Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

ΤΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΣΑΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΤΑ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ

Όταν σου έχει γίνει έμμονη ιδέα να κατηγορείς την εκκλησία...! Νεολαία του Σύριζα , γεννήθηκες χωρίς φύλο και σου το όρισε η εκκλησία; Έλεξε πρώτα το μυαλό σου αν δουλεύει μπας και βρεις τι όρισε η φύση για σένα!

Δεν είναι θέμα μυαλού. Είναι ένα θλιβερό ξέσπασμα των απωθημένων τους, των χρόνιων κομπλεξικών συνδρόμων, 
που ζητάει καθημερινά την επιβεβαίωση των ήδη ξεπερασμένων αντιλήψεων και θέσεων. 

Ότι δεν κατόρθωσαν οι παλιοί κομουνιστοσυμμορίτες, το πλασάρουν οι νεολαίοι τους, όντας τυφλά και άτολμα άτομα, σε μια περίοδο πλήρους σήψης και βρωμιάς. 

Τι να πει κανείς για νέα παιδιά, που σέρνονται πίσω από τα φαντάσματα του παρελθόντος. 
Και θέλουν λέει την πρόοδο...

τοστειλε το mail

Δάκρυα σταλάζει ο Άθως

Άγιο Όρος 2017 / Μέρος 2 ,συνέχεια απο εδώ
Πετραχηλάκι πορφυρό δίνει παραμυθία 
Αντίδωρο μοιράζεται η θεία μεσιτεία! 
Χαρίτωνος οι συνταγές από αρετές γεμάτες. 
Φεύγει το τρένο για ουρανούς, ελέω Θεού επιβάτες.
Μύρα της γης και προσευχές πριν το κατευθυνθήτω
Του παπά Μάξιμου η εκκλησιά στο κέλευσμα το τρίτο.
Πετροχελίδονα πετούν, μελλισουργοί υμνούνε.
Φυτίλι καίει ακοίμητο ψυχές να μην χαθούνε.

8η περίπου πρωινή. Η Δάφνη πλέον ευδιάκριτη μπροστά μας και εμείς λίγο πριν πατήσουμε γη Αθωνική, περιμένουμε με λαχτάρα ακόμα ένα θαυμάσιο από την βιωτή του παπά Νικόλα του Πέττα. Ξεκίνησε πάλι ο κύριος Χαράλαμπος να θυμάται: 
Ένα πρωί, τι πρωί δηλαδή νύχτα ήταν ακόμα κατά τις 5, χτυπά το τηλέφωνό μου… Ήταν εκείνος, καλοκαίρι του 1997 3 χρόνια πριν κοιμηθεί οσιακά στα 59 του. Η αδελφή μου η Βασιλικούλα νοσηλευόταν στο νοσοκομείο στο Μεσολόγγι με προχωρημένο καρκίνο. Οι γιατροί είχαν δώσει κάποιους λίγους μήνες ακόμα, μα ελπίζαμε στο θαύμα.

– Χαράλαμπε, μου λέει, ετοιμάσου να πάμε στο νοσοκομείο να εξομολογηθεί και να την μεταλάβω… Για να είμαι ειλικρινής δεν του έδωσα σημασία και μάλιστα του έκλεισα 3 φορές το τηλέφωνο! Μα εκείνος επέμενε! Την επόμενη φορά μου λέει: -Χαράλαμπε σε τρείς μέρες η Βασιλικούλα θα φύγει για τον Ουρανό! –Ετοιμάσου έρχομαι να σε πάρω του είπα. Σε όλην την διαδρομή από την Πάτρα στο Μεσολόγγι εγώ δεν μιλούσα καθόλου. Εκείνος κρατώντας τον Κύριο στα χέρια του έψελνε συνεχώς! Μόλις φτάσαμε μπήκε μέσα και έπειτα από λίγο με κάλεσε και εμένα. Ρώτησε τότε την αδελφή μου: Βασιλικούλα ήρθε ο Χριστός μας; -Ναι απάντησε εκείνη! Η Παναγία μας; Ναι ξανααποκρίθηκε! Εγώ να σας πω την αλήθεια, έβαλα λογισμό πως στην κατάστασή της (από τα φάρμακα και τις θεραπείες) ό,τι και να την ρώταγε θα απαντούσε καταφατικά. Μα αμέσως πήρα απάντηση. Βασιλικούλα ήρθε ο Αη Γιώργης; την ρώτησε. –Όχι, όχι, ήρθε ο Άη Θανάσης! Να σας πω, πως Άη Γιώργης είναι η Εκκλησία του χωριού μας και Άγιος Αθανάσιος εκείνη του κοιμητηρίου μας! Και όντως παιδιά, σε 3 μέρες κοιμήθηκε η αδελφή μου, ακριβώς όπως το χε πει ο παπά Νικόλας!
Τα μάτια του κυρίου Χαράλαμπου ήταν έτοιμα να στάξουν την αγάπη και την ευγνωμοσύνη του για τον λατρεμένο του παππούλη… Μόλις φτάναμε στην Δάφνη! Το θέαμα ήταν σπάνιο και ανεπανάληπτο για όλους μας. Φορτωμένοι στην μπουκαπόρτα του καραβιού που σε ελάχιστα θα συνέχιζε ως τα Καυσοκαλύβια, σταθήκαμε σκυμμένοι να σταυρωθούμε όλοι με το παλιό πορφυρό πετραχηλάκι ενός σύγχρονου Αγίου, που όλο το Άγιο Όρος επικαλείται συνεχώς! Θα τον είχαμε μαζί μας και αυτόν ως το τελευταίο μας Αθωνικό βήμα, μα και πάντοτε πλέον, ως το τελευταίο μας σε αυτήν την πρόσκαιρη ζήση! 
Δευτέρα των Ουρανίων στρατιών στο Όρος. Πρωί στην αυλή της Ιβήρων. Στο αέναο θαύμα της Πορταϊτισσας Κυράς. Όλων των Φιλαγιορειτών οι ψυχές ολημερίς σε τούτους τους αυλόγυρους σεργιανάνε! Κανείς δεν φεύγει ποτέ από εδώ. Πιστοί προσμονάριοι μπροστά στο πανίερο στήριγμα του Όρους και της πίστης μας. 
Όπως εκείνη επί χίλια και πλέον χρόνια δεν έχει εγκαταλείψει ποτέ την πύλη της την ουράνια και υπερκόσμια, έτσι και κάθε ένας, που έστω για μια φορά στη ζωή του αξιωθεί και βρεθεί μπροστά στο πανεύφημο σέβασμα της Ορθοδοξίας, δεν θα πάψει ποτέ να επιστρέφει μπροστά της, για να ατενίσει λυτρωτικά πάνω στο αειμακάριστο πρόσωπό της, το αίμα του σπλαχνισμού της και τους ρείθρους των ικετευτικών της δακρύων προς τον αγκαλοφορούμενο Σωτήρα.
Κατευθυνθήκαμε στο αρχονταρίκι. Ήμασταν οι πρώτοι νέοι προσκυνητές της Δευτέρας. Οι πατέρες ακόμα άφαντοι. Κάποιοι ησύχαζαν στα κελιά τους κάποιοι στα διακονήματά τους. Ο Νίκος ξεκίνησε να φτιάχνει καφέ στην διπλανή κουζίνα. Τον ακούμε να ψέλνει και να τραγουδά κατηχητικά τραγούδια. Χαίρεται με μια τόσο ταιριαστή παιδικότητα την έλευσή μας. Ένας μοναχός που μπαίνει ξαφνιάζεται και έπειτα χαμογελά όλο αγάπη ακούγοντάς τον. Τα σπαστά του Ελληνικά μας προκαλούν αν τον ρωτήσουμε για τον τόπο καταγωγής του. Εκείνος με ευγένεια μας απαντά: -Είμαι από κάπου… έξω από εδώ! 
Τι σημασία άραγε θα είχε να το μάθουμε; Σε αυτόν του αρκεί τόσο που επί 25 χρόνια είναι… μέσα εδώ. Στην Ιβηρήτικη χρυσοπορφύρωτη κιβωτό, με οιακοστρόφο την Πάναγνη Μητρόθεο και Κυβερνήτη τον Μακρόθυμο Τόκο της. Δωμάτιο θα παίρναμε μετά τις 11. Είχαμε σχεδόν μια ώρα μπροστά μας. Πήραμε λουκούμι και νερό που υπήρχαν για… αυτοκέρασμα και αρχίσαμε να παρατηρούμε τα κάδρα στους τοίχους. Είναι αυτές οι φαινομενικά κενές στιγμές του Όρους που πάντα έχουν να σου δώσουν κάτι πρωτόγνωρο, να σου συστήσουν καλύτερα ακόμα μια αγιασμένη μορφή… Και ήρθε αυτή να μας συναντήσει εκείνο το πρωινό στο αρχονταρίκι της Ιβήρων. Ο παπά Χαρίτων ο Πνευματικός, μέσα από ένα κορνιζαρισμένο του κείμενο για το μεγάλο ταξίδι της ψυχής. Είχαμε ακούσει για αυτόν στην σπουδαία ραδιοφωνική εκπομπή της κυρίας Σοφίας Κωνσταντινιάδου τα Αγιορείτικα (πόσο κρίμα αλήθεια που εκεί στον Πειραιά σταμάτησαν την μετάδοσή της). Μια από τις πιο φωτεινές  μορφές του Αγιορείτικου μοναχισμού από τα μέσα του 19ου αιώνα ως τις αρχές του 20ου. Στα Μετέωρα πρωτοφόρεσε το ράσο. Από το δάσος των ιερών βράχων μετέβη στο Θεοαβάδιστο Σινά και σε νεαρή ακόμα ηλικία στα αγιασμένα σπηλιαράκια της Αθωνικής Ερήμου. Προσέλκυσε σε μετάνοια και στον μοναχικό βίο ακόμα και διαβόητους ληστές. Σε όλην του τη ζωή δεν σταμάτησε να ιερουργεί να εξομολογεί και να εργάζεται ακατάπαυστα πάνω από τα ιερά κείμενα. Υμνογράφος και λόγιος μέγας: «Την αγρυπνίαν αγάπα, νηστείαν, δάκρυα, ευχάς και ψαλμωδίας και Γραφών την μελέτην, γενού ταπεινόφρων και γαληνός, και τον τύφον απόρριπτε, μή σε νικήση ο φθόνος και των παθών, ακρασία η ψυχόλεθρος». Αλλά και ένα άλλο διακόνημα ήταν αυτό που τον κατέστησε αλήστου μνήμης. Αντέγραφε άοκνα τους λόγους των Αγίων Θεοσόφων Πατέρων βοηθώντας έτσι στην διάδοση και την διατήρησή τους στο πέρασμα των χρόνων. Έτσι εκείνη την μία ώρα που μας περίσσευε καθίσαμε και αντιγράψαμε από το κάδρο στον τοίχο το περίφημο κείμενό του. Ως ελάχιστο ανταπόδομα στην ιερή του θύμηση :

