J. Trump walks away from the podium after speaking during the opening session of the General Debate of the 72nd United Nations General Assembly at UN headquarters in New York, New York, USA, 19 September 2017. The annual gathering of world leaders formally opens 19 September 2017, with the theme, β€˜Focusing on People: Striving for Peace and a Decent Life for All on a Sustainable Planet.' EPA, ANDREW GOMBERT

Του Δημήτρη Γ. Απόκη* 


«Για να το θέσω απλά, συναντιόμαστε σε μια στιγμή μεγάλης προοπτικής και μεγάλου κινδύνου…» «Για να υπερκεράσουμε τους κινδύνους του παρόντος και για να επιτύχουμε την υπόσχεση του μέλλοντος, πρέπει να ξεκινήσουμε από τη σοφία του παρελθόντος. Η επιτυχία μας εξαρτάται από ένα συνασπισμό ισχυρών και ανεξάρτητων εθνών που υιοθετούν την κυριαρχία τους, προωθούν την ασφάλεια, την ευημερία και την ειρήνη για τον εαυτό τους και για τον κόσμο. Δεν αναμένουμε διαφορετικές χώρες να μοιράζονται την ίδια κουλτούρα, παραδόσεις ή ακόμη συστήματα διακυβέρνησης. Αλλά αναμένουμε όλα τα έθνη να σεβαστούν αυτά τα δύο κυριαρχικά καθήκοντα: το σεβασμό των συμφερόντων των λαών τους και τα δικαιώματα όλων των άλλων ανεξάρτητων εθνών.» 

Ντόναλντ Τράμπ, Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ηνωμένα Έθνη, 19 Σεπτεμβρίου, 2017. 

Η χθεσινή ομιλία του Αμερικανού Προέδρου, Ντόναλντ Τράμπ, ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, όπως ξεκάθαρα προκύπτει από το πιο πάνω απόσπασμα διαμορφώνει το ιδεολογικό πλαίσιο της μιας πλευράς στην σε εξέλιξη σύγκρουση ανάμεσα στην στρεβλή παγκοσμιοποίηση και τα έθνη κράτη με τους λαούς τους τα οποία επιθυμούν να διατηρήσουν ζωντανά και να παραδώσουν στις νέες γενιές, την ιστορία τους, τα ήθη και έθιμά τους, και πάνω από όλα να προστατέψουν τα συμφέροντα των λαών τους. 

Η μάχη αυτή θα είναι σκληρή και από την έκβασή της θα κριθεί συνολικά το μέλλον του πλανήτη. 

Το τελευταίο διάστημα πολλά έχουν ειπωθεί και γραφτεί για μια τάση συνθηκολόγησης από την πλευρά του Αμερικανού Προέδρου με το κατεστημένο και τους υπαλλήλους της στρεβλής παγκοσμιοποίησης. Η χθεσινή ομιλία του Προέδρου Τράμπ, ίσως η πιο ειλικρινής και ωμή ομιλία που έχει κάνει Αμερικανός Πρόεδρος στη συγκεκριμένη αίθουσα εδώ και δεκαετίες βάζει τέρμα στις αιτιάσεις αυτές και δείχνει ότι ο βασικός κορμός της ατζέντας με βάση την οποία, ανέλπιστα για πολλούς, εκλέχθηκε Πρόεδρος των ΗΠΑ, παραμένει ζωντανή, προς μεγάλη απογοήτευση των απανταχού ηγεσιών που τελούν υπό το μισθολόγιο ενός σαθρού και υπό κατάρρευση συστήματος. 

Η Αποστολή του Ντόναλντ Τράμπ…

 Ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρος όσο αφορά το πώς βλέπει την αποστολή του. Παραθέτοντας τις τρίτες πρώτες λέξεις του πλέον δημοκρατικού και παλαιότερου εν ενεργεία Συντάγματος στον πλανήτη, του Συντάγματος των ΗΠΑ, “We the People” (εμείς ο λαός) ξεκαθάρισε ότι η αποστολή του είναι να δώσει την εξουσία πίσω στον απλό πολίτη. Και εκλέχθηκε για να κάνει ακριβώς αυτό και για να προωθεί πάντα τα συμφέροντα των ΗΠΑ πρώτα και πάνω από όλα, “America First”. 


