Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

Κυριακή της Αγίας Πεντηκοστής: "ὁρμητικός ἄνεμος, ἰσχυρός σεισμός καί φωτιά"


Γέροντας  Ζαχαρίας  ι.μ.έσσεξ
Τό Ἅγιον Πνεῦμα ἐπισκέπτεται τόν ἄνθρωπο ὡς πύρινη γλώσσα. Μέ τό πέρασμα τοῦ χρόνου ἡ παρουσία Του στόν ἄνθρωπο αὐξάνεται φωτοβολώντας ὁλοένα καί πιό λαμπρά, ὡσότου καταυγάσει σέ θαυμάσια καί τέλεια ἡμέρα (Παροιμ. 4, 18). Τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι τό ζῶν ὕδωρ πού ἀναβλύζει «ἀλλόμενον εἰς ζωήν αἰώνιον» (Ἰωάν. 4, 14). Ὅσοι διψοῦν γι’ αὐτό θά πιοῦν μέ εὐφροσύνη. Ἄν ὅμως δέν μᾶς συνέχει πνευματική δίψα, δέν ἔχουμε μερίδιο σέ Αὐτό. Ἀκριβῶς γιά τόν λόγο αὐτό ὁ χρόνος πού ἔχουμε στή διάθεσή μας, πρίν φθάσει ἡ δική μας Πεντηκοστή, ἀποτελεῖ ἐξαιρετική εὐκαιρία, ὥστε νά διεγείρουμε μέσα μας τήν εὐλογημένη αὐτή δίψα γιά τή δωρεά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Πρίν ἀπό τό πάθος καί τή Σταύρωσή Του ὁ Κύριος ἀνήγγειλε ὅτι θά πήγαινε στόν Πατέρα, ἀλλά δέν θά ἄφηνε τούς μαθητές Του ὀρφανούς, δηλαδή ἀπαράκλητους. Ὑποσχέθηκε ὅτι θά προσευχόταν στόν Πατέρα νά τούς ἀποστείλει τό Πνεῦμα πού θά σκήνωνε μέσα τους γιά πάντα (Ἰωάν. 14, 16-18). Ὡστόσο ἀκόμη καί αὐτοί οἱ μεγάλοι καί ἅγιοι Ἀπόστολοι ἔμειναν ὀρφανοί ἐπί δέκα περίπου ἡμέρες, ἀπό τήν ἡμέρα τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Διδασκάλου τους ὡς τήν Πεντηκοστή. Στή διάρκεια τῶν τριῶν ἐτῶν πού ἦταν μαζί τους ὁ Κύριος, καθώς καί μετά τήν Ἀνάσταση, εἶχαν δεχθεῖ τήν εὐγενῆ, τρυφερή καί γεμάτη χάρη περιποίησή Του. Εἶχαν κοσμηθεῖ μέ πολλά χαρίσματα: ἀνάσταση νεκρῶν, ἐκδίωξη δαιμονίων, θεραπεία ἀσθενούντων καί ἐξουθενημένων (Ματθ. 10, 8). Ἐντούτοις καί αὐτοί ἔμειναν ὀρφανοί γιά λίγο καιρό, ὥστε νά ἀποκτήσουν προσωπική ἐμπειρία τῶν λόγων τοῦ Κυρίου: «Χωρίς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν» (Ἰωάν. 15, 5). Ὁ πρῶτος Παράκλητος ἦταν ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός· τούς εἶχε παρηγορήσει πάντοτε μέ τόν λόγο Του. Ἀλλά ἡ ἐμπειρία τῆς ἐγκαταλείψεως, τῆς πτωχεύσεως καί τῆς μοναξιᾶς ἦταν ἀναγκαία, ὥστε νά φουντώσει στίς καρδιές τους ἡ δίψα γιά τό ζῶν ὕδωρ τῆς Πεντηκοστῆς.