To ταξείδιον δια τους ουρανούς
Οτι καθ εκάστην προβάλλεται εις τον Χριστιανόν δεικνύει η ακόλουθος έκθεσις περί του εισιτιρίου δια το ταξείδιον εις τους ουρανούς. Το εισιτίριον τούτο πωλείται εις το πρακτορείον της Ευσεβείας. Προς ευκολίαν τους θέλοντας ίνα ταξειδεύσωσιν παρέχομεν συνοπτικώς τας εξής πληροφορίας:
Σιδηρόδρομος δια τους Ουρανούς.
Αναχώρησις ανα πάσα στιγμήν. 
Άφιξις· όταν ο Θεός ευδοκήση.
Τιμαί εισιτιρίων Α΄θέσις (ταχεία αμαξοστιχία).
Αγνότης και Μαρτύριον, ή τελεία εκπλήρωσις των Ευαγγελικών αρετών. Τάξις. Αγνείας και υποταγή, πνεύμα αυταπαρνήσεως υπέρ της θείας Αγάπης.
Β΄θέσις. (Κατ ευθείαν αμαξοστοιχία).
Μετάνοια, πεποίθησις εις τον Θεόν και ακριβής εκτέλεσις των αγαθών έργων. Προσευχή, Νηστεία και Ελεημοσύνη.
Γ΄θέσις. (Συνήθης αμαξοστοιχία).
Τήρησις των εντολών του Θεού και της Εκκλησίας, εκπλήρωσις των προς τον πλησίον καθηκόντων.
Δ΄θέσις. (Έκτακτος αμαξοστοιχία).
Μετάνοια κατά την τελευταίαν ώραν του θανάτου· παράκλησις προς άφεσιν των αμαρτιών. 
Παρατηρήσεις
1) Εισιτήριον μετ επιστροφής ουχ υπάρχει.
2) Αμαξοστοιχίαι δια διασκεδάσεις ουκ αναχωρούσιν.
3) Παιδιά μικρά ανήλικα, ων η έστιν άωρος, ταξιδεύουσι δωρεάν, αρκεί να ανήκωσιν εις τους κόλπους της Εκκλησίας.
4) Οι Επιβάται παρακαλούνται ίνα μη φέρωσι μετ αυτών άλλο τι, ειμή μόνον έργα αγαθά, εάν θέλωσιν, ίνα προφθάσωσι την αμαξοστοιχίαν και μη καθυστερήσωσιν.
5) Εις πάντα σταθμόν παραλαμβάνονται επιβάται.
6) Έκαστον εισιτήριον, ίνα έχη κύρος, δει φέρειν την σφραγίδα της Ορθοδόξου πίστεως και της αγιαζούσης χάριτος. 
Προς αποφυγήν ασθενειών και επιδημιών κατά το ταξείδιον πρέπει ο επιβάτης ίνα έχη ρίζαν πίστεως, δροσερά φύλλα της ελπίδος, ευώδη άνθη της αγάπης, κρίνα της καθαρότητος, μύρτους της εγκρατείας και ξύλον του Σταυρού.Ταύτα πρέπει πάντα ίνα δέση ο επιβάτης εις δέσμην μετά του νήματος της πραότητος, και θέση ταύτα εις την χύτραν (πήλινο αγγείο) της προσευχής και βράση εις το πυρ της αγάπης και ραντίση έπειτα δι οίνου αγίας χαράς και δια μεταλλικού ύδατος της μετριοφροσύνης και καλύψη δια του καλλύματος της σιωπής. Άφες ταύτα επιβάτα, κατά την νύκτα εις το φως της σκέψεως και λάμβανε εξ αυτών εν κυάθιον (φλυτζάνι) την πρωίαν και έν την εσπέραν, και έσο βέβαιος, ότι μέλλεις απολάυσαι μακρόν βίον εν πληρεστάτη υγεία. Ίνα διέλθης το τελώνειον και βαδίσης εις τον οίκον του Θεού, πρέπει να θέσεις κάτωθεν εις τον σάκκον του ταξειδίου σου την ταπεινοφροσύνην, άνωθεν την υπακοήν και υπεράνω την προσευχήν. Είτα πλήρωσον το κενόν δια της απονεκρώσεως των παθών και αφού λάβεις το αλεξιβρόχιον (ομπρέλλα) της αγάπης βάδισον κατ ευθείαν εις τον οίκον του Θεού. Πλησίασον εις την έδραν της εξομολογήσεως και εκεί δείξον το εισιτήριόν σου δι όπερ πρέπει να πληρώσεις εν φόβω ο, τι ζητήσωσι παρά σου. Είτα επικύρωσον τούτο δια του Ιησού Χριστού εν τη Θεία Ευχαριστία, ήτοι εν τη μεταλήψει του τιμίου Σώματος και Αίματος Αυτού και βάδιζε ησύχως εις το ταξείδιόν σου. Αποχαιρετίζω σε και εγώ, και ελπίζω ελέω Θεού και δι ευχών σου, ίν ασυντύχωμεν πάλιν εις τους Ουρανούς. Αμήν.
Ιατήριον της ψυχής
«Πορεύθητι και λάβε την ρίζαν της πνευματικής πτωχείας και της υπομονής τα φύλλα, και του χρυσοβαλάνου την ταπείνωσιν και των νοσούντων την ευχήν, και τρίψας αυτά εν ιγδίω (γουδί) της υπακοής, (κοσκίνισε) άπαντα μετά κοσκίνου των καθαρών λογισμών και βάλε αυτά εις καθαράν χύτραν του εαυτού σου και επίθες και το ύδωρ της αγάπης και υποκάτω της χύτρας άναψον την φλόγα του θείου πόθου. Και όταν βράσης ικανώς, κένωσον αυτά μετά πνευματικής διακρίσεως και μετάλαβε αυτών διά κοχλιαρίου κατανύξεως, και μη στραφής εις τα οπίσω τας ημέρας της ζωής σου. Αύτη εστιν η πόα (το βότανο), η λύουσα αμαρτημάτων πληθύν».
Εν τω Σπηλαίω του Αγίου Αθανασίου της Μ.Λαύρας του Όρους Άθωνος1902, Μαϊου 30
Ταπεινός Ιερομόναχος και ελάχιστος
+Πνευματικός Χαρίτων
Το ταξίδι και το εισιτήριο για τους Ουρανούς. Από όλα ανεξαιρέτως τα εκδοτήρια, ακόμα και της πιο ταπεινής Ωραίας Πύλης. Μόνο εκεί λαμβάνεται. Πουθενά αλλού. Έστω κι αν ο άνθρωπος όπως πολύ σοφά έλεγε ο Κυρ-Δημήτρης ο Παναγόπουλος (κι αυτός ξανά μαζί μας στο Όρος) έχει πολλές αποσκευές, καλές πράξεις, ευεργεσίες, αγάπη και καλοσύνη, αν δεν λάβει το εισιτήριό του με την αγία λαβίδα μετανοημένος και εξομολογημένος δεν θα ταξιδέψει. Γιατί χωρίς αποσκευές αλλά με εισιτήριο ταξιδεύεις. Χωρίς εισιτήριο ποτέ! Το θυμηθήκαμε αυτό δια πρεσβειών του μεγάλου Αγιορείτη πατέρα. Ενός αθωνικού άνθους που ακόμα ξεχύνει το ευωδέστατο άρωμά του, στο ουρανοκρέμαστο σπήλαιο του Οσίου Αθανασίου, εκεί όπου ασκήτεψε έτη πολλά και όπου η Παναγία μας, για να δείξει σε όλους το πόσο την ευαρέστησε στα 70 χρόνια του επιγείου του βίου, τον παρέλαβε παραμονή της δικής της Κοιμήσεως, στις 14 Αυγούστου του 1906. Το προσωνύμιο «πνευματικός» που επί έναν και πλέον αιώνα άρρηκτα συντροφεύει την ανάμνησή του, μαρτυρά το μέγεθος του αναστήματός του .
Ο π.Π ο αρχοντάρης ήρθε έπειτα από λίγο. Μας δίνει δωμάτιο στον πρώτο όροφο απέναντι ακριβώς από το παρεκκλήσι του Αγίου Πρωτομάρτυρος και αρχιδιακόνου Στεφάνου. Του αναφέρουμε την πρόθεσή μας να… εκδόσουμε εισιτήριο το επόμενο πρωί. Στις περισσότερες Μονές του Όρους πρέπει αν επιθυμείς να κοινωνήσεις να το δηλώσεις στον αρχοντάρη. Θέλουν με αυτόν τον τρόπο, να αποφύγουν περιπτώσεις αδαών ή και αλλοδόξων επισκεπτών, που από περιέργεια και μόνο ή για το «καλό» μπορούν να πλησιάσουν το Άγιο Ποτήριο. Δώσαμε λοιπόν έναυσμα στον Ιβηρίτη αρχοντάρη, να εκδηλώσει με τρόπο παραστατικό την αγωνία του για το ακατήχητο του σύγχρονου Έλληνα Ορθοδόξου! 
–Δεν ξέρουμε ούτε πώς να μεταλάβουμε παιδιά! Πάμε να κοινωνήσουμε και έχουμε το στόμα κλειστό. Άνθρωπέ μου στον Οδοντίατρο όταν πας να σε γιάνει κρατάς κλειστό το στόμα; Εδώ που έχεις μπροστά σου τον Μέγα Ιατρό και Θεραπευτή Ιησού Χριστό…
Αφήνουμε τα πράγματά μας στο δωμάτιο και με τις… βακτηρίες αγριελαίες μας, αρχίζουμε να ανεβαίνουμε από την Ιβήρων στο περίφημο μονοπάτι που οδηγεί στις Καρυές. 
Από ψηλά θαυμάζουμε την αρμονία των τους Ιβηρίτικων κήπων με τα ζαρζαβάτια, τις μηλιές τις ακτινιδιές τις κερασιές τις έτοιμες για μάζεμα ελιές. Έτσι απρογραμμάτιστα, για 2 ώρες δίχως συγκεκριμένο προορισμό ξεκινάμε. Στο άγνωστο με… βάρκα την ελπίδα και άγκυρα ριγμένη στον Αθωνικό ασυννέφιαστο Ουρανό. Ένα κλωναράκι μάραθο κρατώ στα χέρια μου και τρίβω με τα ακροδάχτυλά μου. Σκορπά άφθονα το μύρισμά του και ξεκινά αυτό το προσευχητικό του ανηφορικό δρομολόι λίγο πριν το εσπερινό κατευθυνθήτω… 
Κάποια στιγμή με την βοήθεια των Βαστάζων της Παναγίας μας και το μικρό υπέροχο βιβλιαράκι τους που διανέμουν δωρεάν εδώ και χρόνια παντού, αρχίζουμε εκ περιτροπής να απαγγέλουμε τους Χαιρετισμούς της. Τα εφύμνια θαρρείς πως επαναλαμβάνονται με τα λιγυρά κελαηδίσματα από πετρίτες, πετροχελίδονα και μελισσουργούς που αερολισθαίνουν προς την πορεία μας. Σαν άγγελοι και αυτά ανάμεσα σε γη και ουρανό, τα παρατηρούμε πότε να αναρριχόνται στα γύρω θαλερά αείφυλλα, με μια θαυμαστή ζωντάνια δίχως να φοβούνται από την παρουσία μας, και πότε να ξανααπογειώνονται, σαν ουράνιοι διαβιβαστές των ωδών μας προς τον Θεϊκό Νυμφώνα. Σταυροί σχηματίζονται σε όλα τα άψυχα. Ίχνη παρουσίας εμψύχων, υποσχετικά επιστροφής. Στάση στο πανέμορφο εκκλησάκι του παπά Μάξιμου του Πνευματικού του Ιβηρίτη. Κάθε βράδυ ξεκινούσε να έρθει εδώ, όπου υπήρχε ένα προσκυνητάρι με την εικόνα του θεομητορικού θαύματος με τον πεινασμένο προσκυνητή και το φλουρί της Παναγίας. Δεν παρέλειπε ποτέ του να ανάβει το καντηλάκι της εικόνας. Ένα βράδυ άκουσε την μελίρρυτη φωνή της Παναμολύντου Δεσποίνης να λέει: «Θέλω Εκκλησία εδώ!»Το ίδιο επαναλήφθηκε και τις επόμενες δυο νυχτιές. Και έτσι έφτιαξε αυτό το υπέροχο γραφικό εκκλησάκι, σημείο αναφοράς, εξιστόρησης θαυμαστών γεγονότων και έναν από τους πλέον σίγουρους σταθμούς στην οδοιπορία κάθε Φιλαγιορείτη. Στο επιτοίχιο μάρμαρο διαβάζουμε: «Δαπάνη προηγουμένου Μαξίμου Ιβηρίτου εκ Τραπεζούντος. Εις μνημόσυνον αυτού και των γονέων του Ευσταθίου και Σοφίας. 1960». Δεν σταματάμε να φωτογραφίζουμε το μικρό κάθισμα. 