Το Δόγμα Τράμπ… 

Αυτό όμως για τον πρόεδρο Τράμπ, σε αντίθεση με την παγκόσμια προπαγάνδα από τα παπαγαλάκια της στρεβλής παγκοσμιοποίησης δεν σημαίνει επιβολή έναντι των υπολοίπων ανεξάρτητων αι κυριάρχων κρατών στον πλανήτη. 
Το δόγμα του Αμερικανού Προέδρου είναι μια σκληρή μάχη για την υπεράσπιση των ανεξάρτητων και κυρίαρχων κρατών με αυτούς που προωθούν μια εξαφάνιση της ιστορίας, μια εξαφάνιση της διαφορετικότητας παραδόσεων και αξιών, μια εξαφάνιση της εθνικής κυριαρχίας, στο βωμό μιας ισοπέδωσης κάθε έννοιας ανεξαρτησίας λαών και εθνών εμπρός στο συμφέρον ενός συστήματος που η μόνη αξία στην οποία πιστεύει είναι η δική του επιβίωση και ευημερία. 
Το δόγμα του Προέδρου Τράμπ, και το σύστημα τον μισεί θανάσιμα, και μόνο για το γεγονός τολμά να το εκφράσει πόσο μάλλον να το εφαρμόσει είναι απόλυτα διαυγές. Ισχυρά και κυρίαρχα έθνη επιτρέπουν σε διαφορετικές χώρες με διαφορετικές αξίες, διαφορετικούς πολιτισμούς, και διαφορετικά οράματα, να συνυπάρξουν, αλλά και συνεργαστούν στη βάση αμοιβαίου σεβασμού. Ισχυρά και κυρίαρχα έθνη επιτρέπουν στους λαούς τους να οικειοποιηθούν το μέλλον τους και να καθορίσουν το πεπρωμένο τους. 
Για τον Πρόεδρο Τράμπ, υπεύθυνος ηγέτης είναι εκείνος που βλέπει ως υποχρέωσή του να υπηρετεί τους πολίτες της χώρας του, και για τον οποίο το κράτος – έθνος αποτελεί το ιδανικότερο όχημα για τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών του. 

Ας καθίσουν λοιπόν κάποιοι στη Ευρώπη και ειδικότερα εδώ στην Ελλάδα να κάνουν μια απλή αντιπαραβολή σε αυτό το απόλυτα ξεκάθαρο δόγμα και σε αυτό που προωθούν ινδάλματα αυτών που κραυγάζουν «Μένουμε Ευρώπη» και όταν κανείς τους ρωτήσει σε ποια Ευρώπη μένουν αδυνατούν να απαντήσουν. Ας βάλουν δίπλα σε αυτό το απλό και απόλυτα δημοκρατικό δόγμα σε αυτά που προωθούν οι σημερινές, καθοδηγούμενες από το Βερολίνο Βρυξέλλες, μέσω χαρισματικών μεν κενών περιεχομένου δε προσώπων, όπως ο νέος Πρόεδρος, Εμμανουέλ Μακρόν, που αποτελεί το νέο έρωτα των πανταχού κλακαδόρων της στρεβλής παγκοσμιοποίησης, και λίγη ώρα μετά την ομιλία Τράμπ στον ΟΗΕ, στη δική του ομιλία προώθησε το αντίπαλο δόγμα αγνοώντας, προσβάλλοντας και ισοπεδώνοντας την ιστορία της χώρας της οποίας είναι Πρόεδρος, μιλώντας για μια παγκόσμια διακυβέρνηση όπου όλα θα είναι στρογγυλά και η ιστορία και η διαφορετικότητα αντί να αποτελούν προτέρημα θα είναι ο εχθρός που πρέπει να εξαφανιστεί, θυσία στο βωμό της άκρατης και ανεξέλεγκτης παγκοσμιοποίησης.