Στήν Παλαιά Διαθήκη, τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς οἱ Ἑβραῖοι ἑόρταζαν τή μνήμη τῆς παραδόσεως τοῦ Νόμου στόν προφήτη Μωυσῆ, ἐγχαραγμένου σέ λίθο ἀπό τά χέρια τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά ὁ νόμος ἐκεῖνος δέν θά τούς ὁδηγοῦσε ποτέ στήν ἐλευθερία τοῦ Πνεύματος (Β’ Κορ. 3, 3-7), ἀφοῦ κανείς δέν μποροῦσε νά τελειωθεῖ μέ αὐτόν (Ἑβρ. 7, 19). Σκοπός του ἦταν νά προετοιμάσει τούς ἀνθρώπους γιά τό πλήρωμα τοῦ χρόνου, ὁπότε ὁ νόμος τοῦ πνεύματος θά ἐγχαρασσόταν στίς πλάκες τῆς καρδιᾶς τους. Ἔτσι, ὅταν ἦλθε ἡ ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, δέκα ἡμέρες μετά τήν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου, συντελέσθηκε ἕνα ἀληθινά κοσμοϊστορικό γεγονός. Καθώς οἱ μαθητές ἤσαν συγκεντρωμένοι ὅλοι μαζί ἀναμένοντας τόν Κύριο μέ πνευματική δίψα, προσευχόμενοι καί τελώντας τήν κλάση τοῦ Ἄρτου, ὅπως Ἐκεῖνος τούς εἶχε παραγγείλει, τούς ἐπισκίασε τό Πνεῦμα τό Ἅγιο, ὁ ἄλλος Παράκλητος. Εἶναι σημαντικό νά σημειώσουμε ὅτι τό Ἅγιο Πνεῦμα κατῆλθε κατά τήν κλάση τοῦ Ἄρτου, τήν ὥρα πού οἱ Ἀπόστολοι τελοῦσαν τήν Εὐχαριστία, σημεῖο ἀπό τά πολλά πού φανερώνουν ὅτι τή στιγμή ἐκείνη γεννιόταν στόν κόσμο ἡ ἀποστολική Ἐκκλησία.
Στήν Παλαιά, ὅπως καί στήν Καινή Διαθήκη, ἡ ἔλευση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος συνοδεύεται ἀπό ὁρατή καί αἰσθητή ἐκδήλωση. Τήν ἡμέρα ἐκείνη, ὅπως περιγράφει τό βιβλίο τῶν Πράξεων, τό Ἅγιο Πνεῦμα ἦλθε ὡς «πνοή βιαῖα». Μετά ἀπό τόν ἰσχυρό καί ὁρμητικό αὐτό ἄνεμο, «διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεί πυρός» κάθισαν σέ κάθε ἕναν ἀπό τούς μαθητές, προδηλώνοντας τήν παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα τους (Πράξ. 2, 2). Τά σημεῖα αὐτά εἶχαν προτυπωθεῖ στήν Παλαιά Διαθήκη. Ὁ προφήτης Ἠλίας, πληγωμένος ἀπό βαθειά λύπη γιά τήν ἀποστασία τοῦ Ἰσραήλ, εἶχε ἀποσυρθεῖ σέ σπήλαιο καί θρηνοῦσε πικρά ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά ὁ Κύριος τοῦ ὑπέδειξε νά ἀνεβεῖ στήν κορυφή τοῦ ὅρους, ὅπου τοῦ ἀποκάλυψε τήν παρουσία Του. Πρῶτα φύσηξε ἰσχυρός ἄνεμος πού συνέτριβε τά βράχια, ἔπειτα ἀκολούθησε συσσεισμός καί στή συνέχεια πῦρ· ἀλλά ὁ Θεός δέν ἔκανε ἀκόμη τήν ἐμφάνισή Του. Τότε ἦλθε σάν λεπτή αὔρα, ἡ γαλήνια, ἁπαλή φωνή τοῦ Θεοῦ (Γ΄ Βασ. 19, 11-12).
Ὥστε τήν παρουσία τοῦ Ἴδιου τοῦ Θεοῦ προαναγγέλλει τό σημεῖο πού προηγεῖται αὐτῆς· ὁρμητικός ἄνεμος, ἰσχυρός σεισμός καί φωτιά. Μέ ἄλλα λόγια, ἡ ὁδός τοῦ Κυρίου πρέπει νά προετοιμασθεῖ καί νά διασαφηνισθεῖ, γιά νά μπορέσουμε ἐμεῖς πού εἴμαστε σάρκες νά ἀντιληφθοῦμε καί νά ἀναγνωρίσουμε τήν ταπεινή καί φωτεινή παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί μέ τήν ἔλευσή Του, νά μεταποιηθοῦμε σέ πνευματικές ὑπάρξεις.