Μια παλιά γαλάζια δίφυλλη πόρτα με την Πορταϊτισσα στην κορυφή της. Φαίνεται εγκαταλελειμμένο, μα αρκεί ένας γλυκός ψίθυρος κλήσης ουρανόσταλτης για να ξαναποκτήσει ζωή. Με μολυβδόφυλλα φτιαγμένη η σκεπή της εκκλησιάς. Εύπλαστο και ανθεκτικό τούτο το υλικό, μοιάζει με την πίστη και την προαίρεσή μας. Άλλοτε παρασυρμένες από πάθη φιλεπίστροφα και αδυναμίες μας βγάζουν σε αδιέξοδα σκοτεινιασμένα και άλλοτε πάλι, σαν να αντέχουν απρόσμενα στα πολλαπλά χτυπήματα του μισόκαλου διώκτη της ψυχής μας. Στο μικρό προσκυνητάρι σιμά στο κάθισμα καίει καντήλι ξέχειλο από λάδι και με μεγάλη φλόγα. Κατεβαίνουμε στην Εκκλησιά. Είναι κλειδωμένα, μα από τα παράθυρα έχουμε καθαρή οπτική πρόσβαση στο Εσωτερικό της. Πρόσφατη σχετικά η αγιογράφηση. Ένα μικρό προσευχητάρι περιμένει να φωτίσει το ξαπόσταμα του διαβάτη. Ένα αυτοσχέδιο τάλαντο και μια καμπανούλα κρεμασμένα καρτερούν ψυχές ορθρίες. 
Ξανασταματάμε στο κοντινό τοξωτό γεφύρι. Μακάρι να χώραγε όλη τούτη η ομορφιά σε μια φωτογραφία. Μα όσο επιτρέπει ο Θεός να θυμόμαστε δεν πρόκειται ποτέ να ξεχαστεί το παραμικρό από τούτο το μεσημέρι. Λίγα λεπτά μετά στον γυρισμό για την Ιβήρων, έκπληκτοι διαπιστώνουμε πως το καντήλι στην Παναγιά του Φλουρί, ακόμα ξεχειλίζει και η φλόγα στέκεται δυνατή όπως πριν. Να ναι άραγε κάποιος αθέατος Εκκλησιαστικός, κάποιος αόρατος διακονητής που δεν επιτρέπει ποτέ την άμπωτη στη θάλασσα του Θεϊκού ελέους; Παπά Μάξιμε εσύ είσαι που μεριμνάς; Χριστός Ανέστη! Πρέσβευε υπέρ ημών! 
(συνεχίζεται με το 3ο μέρος) 
Νώντας Σκοπετέας

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Ἡ φωνή τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ (Ὅποιος δέχεται τούς αἱρετικούς, δέχεται τόν διάβολο)


Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός
Τόν τελευταῖο καιρό, δέν περνάει οὔτε μέρα σχεδόν, πού νά μή δημοσιεύεται τοὐλάχιστον μία συνάντηση Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιαστικῶν ἀξιωματούχων μέ ἀντίστοιχους αἱρετικούς ‘’συναδέλφους’’ τους!
Καί δέν φτάνουν οἱ αἴθουσες συνεδριάσεων καί τά χαλαρά τραπεζώματα γιά δαῦτες τίς δημοσιοσχετίστικες συναντήσεις, ἀλλά καταλήγουμε δυστυχῶς καί μέσα στίς ἁγιασμένες μας ἐκκλησιές, νά προσευχόμαστε παρέα μαζί τους! Μέ ποιούς; Μέ τούς αἱρετικούς!

Καί τούς βάζουμε μάλιστα στό κέντρο τῆς ἐκκλησιᾶς μας, δίπλα καί ἀπέναντι ἀπό τό Δεσποτικό, σέ πολυτελεῖς πολυθρόνες καί θρόνους περικαλεῖς καί ὑψηλούς!
Καί, ὧ τῆς ὕβρεως καί τῆς παρανομίας: Γίνεται ἡ Μεγάλη Εἴσοδος, περνᾶνε ἀπό μπροστά τους (μπροστά ἀπό τούς αἱρετικούς)τά Τίμια Δῶρα καί κανένας, μά κανένας ἀπό τούς δικούς μας παρισταμένους ἐκκλησιαστικούς ἀξιωματούχους δέν βγάζει ἄχνα διαμαρτυρίας!
Μήπως δέν ἐκφωνήθηκε τό ‘’τάς θύρας, τάς θύρας ἐν σοφίᾳ πρόσχωμεν’’; Μήπως ἔπαψε στίς ἡμέρες μας νά ἰσχύει ἡ ἱερά αὐτή προτροπή γιά ἀπομάκρυνση τῶν μή μυημένων ἀπό τόν χῶρο τῆς Θείας Λατρείας; Ἀπό ποῦ λάβαμε τό δικαίωμα νά κουβαλᾶμε μέσα στήν Θεία Λειτουργία γνωστούς ἀμετανόητους αἱρετικούς καί αἱρεσιάρχες;
Εἶναι ἤ δέν εἶναι, οἱ παπικοί καί οἱ προτεστάντες -οἱ guest star τῶν ἱερῶν μας πανηγύρεων- σέ Φανάρι, Ἀθῆνα, Κολυμπάρι καί Ὁμογένεια, ἀμετανόητοι αἱρετικοί;
Τί λένε οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τίς περιπτώσεις αὐτές;
Τί προβλέπεται ἀπό τούς Ἱερούς μας Κανόνες; Τί γράφει τό Ἱερό μας Εὐαγγέλιο; Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι τί μᾶς ἔχουν διδάξει πάνω στό θέμα αὐτό;
Εἶναι νά ἀναρρωτιέται κανείς: Στίς ἡμέρες μας, πού οἱ περισσότεροι τῶν ἱερωμένων μας εἶναι κάτοχοι τίτλων πανεπιστημιακῶν σχολῶν, πῶς νά ἀποδώσεις αὐτή τήν κατ’ ἐξακολούθηση ἐκκλησιολογική καί δογματική ἐνδοτικότητα, ἁπλά καί μόνον στήν ἄγνοια; Φαίνεται, ὅτι στήν πραγματικότητα συμβαίνει κάτι ἄλλο καί μάλιστα πολύ πιό βαρύ.
Καί ἐπί τοῦ προκειμένου, ὁ παρακάτω σχετικός λόγος τοῦ μεγάλου Πατρός τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, ἔρχεται νά βεβαιώσει γιά πολλοστή φορά, ὅτι ὄντως κάτι ἄλλο συμβαίνει, τό ὁποῖο σχετίζεται ὅχι βεβαίως μέ τήν ἄγνοια, ἀλλά μέ τήν περιφρόνηση τῶν Ἁγίων μας Πατέρων καί τῆς Ἱερᾶς μας Παραδόσεως. Καί τοῦτο, διότι οἱ ἀσφαλεῖς γνώμονες καί κανονάρχες τῆς Πίστεώς μας, δηλαδή οἱ Ἅγιοι, εἶναι πάντοτε διαθέσιμοι, εὐκόλως προσβάσιμοι καί πάντοτε σαφεῖς καί ἐπίκαιροι. Γι’ αὐτό καί ἡ εὐθύνη μας ἀπέναντι στήν ζωή καί τό δόγμα τῆς πολυτίμητης Ὀρθοδοξίας μας εἶναι μοναδική καί παμμέγιστη.

Γράφει γιος Μάξιμος μολογητής:
‘’Ψευδαποστόλους δέ, καί ψευδοπροφήτας, καί ψευδοδιδασκάλους μόνους νο τούς αρετικούς. ν ο λόγοι καί ο λογισμοί διεστραμμένοι εσίν’’.(*)
Δηλαδή: Ψευδαποστόλους καί ψευδοπροφτες καί ψευδοδιδασκάλους θεωρ μόνο τούς αρετικούς. Τν ποίων ο λόγοι καί ο λογισμοί εναι διεστραμμένοι.
‘’σπερ ον τούς ληθες ποστόλους, καί προφήτας, καί διδασκάλους δεχόμενος, Θεόν δέχεται, οτως καί τούς ψευδαποστόλους, καί ψευδοπροφήτας, καί ψευδοδιδασκάλους δεχόμενος, τόν διάβολον δέχεται’’.(*)
πως, λοιπόν, ατός πού δέχεται τούς πραγματικούς ποστόλους καί Προφτες καί Διδασκάλους, δέχεται τόν Θεό, τσι καί ποιος δέχεται τούς ψευδαποστόλους καί ψευδοπροφτες καί ψευδοδιδασκάλους, δέχεται τόν διάβολο.
___________________
(*) (Περί τν πραχθέντων ν Βιζύ..., ΕΠΕ 15Γ,25. PG 90, 144-145) ΜΑΞΙΜΙΑΝΟΝ ΤΑΜΕΙΟΝ, Βενεδίκτου ερομονάχου γιορείτου, τόμος Α’, σελ. 157.

Ιταλίδα πολιτικός λέει μεγάλες αλήθειες για το πρόβλημα το μεταναστευτικό.


Καθώς το πρόβλημα της μαζικής ροής παράνομων μεταναστών από την Αφρική στην Ιταλία διογκώνεται συνεχώς, έχουν αρχίσει και εκδηλώνονται έντονες αντιδράσεις.Συγκεκριμένα η αρχηγός του ιταλικού κόμματος Fratelli d’Italia , η Giorgia Meloni, απαίτησε από την ιταλική κυβέρνηση να ζητήσει και να επιβάλλει μέτρα ώστε τα πλοία που ετοιμάζονται να φύγουν από τις ακτές της Αφρικής με παράνομους μετανάστες για να πάνε στην Ιταλία να καθηλώνονται στα λιμάνια που βρίσκονται και να μην μπορούν να αναχωρήσουν.

ΠΕΘ: Πορεία διαμαρτυρίας για το μάθημα των Θρησκευτικών - ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ

ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ και ώρα 5:00 μμ
ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ
-ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
Από το Δημαρχείο Αμαρουσίου στο Υπουργείο Παιδείας.
«O κύβος ερρίφθη». 
Παίρνουμε πρωτοβουλία για το μέλλον των παιδιών μας.
Εμπρός λαέ, μη σκύβεις το κεφάλι, η μόνη λύση είναι αντίσταση και πάλι!