 Όχι Ανόητος Χρηματοδότης και Θεματοφύλακας της Καταστροφής…


 Ο Αμερικανός Πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι οι ΗΠΑ θα παραμείνουν φίλος έναντι του υπόλοιπου κόσμου και ειδικά έναντι των συμμάχων τους. Την ίδια στιγμή όμως ήταν απόλυτα σαφής ότι δεν πρόκειται η Ουάσιγκτον να συνεχίσει να είναι ο ανόητος χρηματοδότης που εξασφαλίζει και πληρώνει με χρήμα και αίμα την συντήρηση αυτού του στρεβλού και επικίνδυνου για το μέλλον του πλανήτη συστήματος. Τα ανόητα Αμερικανάκια που όλοι τα πιάνουν κότσο τέλος. 


Δόγμα Εξωτερικής Πολιτικής – Επιστροφή στο Ρεαλισμό… 

Το ίδιο σαφές, όπως προκύπτει από την ομιλία, είναι το δόγμα του Αμερικανού Προέδρου για την από εδώ και στο εξής εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. 
Αποδεχόμενος τη διαφορετικότητα των ανεξάρτητων και κυρίαρχων εθνών, ο Αμερικανός Πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, θα έχει ως βάση το Ρεαλισμό, ο οποίος θα έχει ως αποστολή την επίτευξη στόχων και όχι την ιδεολογία. Το ρεαλισμό που θα βασίζεται σε κοινούς στόχους, συμφέροντα και αξίες. 
Ο ρεαλισμός αυτός οδηγεί σε ένα αμείλικτο ερώτημα κάθε ηγέτη και κάθε έθνος. Οι κίνδυνοι, οι απειλές θα αντιμετωπιστούν με τον εφησυχασμό ή θα υπάρξει η απαιτούμενη δύναμη και υπερηφάνεια για να τις αντιμετωπίσουμε στα ίσια. Θα πρέπει να καταπολεμηθεί η απειλή της εθνικής κυριαρχίας, να υπάρξει σεβασμός των συνόρων, σεβασμός των συμφερόντων και του πολιτισμού κάθε κυρίαρχου έθνους. 
Δεν είναι τυχαίο που τα κέντρα προπαγάνδας της στρεβλής παγκοσμιοποίησης στάθηκαν και ανέδειξαν εκείνα τα σημεία της ομιλίας του Προέδρου Τράμπ που αναφέρθηκε στα απολυταρχικά και επικίνδυνα καθεστώτα της Βόρειας Κορέας και του Ιράν. 

Βόρεια Κορέα… 

Εκείνο που εσκεμμένα κατάλαβαν από την ομιλία, ήταν ότι αποκάλεσε τον παρανοϊκό Κίμ, “Rocket Man” και απείλησε με εξαφάνιση τη Βόρεια Κορέα εάν συνεχίσει το επικίνδυνο μονοπάτι των πυρηνικών εξοπλισμών. Βέβαια σε όλες τις αναφορές τους απέφυγαν εσκεμμένα να αναδείξουν ότι η απειλή αυτή συνοδεύτηκε από την ξεκάθαρη προειδοποίηση ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί εάν απειληθούν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους και την ευχή να μην φτάσουν εκεί τα πράγματα.

 Ιράν… 


Και στην περίπτωση του Ιράν, ενόχλησε πολλούς και τα συμφέροντα και τα χρήματα είναι πολλά, ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος άσκησε σφοδρή κριτική στους Μουλάδες του Ιράν και χαρακτήρισε τη συμφωνία του Ομπάμα για το πυρηνικό πρόγραμμα, εξευτελισμό για τις ΗΠΑ. 
Και στις δυο περιπτώσεις το μόνο που έχουν να αντιπαραθέσουν τα καλόπαιδα της στρεβλής παγκοσμιοποίησης, βλέπε Μέρκελ και Μακρόν, και είπαμε το χρήμα είναι πάρα πολύ, είναι να σκοτώσουμε Κίμ και Μουλάδες στο διάλογο, και με αυτό τον τρόπο θα σταματήσουν την προσπάθεια απόκτησης πυρηνικών όπλων και την υποστήριξη τρομοκρατικών οργανώσεων. Είδαμε τι κατάφερνα εδώ και δεκαετίες.