Στό Εὐαγγέλιο ἡ ὁδός τοῦ Κυρίου προπαρασκευάζεται συχνά μέ «σκληρούς λόγους». Γιά παράδειγμα, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής ἀποκαλοῦσε τά τέκνα τῶν Ἑβραίων «γεννήματα ἐχιδνῶν» (Λουκ. 3, 7). Ἡ φράση αὐτή ἑρμηνευόταν ἀπό τόν Γέροντα Σωφρόνιο ὡς ἑξῆς: Μέ τόν βαρύ αὐτό χαρακτηρισμό ὁ Τίμιος Πρόδρομος παρηγοροῦσε (Λουκ. 3, 18) τόν λαό μέσα ἀπό τή συντριβή πού τοῦ προξενοῦσε. Ἡ συντριβή ταπεινώνει τήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου, καί ἡ ταπείνωση τήν διευρύνει, ὥστε νά μπορεῖ νά δεχθεῖ τό Πνεῦμα τό Ἅγιο, τή χάρη τοῦ Παρακλήτου, πού εἶναι καί ἡ μόνη ἀληθινή παρηγοριά.
Ὅλοι οἱ σκληροί λόγοι, τότε, μποροῦν νά ἐννοηθοῦν μέσω τῶν λόγων τοῦ ἀποστόλου Παύλου: «Τίς ἐστιν ὁ εὐφραίνων με, εἰ μή ὁ λυπούμενος ἐξ ἐμοῦ;» (Β’ Κορ. 2,2) Μέ τόν ἴδιο τρόπο, ὅπως ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής, ὁ Ἀπόστολος φέρνει τά πνευματικά του τέκνα σέ συντριβή, προκαλώντας μέσα τους τή συναίσθηση ὅτι ἡ ζωή τους δέν εἶναι, ὅπως θά ὄφειλε. Τούς ὁδηγεῖ στήν ταπείνωση, καί, μέ τή βοήθειά της, στή χάρη. Γιατί ὁ Θεός «ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δέ δίδωσι χάριν» (Ἰακ. 4, 6· Α’ Πετρ. 5,΄5). Στή συνέχεια, ὄπως λέγεται στήν πρώτη εὐχή τῆς χειροτονίας πρεσβυτέρου, ἀκολουθεῖ «ἡ θεία χάρις, ἡ πάντοτε τά ἀσθενῆ θεραπεύουσα καί τά ἐλλείποντα ἀναπληροῦσα».
Στή ζωή τοῦ χριστιανοῦ ἕνας σκληρός λόγος ἰσοδυναμεῖ μέ τή «βιαῖα πνοή». Ἐκδιηγεῖται τά θαυμάσια τοῦ Θεοῦ καί προξενεῖ στήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου βαθειά μεταμέλεια. Ἡ συντριβή αὐτή εἶναι ὁ πρόδρομος τῆς δωρεᾶς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Διαλύει τόν ὄγκο τῆς ρυπαρότητας πού σκεπάζει τήν καρδιά. Συντρίβει τούς λίθους τῆς σκληρότητας τοῦ ἔσω ἀνθρώπου καί τόν βοηθᾶ νά ἀνακαλύψει τή «βαθειά καρδιά» του. Ὥστε ὁ ἄνθρωπος, ὅταν ὑποβάλλεται σέ τέτοιες δοκιμασίες, ὑφίσταται τόν ἀρχέγονο «συσσεισμό», πού εἶναι ὅμως ἀπαραίτητος, γιά νά τόν διδάξει ὅτι μόνο ἕνα πράγμα τοῦ χρειάζεται: ἡ ἀνακάλυψη τῆς καρδιᾶς του.