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων, σε συνεργασία με την Εστία Πατερικών Μελετών, την Ενωμένη Ρωμιοσύνη και την Πανελλήνια Ένωση Φίλων των Πολυτέκνων (Π.Ε.ΦΙ.Π.), καλεί σε παλλαϊκή κινητοποίηση-συγκέντρωση κατά των νέων βιβλίων-Φακέλων του μαθήματος των Θρησκευτικών, τη Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου και ώρα 5:00 μ.μ. στο Δημαρχείο Αμαρουσίου, από όπου θα ξεκινήσει μια ειρηνική πορεία διαμαρτυρίας με τελικό προορισμό το κατ΄ ευφημισμόν αποκαλούμενο Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.
Η ειρηνική και δημοκρατική αντίσταση, διαμαρτυρία, εγρήγορση και μαρτυρία αποτελεί στάση ευθύνης του κάθε Χριστιανού.
Ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος, ο Αγιορείτης έλεγε: «Πρέπει να ομολογούμε με παρρησία το «πιστεύω» μας, γιατί φέρουμε ευθύνη, αν δεν μιλήσουμε… Σ' αυτά τα δύσκολα χρόνια ο καθένας μας πρέπει να κάνη ότι γίνεται ανθρωπίνως και ότι δεν γίνεται ανθρωπίνως να το αφήνει στον Θεό. Έτσι θα έχουμε ήσυχη την συνείδηση μας ότι κάναμε εκείνο πού μπορούσαμε. Αν δεν αντιδράσουμε, θα σηκωθούν οι προγονοί μας από τους τάφους. Εκείνοι υπέφεραν τόσα για την πατρίδα και εμείς τι κάνουμε γι' αυτήν; Η Ελλάδα, η Ορθοδοξία, με την παράδοσή της, τους Αγίους και τους ήρωες της, να πολεμείται και εμείς να μη μιλάμε! Είναι φοβερό!..Αν οι Χριστιανοί δεν ομολογήσουν, δεν αντιδράσουν, αυτοί (ενν. οι πολέμιοι) θα κάνουν χειρότερα. Ενώ, αν αντιδράσουν, θα το σκεφθούν… Εδώ ο Χριστός σταυρώθηκε, για να αναστηθούμε εμείς, και εμείς να αδιαφορούμε! Αν η Εκκλησία δεν μιλάει, για να μην έρθει σε ρήξη με το κράτος, αν οι Μητροπολίτες δεν μιλούν, για να τα έχουν καλά με όλους, γιατί τους βοηθάνε στα ιδρύματα κ.λπ., οι Αγιορείτες, πάλι, αν δεν μιλούν, για να μην τους κόψουν τα επιδόματα, τότε ποιος θα μιλήσει;»
Είναι ανάγκη, λοιπόν, τώρα και όχι όταν θα είναι πλέον αργά, να μιλήσουμε ο κάθε Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα, με κάθε πρόσφορο και δημοκρατικό μέσο και τρόπο και σε όποια ευκαιρία μας δίνεται, ομολογώντας, προσωπικά ή συλλογικά, τη δική μας προσωπική μαρτυρία πίστεως. Είναι ένδειξη ευθύνης η συμμετοχή μας στην ειρηνική πορεία διαμαρτυρίας της 23ης Οκτωβρίου 2017, με κεντρικό σύνθημα «ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ».
Είναι η ώρα, να διαδηλώσουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας ότι αντιστεκόμαστε στα νεοταξικά σχέδια των χριστιανομάχων πνευματικών ηγητόρων της Ελλάδας εναντίον τόσο της εθνικής και ιστορικής όσο και της ορθόδοξης κληρονομιάς και ταυτότητας του λαού μας.
Είναι η ώρα, να συνειδητοποιηθεί επιτέλους, από όλους, ότι το θέμα του χαρακτήρα και του περιεχομένου του μαθήματος των Θρησκευτικών είναι υπόθεση μείζονος και κομβικής σημασίας για την πορεία του νέου ελληνισμού και όχι θέμα στενού συντεχνιακού ενδιαφέροντος, όπως κάποιοι παραπλανητικά ισχυρίζονται. Το μάθημα των Θρησκευτικών «σχετίζεται κατ΄ ουσίαν με τη φιλοσοφία και τον γενικότερο προσανατολισμό της παιδείας. Με την πνευματική και ιδεολογική της στοχοθεσία. Ή απλούστερα, με το τι ανθρώπους πρέπει αυτή να διαπλάσσει».
Τα νεοταξικά σχέδια της απαξίωσης και εξευτελιστικής γελιοποίησης του μαθήματος των Θρησκευτικών, μέσω των Νέων Προγραμμάτων Σπουδών και των νέων βιβλίων-Φάκελων του μαθήματος, δεν πρέπει να περάσουν, διότι, διαμέσου της συνεξέτασης της Ορθόδοξης πίστης με τις θρησκείες στην ίδια διδακτική ενότητα, στην ουσία δηλαδή, διαμέσου της εξίσωσης της χριστιανικής αλήθειας με τις διάφορες θρησκευτικές δοξασίες, οδηγούνται τα παιδιά μας στην σχετικοποίηση της Ορθόδοξης πίστης τους, στο θρησκευτικό συγκρητισμό και, κατά συνέπεια, στην αποχριστανοποίησή τους και στην αθεΐα.
Ως εκ τούτου, τα Νέα Προγράμματα Σπουδών και τα νέα βιβλία-Φάκελοι του μαθήματος των Θρησκευτικών, ως προς φιλοσοφία, τη δομή και το περιεχόμενό τους, είναι και αντισυνταγματικά και αντιπαιδαγωγικά και αντορθόδοξα και γι΄ αυτό απαιτούμε από το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων:
Ø  να αποσύρει άμεσα τα τωρινά βιβλία μαζί με τα Νέα Προγράμματα Σπουδών στα Θρησκευτικά, που οδήγησαν σε αυτού του είδους τα βιβλία (Φακέλους),
Ø  να επαναφέρει τον Ορθόδοξο και ομολογιακό χαρακτήρα και προσανατολισμό του μαθήματος, θέτοντας σε ισχύ τα προηγούμενα Προγράμματα και Βιβλία, αφού γίνουν οι απαιτούμενες παιδαγωγικού και μεθοδολογικού περιεχομένου διορθώσεις, από εξειδικευμένους επί τούτου παιδαγωγούς και θεολόγους.
Ø  να αντιμετωπίζει, όχι με ιδεοληπτικά, αλλά με θεολογικά και παιδαγωγικά κριτήρια το όλο πλαίσιο της αγωγής των Ελλήνων ορθοδόξων μαθητών μέσα από όλες γενικά τις εκπαιδευτικές και προγραμματικές δράσεις, στις οποίες τον τελευταίο καιρό παρατηρείται διαρκώς και μονίμως μια τάση υποτίμησης, προσβολής, υποβάθμισης, διάβρωσης, στοχοποίησης και διωγμού της ορθόδοξης ταυτότητας και κληρονομιάς που πολιτισμικά θεωρείται αναγκαία και απαραίτητη για την ολόπλευρη ανάπτυξή τους,
Ø  να σεβαστεί επιτέλους, τη συνταγματική νομιμότητα και το ορθόδοξο χριστιανικό πιστεύω της συντριπτικής πλειονοψηφίας του Ελληνικού λαού.
Στόχος της ειρηνικής πορείας διαμαρτυρίας είναι να απαιτηθεί από το Υπουργείο Παιδείας να ενσκήψει σοβαρά πάνω στα  δίκαια αιτήματα των γονέων από όλη την Ελλάδα, οι οποίοι μάλιστα, επιθυμώντας να διατηρήσουν αλώβητη την ελληνορθόδοξη ιδιοπροσωπία των ιδίων αλλά και κυρίως των παιδιών τους, προχωρούν, μαζικά, σε μια επαναστατική και πρωτοφανή στα παγκόσμια εκπαιδευτικά χρονικά κίνηση, στην επιστροφή στα σχολεία των βιβλίων-Φακέλων που δόθηκαν στα παιδιά για τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών.
Με την πορεία διαμαρτυρίας, εκτός των άλλων, συνδέεται άμεσα, η φωνή των χιλιάδων πολιτών, γονέων κάθε κοινωνικού στρώματος, που διαμαρτύρονται προς κάθε υπεύθυνο παράγοντα, που εμπλέκεται στην δομική κατάρτιση, έγκριση και παροχή αυτής της ακατάλληλης και επικίνδυνης για τα ορθόδοξα παιδιά πολυθρησκειακής ύλης.
«ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ» για να διασώσουμε την Πίστη μας, την οικογένειά μας, την Πατρίδα μας.
Στις 5 το απόγευμα της Δευτέρας 23 του Οκτώβρη 2017, θα είμαστε όλοι εκεί, στο Δημαρχείο Αμαρουσίου.
Εμπρός Έλληνες. Για μας και για τα παιδιά μας.
Αντίσταση, Εγρήγορση, Ομολογία και Μαρτυρία Τώρα.

Το ΔΣ της ΠΕΘ

Απαγόρευση ερευνών για τους λόγους μεταστροφής αποφάσεων αλλαγής φύλου!

_98007215_transgender2.jpg

Το κίνημα των LGBT, ενώ επικαλείται την επιστήμη για να στηρίξει τις απόψεις τους, στην πραγματικότητα φοβάται τόσο πολύ την έρευνα, που την αποκλείει ακόμα και σε δικούς του ακτιβιστές. 

Ο 58χρονος Άγγλος ψυχοθεραπευτής James Caspian έχει αφιερώσει τα τελευταία 10 χρόνια στο να δίνει συμβουλές σε άτομα που θέλουν ν' αλλάξουν το φύλο τους. Μέλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Διεμφυλικών, έχει δημοσιεύσει σχετικές ακαδημαϊκές εργασίες, είναι συνεργάτης σε βιβλία και έχει κάνει σεμινάρια για την ευαισθητοποίηση του κόσμου στο θέμα της αλλαγής φύλου. Τα διαπιστευτήριά του ως υποστηρικτής των lgbt είναι άψογα, σύμφωνα με την εφημερία Dailymail.

Πρόσφατα ο Caspian διαπίστωσε αυξανόμενο ποσοστό διεμφυλικών ατόμων (transgender) που είχαν κάνει εγχείρηση αλλαγή φύλου, αλλά ήθελαν πλέον να επιστρέψουν στο βιολογικό τους φύλο. Ως μέλος της Επιτροπής του "Μνημονίου Κατανόησης" για τα διεμφυλικά άτομα στην Αγγλία (στην Επιτροπή μετέχουν επιστήμονες υγείας, θρησκευτικές οργανώσεις και ακτιβιστές των lgbt, προκειμένου να καταλήξουν σε μια κοινή πολιτική αντιμετώπισης όσων θέλουν να κάνουν επέμβαση αλλαγή φύλου), αφού η Επιτροπή αποφάσισε ομόφωνα ότι οι λεγόμενες "θεραπείες μεταστροφής" των transgender πρέπει να απορριφθούν, ο Caspian πρότεινε στο πόρισμα της Επιτροπής να περιληφθεί το συμπέρασμα βάσει των ερευνών του, ότι κάποια διεμφυλικά άτομα μετανιώνουν για τη μετάβαση στο άλλο φύλο και ενδεχομένως να παρουσιάσουν ψυχολογικά προβλήματα. Η Επιτροπή ωστόσο απέρριψε την παρατήρηση. Το Μνημόνιο Κατανόησης θα εφαρμοστεί στην Αγγλία από αυτό το μήνα και πλέον απαγορεύει σε κάποιον επιστήμονα ψυχικής υγείας να ερευνήσει εάν η απόφαση του ατόμου για αλλαγή φύλου είναι συνειδητή ή όχι (πρόσφατα περιλήφθηκε και το ελληνικό νομοσχέδιο για την ταυτότητα φύλου η απαγόρευση διερεύνησης της ψυχικής υγείας του ατόμου που δηλώνει την αλλαγή). 