 Ισλαμική Τρομοκρατία… 


Προς απογοήτευση πολλών ο Πρόεδρος Τράμπ χρησιμοποίησε τον όρο ανάθεμα για τους σνομπ politically correct των σαλονιών της διεθνούς διπλωματίας, «εξτρεμιστική ισλαμική τρομοκρατία». Πιπέρι στο στόμα Πρόεδρε. Θα στεναχωρηθούν τα παιδιά. Και είναι να αναρωτιέται κανείς. Εάν ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν πει τα πράγματα με το όνομά τους και γίνει σαλονάτος, αυτοί οι δολοφόνοι θα σταματήσουν να αιματοκυλούν το Παρίσι, το Λονδίνο, τις Βρυξέλλες και άλλες δυτικές πόλεις και πρωτεύουσες. 

Σοσιαλισμός…

 Έπεσαν μασέλες και δαγκώθηκαν γλώσσες στην αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης, επί δεκαετίες βήμα και προπύργιο ασυλίας των απανταχού άχρηστων του δήθεν σοσιαλισμού όταν ο Αμερικανός Πρόεδρος, με αφορμή των δικτατορίσκο της Βενεζουέλας Μαδούρο, όταν είπε ότι από τη Σοβιετική την Κούβα, μέχρι τη Βενεζουέλα, όπου έχει υιοθετηθεί και εφαρμοστεί ο ακραίος κομμουνισμός και ο σοσιαλισμός, έχει υπάρξει αγωνία, καταστροφή και αποτυχία. 


Το Μέλλον… 

Η χθεσινή ομιλία του Προέδρου Τράμπ στα Ηνωμένα Έθνη, χρειάζεται αρκετές σελίδες και αρκετά άρθρα για να αναλυθεί. Αποτελεί κάλεσμα για μια αφύπνιση των απλών πολιτών σε όλο τον πλανήτη. Των πολιτών που δεν έχουν διαβρωθεί από την πλαστή και ωραιοποιημένη εικόνα της στρεβλής παγκοσμιοποίησης. 
Εάν οι απλοί πολίτες στις κοινωνίες του πλανήτη επιθυμούν ένα μέλλον με θετικό πρόσημο, δεν υπάρχει κάτι που να αντικαταστήσει το ισχυρό, κυρίαρχο και ανεξάρτητο έθνος κράτος. Τα έθνη που στηρίζονται στην ιστορία τους, επενδύουν στο πεπρωμένο τους έχουν ένα πιο φωτεινό μέλλον, από έθνη τα οποία αποδέχονται την εξαφάνιση της ιστορίας τους, των αξιών τους, και παύουν να είναι όχι εθνικιστές αλλά πραγματικοί πατριώτες. 
Η χθεσινή ομιλία του Προέδρου Τράμπ, όσο και να των λοιδορούν κάποιοι, είναι ιστορικής διάστασης κείμενο. Θέτει ένα νέο πλαίσιο. Η εθνική κυριαρχία και το εθνικό συμφέρον επανέρχονται ως διεθνείς αξίες με αυτή την ομιλία. 
Στην Ελλάδα, ειδικά το σύνολο του πολιτικού συστήματος, καλά θα κάνουμε να την μελετήσουμε καλά και να αναλογιστούμε εάν το μονοπάτι που ακολουθεί η χώρα είναι το σωστό για το μέλλον της και την επιβίωσή της. 

*Ο Δημήτρης Απόκης είναι Διεθνολόγος, Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University και Δημοσιογράφος.

Πηγή
Φωτογραφία του Christos Tapanas.