 Ο Caspian εξηγεί ότι κάτι τέτοιο είναι επικίνδυνο: "Είπα στην Επιτροπή ότι αν δεν προσέξετε θα κάνετε τους ανθρώπους να πιστέψουν ότι δεν μπορούν καν να απευθύνουν κάποια ερώτηση σε όποιον έρχεται σ' αυτούς -για φυλομετάβαση- και αυτό είναι επικίνδυνο. Ήδη σύμβουλοι επικοινωνούν μαζί μου και μου λένε ότι αν ένας 16χρονος με ιστορικό ψυχικών προβλημάτων και σεξουαλικής κακοποίησης ζητήσει φυλομετάβαση, φοβούνται να τον ρωτήσουν γι' αυτά, γιατί θα θεωρηθεί ως "θεραπεία μεταστροφής". Και διερωτάται: "Αν μια γυναίκα trans θέλει να επιστρέψει στο αντρικό βιολογικό φύλο και πάει σε σύμβουλο, είναι δυνατό να κατηγορηθεί ο σύμβουλος για "θεραπεία μεταστροφής" αν τη βοηθήσει;".

 Το ομοφυλοφιλικό λόμπυ δηλ. θέλει πλέον να εξασφαλίσει όχι μόνο ότι δεν θα δίνεται η δυνατότητα μεταστροφής στο βιολογικό φύλο, αλλά και ότι όποιος βοηθά σ' αυτό θα είναι υπόλογος κατά Νόμο!
Και συνεχίζει ο James Caspian: "Το πρόβλημα είναι ότι οι ακτιβιστές αισθάνονται ότι έχουν μόνο το δικαίωμα να υποστηρίξουν ο,τιδήποτε και όποιος διαφωνήσει μ' αυτούς είναι στο όριο να κατηγορηθεί για τρανσφοβία". "Challenge the extremists and you'll be accused of being transphobic" ("προκάλεσε τους ακραίους και θα κατηγορηθείς για τρανσφοβία"), λέει χαρακτηριστικά ο... ακτιβιστής των lgbt!
Μετά από αυτή την εξέλιξη, αποφάσισε να ερευνήσει ακαδημαϊκά με το θέμα. Κάνοντας σπουδές στο τμήμα Συμβουλευτικής και Ψυχοθεραπείας του Αγγλικού Πανεπιστημίου Bath Spa, άρχισε την έρευνα, το αντικείμενο της οποίας ήταν απλώς να ρωτήσει τους λόγους για τους οποίους κάποιοι μετάνιωσαν που έκαναν εγχείριση αλλαγής φύλου, παρατηρώντας ότι το ποσοστό τους τα τελευταία χρόνια ήταν αυξανόμενο, σε σχέση με τις δεκαετίες του '80 και του '90. Διαπίστωσε επίσης ότι η αναλογία των ατόμων που ήταν στο φάσμα του αυτισμού και επισκέπτονταν κλινικές αλλαγής φύλου ήταν 6 φορές μεγαλύτερη από αυτή του μέσου όρου. Η έκπληξή του ήταν μεγάλη όταν το Πανεπιστήμιο απεφάνθη ότι η έρευνα δεν θα αποτελούσε "ορθή πολιτική" ("might not be politically correct") καθώς η δημοσίευση "δυσάρεστου υλικού" (!) σε ιστολόγια και κοινωνικά δίκτυα θα ήταν επιζήμια για τη φήμη του Πανεπιστημίου! ("'the posting of unpleasant material on blogs or social media may be detrimental to the reputation of the University"). Και με την αιτιολογία αυτή απερρίφθη η έρευνα.
Ήδη έχουν ξεσηκωθεί πολλοί στην Αγγλία για τη φίμωση της ακαδημαϊκής έρευνας, υπό τον φόβο των "δυσάρεστων" συμπερασμάτων για το ομοφυλοφιλικό κίνημα. Η είδηση δημοσιεύτηκε, εκτός της Dailymail και στο BBC (http://www.bbc.com/news/uk-41384473), ενώ οι Times ήταν πιο ωμοί στο σχόλιό τους: "Even asking questions is now "transphobic" ("Ακόμα και το να ρωτάς είναι τώρα τρανσφοβία", βλ. εδώ: https://www.thetimes.co.uk/article/even-asking-questions-is-now-transphobic-ztk3rlrfk)

Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ Ελληνοκαναδή δημοσιογράφος τα λέει έξω από τα δόντια για την Ελλάδα!!!

Eπίθεση κατά του Τσίπρα από το Ρωσικό Ορθόδοξο Πατριαρχείο

22555226_2035814499982830_5824020105747184995_n.jpg
ΈΚΤΑΚΤΗ ΕΙΔΗΣΗ… επίθεση κατά του Τσίπρα από το ρωσικό ορθόδοξο πατριαρχείο, με αφορμή την αλλαγή φύλου από τα 15 χρόνια...
Πρωτοφανής στα χρονικά παρέμβαση στα ελληνικά δρώμενα με εντολή του Πατριάρχη Κυρίλλου… ''ΑΘΕΟΣ ΚΑΙ ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ,ΓΙΑΥΤΟΝ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ''... δήλωσε ο υπεύθυνος των διεθνών σχέσεων του ρωσικού πατριαρχείου Μητροπολίτης Ιλαρίων Volokolamskiy και αποκάλεσε σε συνέντευξη του την απόφαση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και του Τσίπρα προσωπικά για την αλλαγή φύλου των 15χρονων παιδιών ως ''ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΝΩΠΙΟΝ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ''!!!

''Στεκόμαστε στο πλευρό των ορθοδόξων Ελλήνων'' δήλωσε ο Ρώσος Ιεράρχης και επικρότησε τις δυναμικές αντιδράσεις Μητροπολιτών όπως του Αιγιαλείας Αμβρόσιου με το πένθιμο χτύπημα των καμπανών. Αντί να ακούσουμε φωνή συμπαράστασης από την… ''μητέρα εκκλησία''τον Οικουμενικό, τον μονίμως κοιμώμενο Ιερώνυμο Αθηνών ή από κάποιο άλλο ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο η ''πυρηνική''έσκασε από την Ρωσία και σίγουρα θα προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις. Η συνέντευξη δόθηκε στο πρόγραμμα ''εκκλησία και ειρήνη''του καναλιού ''ΡΩΣΙΑ 24'' σήμερα Σάββατο.
πηγή

Η επίσημη Ευρώπη κατά του Χριστιανισμού και υπέρ του Ισλάμ !

Παντελής Σαββίδης
Πριν από λίγες εβδομάδες, η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδότησε μια έκθεση με τίτλο «Το Ισλάμ είναι και η ιστορία μας», η οποία φιλοξενήθηκε στις Βρυξέλλες. Η Isabelle Benoit, ιστορικός που βοήθησε στο σχεδιασμό της έκθεσης, δήλωσε στο AP: «Θέλουμε να καταστήσουμε σαφές στους Ευρωπαίους ότι το Ισλάμ είναι μέρος του ευρωπαϊκού πολιτισμού και ότι δεν εμφανίστηκε πρόσφατα, αλλά έχει ρίζες που ξεκινούν 13 αιώνες πριν».

«Το επίσημο ευρωπαϊκό κατεστημένο έχει στρέψει την πλάτη του στον Χριστιανισμό», έγραψε η ιστοσελίδα gatestoneinstitute.
Υπάρχει μια σειρά κινήσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο που δεν μπορούν να εξηγηθούν. Θα μπορούσε να καταλάβει κανείς την επίδειξη ενός κοσμικού πνεύματος σε μια εποχή που οι θρησκείες υποχωρούν αλλά στην προκειμένη περίπτωση δεν πρόκειται περί αυτού. Δεν υπάρχει, δηλαδή, μια αντιπαράθεση με το θρησκευτικό φαινόμενο αλλά μια επίθεση στον Χριστιανισμό και μια θετική στάση υπέρ του Ισλάμ. Και το ερώτημα είναι γιατί;
«Το κατεστημένο δεν γνωρίζει το βαθμό στον οποίο η ήπειρος και οι λαοί της εξακολουθούν να εξαρτώνται από την ηθική καθοδήγηση των ανθρωπιστικών αξιών του Χριστιανισμού, ειδικά σε μια εποχή που το ριζοσπαστικό Ισλάμ έχει ξεκινήσει μια πολιτισμική πρόκληση προς τη Δύση», σχολίασε το ιστολόγιο που προαναφέραμε.
Η Isabelle Benoit, όταν αναφέρεται στις ισλαμικές ρίζες της Ευρώπης, πριν από 13 αιώνες, εννοεί, προφανώς, την ισλαμική προέλαση των Αράβων από την Ισπανία στην λοιπή Ευρώπη η οποία αναχαιτίστηκε με μεγάλη προσπάθεια και τεράστια αγωνία το 732 στο Πουατιέ από τον Κάρολο Μαρτέλο. Η Μάχη του Πουατιέ θεωρείται πολύ σημαντική  για την ευρωπαϊκή ιστορία και το χαρακτήρα που προσέλαβε η Ευρώπη.
Αν τη μάχη κέρδιζαν οι Άραβες, η Ευρώπη σήμερα θα ήταν μουσουλμανική.
Να τι λέει σχετικά ένας από τους μεγάλους μεσαιωνολόγους της εποχής μας, ο Jacques Le Goff, σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Liberation: «Θα πρέπει να διακρίνουμε μεταξύ της Ευρώπης και των Ευρωπαίων. Το πιο σημαντικό, υπό την προοπτική της κοινοτικής συγκροτήσεως, είναι η ανάδυση και η χρήση του όρου "Ευρωπαίος", όρος προσδιοριστικός της ταυτότητας μίας ομάδας γυναικών και ανδρών, και όχι απλά ενός χώρου.
»Ο όρος εμφανίστηκε σε ένα χριστιανικό δυτικό χρονικό, εξαιτίας των συγκρούσεων, που έλαβαν χώρα, κοντά στο Πουατιέ, τον 8ο αιώνα, ανάμεσα στον ηγέτη των Φράγκων Κάρολο Μαρτέλο και τους μουσουλμάνους. Αφορμή υπήρξε μία μουσουλμανική επιδρομή, προερχόμενη από την Ισπανία, που είχε μόλις κατακτηθεί. Ο όρος λοιπόν χρησιμοποιήθηκε στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης με τους μουσουλμάνους, κάτι που δεν ήταν και η πιο βαθιά πραγματικότητα της μεσαιωνικής Ευρώπης».
Τι, ακριβώς, λοιπόν, θέλει να πει η ιστορικός που βοήθησε στην έκθεση, που χρηματοδότησε η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ποια είναι η ιστορική βάση του ισχυρισμού της; Αξίζει να σημειωθεί πως το θέμα της ευρωπαϊκής ταυτότητας είναι μείζον στην γηραιά ήπειρο και υπάρχει έντονη διαφωνία μεταξύ των ιστορικών. Μερικοί, μάλιστα, από αυτούς επιχειρούν να προσδιορίσουν την ευρωπαϊκή ταυτότητα σε αντίθεση, ακόμη, και με το Βυζάντιο!
Οπότε, τα ερωτηματικά για το πού το πάνε ορισμένοι ηγετικοί ευρωπαϊκοί κύκλοι πληθαίνουν.
Πριν από λίγες μέρες, μερικοί από τους σημαντικότερους διανοούμενους της Ευρώπης, όπως ο Βρετανός φιλόσοφος Roger Scruton, ο πρώην Πολωνός υπουργός Παιδείας Ryszard Legutko, ο Γερμανός επιστήμονας Robert Spaemann και ο καθηγητής Rémi Brague από τη Σορβόννη της Γαλλίας, υπέγραψαν την καλούμενη Δήλωση των Παρισίων. Στη δήλωσή τους αυτή, απορρίπτουν την «ψευδο-χριστιανοσύνη των οικουμενικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και την «ουτοπική, ψευδοθρησκευτική σταυροφορία για έναν κόσμο χωρίς σύνορα». 
Αντ' αυτού, ζήτησαν μια Ευρώπη βασισμένη στις «χριστιανικές ρίζες», αντλώντας έμπνευση από την «κλασσική παράδοση» και απόρριψη της πολυπολιτισμικότητας: «Οι προστάτες της ψευδούς Ευρώπης –γράφουν στη δήλωσή τους– είναι μαγεμένοι από τις δεισιδαιμονίες της αναπόφευκτης προόδου. Πιστεύουν ότι η Ιστορία είναι στο πλευρό τους και αυτή η πίστη τους καθιστά αλαζόνες και ανίκανους να αναγνωρίσουν τα ελαττώματα του μετα-εθνικού, μεταπολιτιστικού κόσμου που κατασκευάζουν. Αγνοούν, ακόμη και αρνούνται τις χριστιανικές ρίζες της Ευρώπης. Ταυτόχρονα, φροντίζουν να μην προσβάλλουν μουσουλμάνους, τους οποίους φαντάζονται ότι θα υιοθετήσουν χαρούμενα τη κοσμική και πολυπολιτισμική τους προοπτική».
Το 2007, αναφερόμενος στην πολιτιστική κρίση της ηπείρου, ο Πάπας Βενέδικτος είπε ότι η Ευρώπη «αμφισβητεί τώρα την ίδια την ταυτότητά της». Το 2017, η Ευρώπη έκανε ένα ακόμη βήμα, δημιουργώντας μια μεταχριστιανική φιλοισλαμική ταυτότητα. Δημοσιεύματα σε σημαντικά μέσα ενημέρωσης επισημαίνουν πως τα επίσημα κτήρια και εκθέσεις της Ευρώπης έχουν σβήσει τον Χριστιανισμό και, αντιθέτως, προβάλλουν το Ισλάμ.
Ένα επίσημο μουσείο που κόστισε 56 εκατ. ευρώ, άνοιξε πρόσφατα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ονομάστηκε το «Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας». Η ιδέα της δημιουργίας του ήταν να υπάρξει μια ιστορική αφήγηση της μεταπολεμικής περιόδου γύρω από το φιλοευρωπαϊκό μήνυμα ενοποίησης. Το κτήριο είναι ένα όμορφο παράδειγμα Art Deco στις Βρυξέλλες.
Ωστόσο, όπως έγραψε ο Ολλανδός μελετητής Arnold Huijgen, το σπίτι είναι πολιτισμικά «άδειο»: «Η γαλλική επανάσταση φαίνεται να είναι η γενέτειρα της Ευρώπης. Υπάρχει ελάχιστο περιθώριο για οτιδήποτε προηγήθηκε. Ο Ναπολεόντειος Κώδικας και η φιλοσοφία του Καρλ Μαρξ αποκτούν εξέχουσα θέση, ενώ η δουλεία και η αποικιοκρατία τονίζονται ως οι πιο σκοτεινές πλευρές του ευρωπαϊκού πολιτισμού (...) Αλλά το πιο αξιοσημείωτο για το Σπίτι είναι αυτό: σαν να μην υπάρχει θρησκεία».
Το Ευρωπαϊκό Νομισματικό και Οικονομικό Τμήμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ζήτησε από τη Σλοβακία να επανασχεδιάσει τα αναμνηστικά κέρματά της αφαιρώντας τους χριστιανούς Αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο. Ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών Thomas de Maizière, του κυβερνώντος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος της Μέρκελ, πρότεινε πρόσφατα να καθιερωθούν  μουσουλμανικές αργίες. «Σε μέρη όπου υπάρχουν πολλοί μουσουλμάνοι, γιατί δεν μπορούμε να σκεφτούμε την εισαγωγή μίας μουσουλμανικής αργίας;», είπε.
Η πρόταση του De Maizière δείχνει ότι όταν πρόκειται για το Ισλάμ, η επίσημη «μεταχριστιανική» κοσμικότητα της Ευρώπης υποχωρεί.
Γιατί αυτή η διάκριση; Το ευρωπαϊκό κατεστημένο φαίνεται πως αδυνατεί να αντιληφθεί το πόσο η ήπειρος και οι λαοί της εξακολουθούν να εξαρτώνται από τις ανθρωπιστικές αξίες του χριστιανισμού, ειδικά σε μια εποχή που το ριζοσπαστικό Ισλάμ προκαλεί το Δυτικό πολιτισμό. Αλλά και στην Ελλάδα έχουν γίνει επίσημες συστάσεις να αφαιρούνται από αίθουσες διδασκαλίας χριστιανικά εμβλήματα στις περιπτώσεις που στα μαθήματα συμμετέχουν και μουσουλμάνοι μαθητές ή φοιτητές. 
Η ανεξήγητη αυτή τακτική του ευρωπαϊκού κατεστημένου είναι σίγουρο πως θα προκαλέσει αντιδράσεις. Χιλιάδες Πολωνοί συμμετείχαν σε μαζική διαδήλωση κατά μήκος των συνόρων της Πολωνίας για να εκφράσουν την αντίθεσή τους στην «εκκοσμίκευση και την επιρροή του Ισλάμ». Θα πρέπει να αναμένουμε σιγά σιγά και άλλες ανάλογες αντοδράσεις. Το να θέλει η κυρίαρχη ευρωπαϊκή τάση να διαμορφώσει μια κοσμική ήπειρο απαλλαγμένη από θρησκευτικές επιδράσεις, είναι κάτι που μπορεί να γίνει αντιληπτό, αν και είναι αδύνατον. Να μάχεται, όμως, κατά του Χριστιανισμού και να ευνοεί το Ισλάμ, είναι εντελώς ακατανόητο.

Ανατριχιαστικό: Οι οπαδοί της Νάπολι φωνάζουν μέσα στο γήπεδο ότι είναι Έλληνες!

Δεν χάσατε τα ιδανικά και τις αξίες σας,ο Ελληνισμός δονήτε ακόμη στο κύτταρο σας...και προπάντων δεν αλλοιωθήκατε από τις σύγχρονη σαπίλα των γηπέδων της πολιτικής ορθότητας
Οι πιο μάχιμοι της Ευρώπης αδέλφια Έλληνες Ναπολιτάνοι....

Λίγο πριν την έναρξη του τελικού Κυπέλλου Ιταλίας Νάπολι-Γιουβέντους, τον Μάιο του 2012, οι οπαδοί της Νάπολι, αποδοκίμασαν κατά χιλιάδες, με έντονα σφυρίγματα και φωνές τον εθνικό ύμνο της Ιταλίας, φωνάζοντας ταυτόχρονα το με υπερηφάνεια το σύνθημα "NOI SIAMO PARTENOPEI" που σημαίνει "ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΟΠΗ", δηλαδή ΕΛΛΗΝΕΣ.



Στην ελληνική μυθολογία ο Παρθενοπαίος ήταν ο ένας από τους επτά αρχηγούς που εξεστράτευσαν εναντίον των Θηβών και έγιναν γνωστοί ως οι Επτά επί Θήβας. Υπήρξε γιος της Αταλάντης και του Ιππομένη ή Μελανίωνα, ή του Μελεάγρου ή ακόμα και του θεού του πολέμου Άρη. Παρθενοπαίοι αυτονομάζονται μέχρι σήμερα οι οπαδοί της ποδοσφαιρικής ομάδας της Νάπολι καθώς και όλοι οι καθαροί κάτοικοι της πόλης.
Η πρώτη πόλη (λέγονταν Παρθενόπη) ιδρύθηκε πιθανότητα από κατοίκους της Κύμης (ή της Χαλκίδας), Ελληνική αποικία της ομώνυμης πόλης της Εύβοιας, γύρω στον 9ο και 8ο αι. π.Χ., με το όνομα Παρθενόπη. Η αποικία αυτή ονομάστηκε αργότερα Παλαιόπολις και μετά κατά τον 5ο αι. π.Χ. ίδρυσαν σε μια κοντινή περιοχή την Νεάπολις δηλαδή Νέα πόλις σημερινή Νάπολη.
Σικελός από την Κατάνια είπε ανοιχτά πως εκεί δεν νιώθουν και πολύ Ιταλοί. "Όλοι έχουμε την αίσθηση ότι είμαστε κάτι άλλο..."
 πηγή

Δάκρυα σταλάζει ο Άθως

Άγιο Όρος 2017 / Μέρος 1


Κρήνη που ρέει έλεος, ευχή που  παρατείνει
κι η μάνα η Πορταϊτισσα, δεσμά και πάθια λύνει.
Χερουβικό στο θυμιατό, ψαλτήριον πάλι ανοίγει.
Χαρά Θεού, φωνή απλού, ψυχές πως τις τυλίγει!

Άθωνας αχαμήλωτος απ την αυλή του Αγίου!
Σταυρός σε χώμα και δεντρί, φανέρωμα Ηλίου.
Σελήνη σκάλα αγγελική, ολόγιομη στη χάση!
Ακέριο φως στα Τίμια, εφύμνια μες στην πλάση.
  
Στείλε ευλογία Πανύμνητε, κάμε έμψυχες τις λέξεις.
Απ τη φιάλη του Ουρανού με αγιασμό να βρέξεις. 
Παίρνει μορφή ο Άθωνας, όλους τους αγκαλιάζει 
Πατέρας μοιάζει σπλαχνικός, που  δάκρυα σταλάζει!

Πρόλογος
Πήρε όψη ξανά ο Άθωνας και σε τούτο το ταξίδι.