"Για μας αποτελεί υποχρέωση τα παιδιά μας να διδαχθούν τις αξίες του Χριστιανισμού"!

Επιστολή Δημάρχου Δράμας προς τον Υπουργό παιδείας αναφορικά με την ύλη των Θρησκευτικών της Δ’  ΔημοτικούΕπιστολή του Δημάρχου Δράμας προς τον Υπουργό παιδείας αναφορικά με την ύλη του μαθήματος των Θρησκευτικών της Δ’ Δημοτικού


Δράμα, 20 Σεπτεμβρίου 2017
Προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων,
κ. Κώστα Γαβρόγλου
Αξιότιμε κ. Υπουργέ,
Δεχθείτε τους ειλικρινείς χαιρετισμούς μου και τις θερμότερες ευχές μου στο πρόσωπό σας.
Με την επιστολή μου σας μεταφέρω το μήνυμα των συμπολιτών μου αναφορικά με την ύλη του μαθήματος των θρησκευτικών της Δ΄ Δημοτικού.
Συντάσσομαι με την πλειοψηφία των συνδημοτών μου που αντιδρούν με το περιεχόμενο των κεφαλαίων που αναφέρονται στο ισλάμ-μουσουλμανισμό και στις άλλες θρησκείες.
Επιτρέψτε μου να επισημάνω ότι η ιστορία της πατρίδας μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ορθοδοξία.

Για μας αποτελεί υποχρέωση τα παιδιά μας να διδαχθούν τις αρχές και τις αξίες που εμπερικλείει ο χριστιανισμός.
Σίγουρα, θα πρέπει να γνωρίζουμε τι πρεσβεύει η κάθε θρησκεία, όμως ένας μαθητής της ηλικίας των 10 ετών δεν μπορεί να έχει την ωριμότητα για να κρίνει κατάλληλα και έτσι ελλοχεύει ο κίνδυνος να δημιουργηθεί σύγχυση.
Ας μη ξεχνούμε ότι διανύουμε μια δύσκολη περίοδο που η οικονομική κρίση έχει προκαλέσει και κρίση των αξιών και των θεσμών.
Σε αυτό το πλαίσιο οφείλουμε όλοι να επαναφέρουμε τις διαχρονικές αξίες που μας κληροδότησαν οι πρόγονοί μας, και να τις διοχετεύσουμε στο ακέραιο στα παιδιά μας που αποτελούν το αύριο του τόπου.
Η στάση αυτή δεν είναι δείγμα μισαλλοδοξίας ούτε πρέπει να εκλήφθη ως αδυναμία.
Αντιθέτως, πρέπει να προστατεύσουμε την ιστορία μας και την ταυτότητά μας και κυρίως να ενδυναμώσουμε τους μαθητές του Δημοτικού που δεν διαθέτουν ακόμη ολοκληρωμένη κρίση, ενώ παράλληλα οφείλουμε να τους μυήσουμε στον ελληνικό πολιτισμό και στην ελληνική παράδοση που σχετίζεται με την ορθόδοξη χριστιανική πίστη.
Ευελπιστώ ότι θα εκλάβετε σοβαρά το αίτημα της πλειοψηφίας των συνδημοτών και τα κεφάλαια του μαθήματος των θρησκευτικών που έχουν προκαλέσει αναταραχή στην κοινωνία μας, θα αποκλειστούν από τη διδακτική ύλη.
Δεδομένου ότι συντάσσεστε και υπηρετείτε τα ευγενή ιδεώδη του Πολιτισμού και της Παιδείας, παρακαλώ θερμά εγώ και οι συμπολίτες μου για την θετική ανταπόκρισή σας, την πρέπουσα βαρύτητα και σημασία στην πρότασή μας.
Παραμένω στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε παροχή πληροφοριών και εξηγήσεων, και προτίθεμαι να συνδράμω με τη θεσμική μου ιδιότητα σε οτιδήποτε χρειαστεί προς τον σκοπό αυτό.