Εν ποικίλαις μορφές αποκαλύφθηκε μπροστά μας, στην κάθε ελάχιστη συνταρακτική για τις ψυχές μας στιγμή, τούτης της άληστης συναλληλίας. Δεν είναι της αγάπης υπερβολή, δεν είναι ένα ακόμα εγκώμιο εμφατικό να μαρτυρήσει τα Αθωνικά θαύματα και θαυμάσια, δεν είναι διαπίστωση και απόσταγμα εμπειριών, δεν είναι μια ευλογημένη έστω παρόρμηση, μόλις η νοσταλγία κατακυριεύει το μέσα σου, σαν ξεμακρύνεις απ την ιερή σκιά του Όρους. Είναι η Αλήθεια! Και η Αλήθεια πάντα αποκαλύπτεται, δεν ανακαλύπτεται! Όσο κι αν επίμονα την αναζητήσεις, όσα ελέησον και ευλόγησον μηχανικά ψελλίσουν τα χείλη σου, όσα αναρίθμητα βήματα και πρόσωπα καταγραφούν στη θύμησή σου,  αν δεν αποκαλύψει ο Άθως το πρόσωπό του, δεν πρόκειται ποτέ να νιώσεις την αλήθεια του. Και έπειτα στέκεται συνέχεια δίπλα σου,  με μάτια πάντα αστέγνωτα  από δρόσους εωθινές, με μια αγκαλιά που δεν κλείνει ποτέ και χωρά τα σύμπαντα. Χαρούμενος και Απλούς, κρατά στα χέρια του ένα μολύβι και μια γομολάστιχα. Και αρχινά να γράφει και να σβήνει στο μουτζουρωμένο τετράδιο της πίστης σου. Πόσο αστείος φαίνομαι στ αλήθεια, όταν στιγμές-στιγμές θαρρώ πως είμαι εγώ που γράφω τούτες τις μνήμες εδώ και χρόνια, σε κάθε μελαγχολική μου επιστροφή! Όσο λευκό κι αν πάρω  μπροστά μου,  μαζί με μια θάλασσα από μελάνι, για να ζωγραφίσω λέξεις κρυψώνες της θείας μνήμης, τίποτα μα τίποτα δεν θα καταφέρω αν δεν αρχινήσει ο ίδιος ο Άθωνας να γράφει πάλι  μέσα μου. Χαρτί η ψυχή κι ο Άθως μυστικά υπαγορεύει. Ξανά στα ίδια σεβάσματα, ξανά Ανάσταση και συναξάρι. Απαράλλαχτα όλα, λέξεις, ρήματα,  λαλιές… Κι όμως, πάντα κάτι τόσο καινό,  όσο και η νέα σου αρχή,  αποκαλύπτεται μπροστά σου, να υπομνηματίσει το αιώνιο, το αληθινό να λάμψει, να πνεύσει, να δροσίσει. Και τότε είναι που φτάνεις στα τρίσβαθά σου και νιώθεις πως χωρίς Εκείνον , είσαι ένα τίποτα που οδεύει προς το αιώνιο σκοτάδι. Έστω και για απειροελάχιστα, νιώθεις τότε την αγία ταπείνωση και εκλιπαρείς το έλεος,  που δεν σταματά ποτέ να σταλάζει από τις αείροες  κρήνες και τις αγίες προθέσεις  του Όρους. Και  συναντάς τον Άθωνα στον καθένα που έρχεται  δίπλα σου, σταλμένος ουρανόθεν για τον δικό σου αγιασμό. Και τρέμεις μη πεις και πράξεις τίποτα και αποστρέψει από σένα  το πανίερο πρόσωπό του. Προσφύγιο η αγκαλιά του η  άκλειστη. Κουρνιάζεις εκεί  και του μιλάς για όλα αυτά που αλυσοδένουν τον Άγιο που έχεις μέσα σου και εκείνος τότε  εμφανίζεται σαν καλογέρι του διαλεχτό,  ταχύς εις το ακούσαι,  βραδύς εις το λαλήσαι. Κλείνει τα μάτια και σε ακούει δίχως να σε διακόπτει.  Σιγηλά προσεύχεται και νουθετεί. Σκύβει στο τέλος  και σου φιλά το χέρι και έπειτα σε κουβαλά παντοτινά  επάνω του, στο δίπτυχο της απέραντης καρδιάς του. Και σε σταυρώνει συνέχεια λέγοντας την ευχή,  μέχρι που χάνεται η όψη του στο βάθος του ορίζοντα…
Μέρος 1
Δελφίνια και γλαρόπουλα με χάρη πελαγίζουν
Στο πρώτο το ξημέρωμα με ευχές αλλυσαχνίζουν
Φλάμπουρα που ανεμίζουνε στέλνουν φωνή θλιμμένη.
Σε Θεομάχους   που θωρούν  πατρίδα σταυρωμένη.

Δύσκολη η ανηφοριά του Οσίου Χριστοφόρου
Αίμα πυργώνει το στρατί του αιώνιου οδοιπόρου .
Χορεία δικαίων εκλεκτή  μαζί μας ταξιδεύει
Σημεία μπρος μας  Ουρανού,  που αιώνια θριαμβεύει!
 Χίλιες και αμέτρητες δόξες στον Κύριό μας, που τούτη την φορά,  μας αξίωσε  να  νιώσουμε κάτι ανεπανάληπτο,  πως συνοδοιπορήσαμε  μετά πάντων των Αγίων Του, στο περιβόλι της Θεοχαρίτωτης Μάνας. Από την πρώτη κιόλας στιγμή τούτου του ταξιδιού τέσσερις… συν ένας συνοδίτες, αντιληφθήκαμε την θεόσδοτη  ευλογία και το δώρο που και εφέτος μας  στάλθηκε,  με τις μεσιτείες της Πανάχραντης Μητέρας μας. Κυριακή, μετά την απόλυση, την μέρα που οι Άγιοι ψαλτάδες Ρωμανός ο Μελωδός και ο Κουκουζέλης μνημονεύονται εξαιρέτως και τα αναλόγια  γιορτάζουν τους προστάτες τους,   την 1η του μηνός Οκτωβρίου με τις 11 ώρες της ημέρας και τις 13 νυχτερινές,   ξεκίνησε το φετινό μας ταξίδι στου Παραδείσου τα όνειρο. Παλαιοί αναζητητές του  ο Θεοδόσιος και ο Νικόλαος νέοι ο Φώτιος και ο πρωτόμπαρκος Αντώνιος, που θα μας συναντούσε μια μέρα μετά την είσοδό μας στην αθωνική πολιτεία. Κάθε βαφτιστικό όνομα αφορμή, μετά την προσευχή για το κατευόδιο, να ψάλουμε τα απολυτίκιά μας από το μικρό Ωρολόγιο που μας συντρόφευε σε όλη την πορεία. Τούτη την φορά επιλέξαμε να πάμε από την νέα διαδρομή της Ιονίας οδού!  Για εμάς βέβαια όλοι οι δρόμοι μοιάζαν να οδηγούν στον Άθωνα! Όλα ως συνήθως  φαίνονταν αλλιώτικα ξανά αγιασμένα από την καρτερία μας,  την απερίγραπτη με λέξεις. Έφτανε η ματιά μας γύρω και αναζητούσε μόνο ο,τι την πλησίαζε στον Θεό. Το νιώσαμε αυτό πιο βαθιά μόλις αντικρίσαμε της Πίνδου τις βουνοπλαγιές  που  ολόθαρρα  τον ουρανό λογχίζουν… Οκτώ  χιλιάδες ψυχές προσδοκούν του Θεού την αμετάκλητη υπόσχεση στον εκλεκτό του  Ιεζεκιήλ… Και εμείς στείλαμε ευχές για αναπαμό και λύτρωση σε όλους τους γενναίους!
Ένας ψηφιακός δίσκος μεταδίδει λόγους Αγίων Γερόντων και τους αισθανόμαστε πλάι μας. Η φωνή του Οσίου Ιακώβου του Τσαλίκη, περιγράφοντας την επίσκεψη μιας δαιμονισμένης κοπέλας στο μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ, ακούγεται να λέει: -Με συγχωρείτε παιδιά μου, εγώ αγράμματος είμαι, ξέρω όμως όλες τις πλάνες του διαβόλου … Κοιταζόμαστε έκπληκτοι μεταξύ μας όταν συνειδητοποιούμε ότι ο ταπεινότατος αυτός Άγιος των ημερών μας, εντελώς  ανεπίγνωστα και τόσο φυσικά ομολόγησε αυτό που κάποτε είπε ο Μέγας καθηγητής της Ερήμου: "Είδον εγώ τας παγίδας του διαβόλου ηπλωμένας εν τη γη"! Δεν είναι αμάρτυρη Χριστού η εποχή μας. Το ακούσαμε και το ψυχο…γραφήσαμε τούτο,  λίγα χρόνια πριν σ έναν  Σιμωνοπετρίτικο εξώστη, μα ήταν τώρα που αντιληφθήκαμε πλήρως αυτήν την γεμάτη ελπίδα διαπίστωση. Υπάρχουν και στο σήμερα Άγιοι στα μέτρα ενός Μεγάλου Αντωνίου!  Μαζί μας λοιπόν και ο Άγιος Ιάκωβος ο με συγχωρείτε! Στο Όρος και αυτός,  έστω κι αν εν ζωή δεν μετέβη ποτέ του, υποστατικώς τουλάχιστον, γιατί πνευματικώ τω τρόπω μεταφερόταν κυριολεκτικά παντού!
Του Ουρανού η πόλη  αγιάζεται από ευχές και προσμονές, προσπαθώντας ν αντισταθεί σε ό,τι νοθεύει και παρασαλεύει, σε ό,τι αποπροσανατολίζει και εκκοσμικεύει… Για  εμάς η Ουρανούπολη πάντα θα είναι ένας ευλογημένος προπομπός της αθωνικής μας περιδιάβασης, ένας εξωνάρθηκας πριν την είσοδό μας στο ασύνορο καθολικό του Ιερού Βουνού. Και εδώ τις στιγμές τις ρουφάμε με λαχτάρα. Και εδώ μαθητεύει η ψυχή…Σε πρόσωπα και σιωπές, σε τριβώνια και έμπονους κόμπους πριν το πρωινό καραβάκι σαλπάρει για εκεί που ο Σταυρός κραταιώνει και φυλάττει, όσους το ζωηφόρο στήριγμά του αποζητούν. Το μέσα καθιστικό πλήρες και παίρνουμε θέση στο κατάστρωμα.  Δελφίνια και γλαρόπουλα πελαγίζουν αρμονικά και εμείς καταμεσής  πλέον, με τις ακτές του περιβολιού να στέλνουν τις πρώτες αλυσαχνισμένες ευλογίες, αναζητάμε μορφές που διψούν  το ζωντανό νερό. Θεαρχίω νεύματι κινούνται τα πάντα στο Όρος όπως παντού άλλωστε! Τίποτα δεν γίνεται συμπτωματικά και τυχαία! Θεέ μου γιατί αυτό το ξεχνάμε συνεχώς;
Απέναντί μας έρχεται και κάθεται ο π.Νεκτάριος. Συνοδοιπόρος του Οσίου Παπουλάκου εδώ και χρόνια αγωνίζεται να ακουστεί εκείνη η τόσο προφητική φωνή. 
Στ αριστερά μας το Δοχειάρι υψώνει κι αυτό την σπαρακτική πένθιμη φωνή του. Από μακριά φαίνονται να ανεμίζουν  τα νέα λάβαρα που έστησαν τα τεκνία της Γοργουπηκόου. Μαύρες σημαίες που γράφουν: Έξω οι Αντίχριστοι από το Άγιο Όρος. Ας μην φοβόμαστε τις λέξεις, όταν περιγράφουν κάτι τόσο καταφανές, ας μην ψάχνουμε βολικά και στρογγυλεμένα υποκατάστατα για να χαρακτηρίσουμε την διαχρονικά αρνησίθεη εξουσία. Αχ μπάρμπα Γιάννη Καποδίστρια, στάσου στα λόγια του εξαψάλμου,  που τόσο αγάπαγες να διαβάζεις αξημέρωτα και φώναξε από εκεί ψηλά να πάει παντού το: ότι ενεφράγη στόμα λαλούντων άδικα!  Όποιος δεν συντάσσεται με τον Χριστό και τα δικαιώματά του, είναι στην αντίπερα όχθη. Και είναι αντίχριστος! Ούτε προοδευτικός, ούτε ιδεολόγος, ούτε φιλελεύθερος, ούτε δημοκράτης! Είναι αντίχριστος! Και αυτό δεν αποτελεί ύβρη! Αυτή είναι μια αρίδηλη θλιβερή διαπίστωση, που τον Θεό μας  πληγώνει και ξανασταυρώνει! Δεν μπορείς να πιστεύεις λίγο, με μέτρο και περιστασιακά! Δεν υπάρχει μέση. Εδώ υπάρχουν άκρα! Στο ένα άκρο το Φως, στο απέναντι σκοτάδι πυκνό!
Στα χέρια μας  κρατάμε μια εικόνα του Παπουλάκου που ο π.Νεκτάριος μας χαρίζει. Τόσο ταιριαστή τούτη η στιγμή! Τόσο σημερινά αυτά που διαβάζουμε στο πίσω μέρος της:     
"Τα άθεα γράμματα παραμέρισαν τους αγίους και τους αγωνιστές και βάλανε στο κεφάλι του Έθνους ξένους και άπιστους γραμματισμένους, που πάνε να νοθέψουνε τη ζωή μας. Τ' άθεα γράμματα κόψανε το δρόμο του έθνους και τ' αμποδάνε να χαρεί τη λευτεριά του. Είναι ντροπή μας, ένα γένος που με το αίμα του πύργωσε τη λευτεριά του, που περπάτησε τη δύσκολη ανηφοριά, να παραδεχτή πώς δεν μπορεί να περπατήσει στον ίσιο δρόμο άμα ειρήνεψε, κι ότι δεν ξέρουμε εμείς να συγυρίσουμε το σπίτι, που με το αίμα μας λευτερώσαμε, άλλα ξέρουν να το συγυρίσουν εκείνοι που δεν πολέμησαν, εκείνοι που δεν πίστευαν στον αγώνα, εκείνοι που πάνε να μας αποκόψουνε από τον Χριστό, και πασχίζουνε να μας ρίξουνε στη σκλαβιά άλλων αφεντικών, που' ναι πιο δαιμονισμένοι από τους Τούρκους. Γιατί κι εκείνα που εσεβάστηκεν ο Τούρκος, τ' άθεα γράμματα τα πετάνε και πάνε να τα ξεριζώσουνε. Αρπάζουνε τ' άγια των αγίων και τα βάζουνε κάτω από τα πόδια της εξουσίας τους, που τα ορίζει κατά τα νιτερέσια της. Τ' άθεα γράμματα υφαίνουνε το σάβανο του Γένους. Αυτά λοιπόν τα γράμματα θα μάθουνε τα παιδιά μας; Κι αν ακόμα συναχτούν όλοι οι άθεοι γραμματισμένοι και στυφτούνε σαν το λεμόνι, δεν θα πετύχουν να γράψουν μια αράδα που ν' αξίζει μια γραμμή από τα ευαγγέλια. Αλλά τι λέω μια αράδα; Ούτε μία λέξη που να μοιάζει με μία του Θεοτοκικού αυτού βιβλίου. Γιατί κάθε τι εκεί μέσα είναι λόγος Κυρίου, είναι σοφία ορθή, και τα όσα λέει το χτίσμα δεν γίνεται να φτάσουν το λόγο του Πλάστη. Αντίς να μαθαίνουνε στα παιδία μας απ' τ' άγια συναξάρια το πως ζήσανε οι άγιοι της χριστιανοσύνης και το πως μαρτυρήσανε για την αγάπη του Χριστού, τους μαθαίνουνε την ιστορία του κολασμένου κόσμου. Γιατί δυο λογιών είναι και οι ιστορίες. Είναι η αγιασμένη και η κολασμένη ιστορία. Αδιάκοπα φανερώνουμε την κολασμένη εικόνα του κόσμου και σιγά-σιγά καταφέραμε να πιστέψουμε πώς η εικόνα αυτή είναι η γνήσια εικόνα του ανθρώπου και πως όξω απ' αυτήν άλλη ζωή δεν εστάθη. Όλα τούτα είναι άτιμα ψέματα, είναι τα ζιζάνια που σπέρνουνε στον αγρό του Κυρίου τ' άθεα γράμματα. Μας μιλάνε για τους αρχαίους. Κι εγώ ο ταπεινός και αγράμματος κήρυκας του λόγου του Χριστού μας σας λέγω πώς κανένας αρχαίος δεν ξεπερνά σε παλικάρια, σε μεγαλείο και σε δόξα τον Άγιο Κοσμά, τους μάρτυρες και τους μεγάλους ασκητάδες. Γιατί αν εκείνοι πεθάνανε για μια πατρίδα, ο Άγιος Κοσμάς μαρτύρησε για μιαν Ελλάδα του Χριστού, και όχι για μιαν Ελλάδα δουλωμένη στον αντίχριστο"
Σιωπηλός με κλειστά τα μάτια ο  π.Νεκτάριος την ώρα που διαβάζουμε τούτα τα πικραμένα λόγια που βρίσκουν στο σήμερα την απόλυτη επαλήθευσή τους. Ένα από τα δώδεκα παιδιά του παπά Νικόλα του Πέττα και της πρεσβυτέρας του Ανθής εκ Πατρών.
Μακαριστοί και οι δύο πλέον πρεσβεύουν στις άνω Μονές… Ο Δίκαιος σημειοφόρος Ιερεύς Νικόλαος Πέττας. Κι αυτός μαζί μας στο ταξίδι μας! Ένας Άγιος Γέροντας που όπως αντιληφθήκαμε τις επόμενες μέρες της παραμονής μας, όλο το Όρος τιμά, ευλαβείται ξεχωριστά και πιστεύει ακλόνητα στην μεσιτευτική του παρρησία! Ήταν πριν από αρκετά χρόνια που βλέποντας στο διαδίκτυο μια και μόνο εικόνα του, έτσι χωρίς να ξέρω τίποτα για εκείνον, έβαλα την μορφή του στο προσκυνητάρι μου! Μια φωτογραφία του που κοιτάει ψηλά εν μέσω ακολουθίας! Τόση εντύπωση μου είχε κάνει το βλέμμα του!  Και τώρα σ αυτό το φθινοπωρινό  πρωινό ήρθε να μας συναντήσει ο ίδιος και να μας δώσει την τόσο πολύτιμη ευχή του! Από διάφορα λατρεμένα Μοναστήρια εμπερίστατοι Μοναχοί και ένας πολιός Αγιορείτης Ηγούμενος, είχαν ζητήσει από τον π.Νεκτάριο, να μεταβεί εκεί προκειμένου να τους σταυρώσει με το πετραχηλάκι του αγιασμένου κατά σάρκα πατρός του! Άφωνοι το πληροφορηθήκαμε και πριν καλά-καλά συνέλθουμε απ το δέος που μας κατέλαβε, στην παρέα μας προσετέθη και ο κύριος Χαράλαμπος εκ Πατρών, εκπαιδευτικός και γλυκύτατος άνθρωπος που έριξε με αγάπη ανυπόκριτη  πολύ φως στην αγνοιά μας για αυτόν τον σύγχρονο Άγιο …Στην αρχή δεν μιλούσε πολύ …Τα έχω πει παιδιά αρκετές φορές εκεί που πρέπει για τον παπά Νικόλα … -Πείτε μας και εμάς να τα μοιραστούμε με αδελφούς μας έξω …Δεν προσπαθούμε να αγιοκατατάξουμε κανέναν, άλλωστε οι Άγιοι κατατάσσονται από τον λαό και την ευλογημένη του συνείδηση, μα αν είναι να αποκτήσει ο κόσμος άλλον έναν μεσίτη στον Ουρανό, είναι θαρρούμε ευλογημένο να μας πείτε κάτι …
Χαμογέλασε ο κύριος Χαράλαμπος. -Να σας πως κάτι από τα τόσα σημεία του λοιπόν …Εγώ τον ήξερα από μικρό παιδί…
Τον πείραζα κιόλας, με πολύ αγάπη όμως γιατί κάτι καταλάβαινα  …Κοιτούσε πάντα ψηλά, είχε και μια χαριτωμένη σαλότητα… Τι κοιτάς βρε παπά συνέχεια ψηλα; Τι βλέπεις; -Τι βλέπωωωω! έλεγε εκείνος σαν παιδί …Να ξερες τι βλέπω! Και έβλεπε πολλά αθέατα! Κάποτε πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια είχαμε πάει μαζί στην Ζάκυνθο με τον παπά Νικόλα στην Παναγία την Ελευθερώτρια … Συναντήσαμε λοιπόν μια Αγία μορφή, τον πατέρα Χρυσόστομο Γκέλπεση τον κτήτορα του Μοναστηριού εκεί στο Λαγόποδο …Μεγάλη παρουσία  βιβλική, πρόσφατα κοιμήθηκε οσιακά στα 102 του χρόνια …Μόλις τους σύστησα δίχως να πουν κουβέντα και δίχως να έχουν ξανασυναντηθεί ποτέ, ο Παπά Νικόλας σαν μικρό παιδί όρμηξε στην κυριολεξία πάνω του και άρχισε να τον καταφιλά! Γονάτιζε, του έπιανε τα χέρια, αγκάλιαζε τα πόδια του, ασπαζόταν το ράσο του και εγώ να έχω μείνει αποσβολωμένος …-Γέροντά μου, γέροντά μου! μονολογούσε με ενθουσιασμό! Και εκείνος δεν μιλούσε καθόλου!
Όταν μείναμε έπειτα μόνοι μας τον ρώτησα: Τι είδες βρε παπά, τι είχε ο Γέροντας πάνω του και σε εντυπωσίασε; Τι είχε, τι είχεεεε; θησαυρός είναι αυτός για το νησί, θησαυρός και γελούσε!  Πάλι θυμάμαι σε εκείνο το ταξίδι στην Ζάκυνθο είμασταν  ψηλά στην Μπόχαλη και όπως πάντα ο παπά Νικόλας, πάνω με το βλέμμα του!   -Μπάμπη μου δεν το βλέπεις; με ρωτά κάποια στιγμή …τι να δω πάτερ μου; -Είναι ο Άγιος Διονύσιος πάνω από την Ζάκυνθο και συνέχεια την ευλογεί! Κι άλλα πολλά παιδιά, τι να πρωτοθυμηθώ, τα έχω πει υπάρχουν και στο διαδίκτυο …
-Εσείς για πού είστε ;
-Ιβήρων πάμε σήμερα πρώτη μέρα !
- Πόσο το αγαπούσε ο παπά Νικόλας το Όρος! Και την Παναγία την Πορταϊτισσα την λάτρευε! Την είχε  πάντα μαζί του όπου κι αν πήγαινε! Να βρείτε τον πατέρα Μάξιμο τον Ιβηρίτη να σας μιλήσει για τον παπά Νικόλα! Ξέρει πολλά και έχει γράψει κιόλας!  Να τώρα, να σας πω και ένα τελευταίο γιατί φτάνουμε Δάφνη όπου να ναι … 
(συνεχίζεται με το 2ο μέρος  )