Ὁ μέγας προφήτης Ἠσαΐας ἐπισημαίνει ὅτι ὁ πόνος προηγεῖται τῆς ἐλεύσεως τοῦ Πνεύματος τῆς σωτηρίας· ὅτι τό Πνεῦμα συλλαμβάνεται πρῶτα μέσα στό φόβο καί στήν ὀδύνη τῆς καρδιᾶς (Ἤσ. 13, 8). Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι μᾶς χρειάζεται συντριβή, μᾶς χρειάζεται φόβος, ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό πόνο. Ὅλα αὐτά μᾶς προετοιμάζουν γιά τή νέα ζωή, ὡσότου μία ἔκρηξη, μία βαθειά τομή διανοίξει τήν καρδιά. Τότε πραγματοποιεῖται νέα γέννηση, καί ὁ ἄνθρωπος, πού μεταρσιώνεται πνευματικά, παραδίδεται στά χέρια τοῦ ζῶντος Θεοῦ. Ὅπως ἰσχυριζόταν ὁ Γέροντας Σωφρόνιος, ἄν ἐγκαρτερήσουμε στόν πόνο καί τή συντριβή, ἡ καρδιά μας θά μεταμορφωθεῖ κάποια ἡμέρα σέ φωτεινό κέντρο πνευματικῆς εὐαισθησίας.
Ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἐπιβεβαιώνει ἐπίσης ὅτι ἡ συντριβή τῆς καρδιᾶς πού ἀληθινά μετανοεῖ θά ἀνοίξει στά βάθη της τήν ὁδό πρός τούς ἀλάλητους στεναγμούς τοῦ Πνεύματος, καθώς θά βοᾶ, «ἀββᾶ, ὁ Πατήρ» (Γαλ. 4, 6· Ρωμ. 8, 21-26). Ἐπιπλέον θά ἐπισφραγισθεῖ ἡ υἱοθεσία μας ὡς ἐλεύθερων τέκνων τοῦ Θεοῦ, κάτω ἀπό τή χάρη τοῦ νόμου τοῦ Πνεύματος. Ἄρα, εἶναι ἀναγκαῖο νά ὑποφέρουμε μέ καρτερία τόν πόνο, τήν «περιτομή τῆς καρδίας» (Ρωμ. 2, 29). Ἄλλωστε αὐτό σημαίνει νά βαστάσουμε τά στίγματα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὅπως τό θέτει ἀλλοῦ ὁ ἀπόστολος Παῦλος (Γαλ. 6, 17). Ἄς τά ὑπομείνουμε ὅλα ἀδιαμαρτύρητα, ὥσπου νά γεννηθεῖ μέσα μας τό Πνεῦμα τῆς σωτηρίας, καί ἡ ὀδύνη μας νά μετουσιωθεῖ στήν ὁλοφώτεινη χάρη τῆς υἱοθεσίας τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ.

Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

Βόρειος Ήπειρος. Οδοιπορικό στην ξεχασμένη Ήπειρο

Κάποτε ήταν Ελλάδα. Κάποτε για αυτήν πολέμησαν και σκοτώθηκαν παλικάρια. Σήμερα αποτελεί άλλη μια ξεχασμένη και χαμένη πατρίδα.
Το οδοιπορικό μας στην Βόρεια Ήπειρο το προετοιμάζαμε καιρό τώρα. Για εμάς που η καταγωγή μας είναι από την Ήπειρο η λέξη Βόρεια Ήπειρος είναι μια λέξη που την ακούμε από τα παιδικά μας χρόνια. Περνώντας τα καλοκαίρια μας σαν μικρά παιδιά μαζί με τους Παππούδες μας δεν είναι και λίγες οι ιστορίες που έχουμε ακούσει για την χαμένη πατρίδα.
Αδέρφια, συγγενείς και φίλοι έγιναν σε μια νύχτα πρόσφυγες στην ίδια τους την χώρα. Βοσκοί που έβοσκαν τα ζώα τους όταν πήραν τον δρόμο της επιστροφής προς το σπίτι τους τους ενημέρωσαν πως τα σύνορα έκλεισαν και πως πλέον λογίζονται ως πολίτες μιας άλλης χώρας.
Μιας χώρας ξένης προς αυτούς που όμως πια θα ήταν η δική τους πατρίδα. Έλληνας γεννιέσαι δεν γίνεσαι. Όμως όταν οι πολιτικοί ηγέτες τραβάνε γραμμές και ορίζουν σύνορα τότε δυστυχώς πρέπει να προσαρμοστείς προκειμένου να επιβιώσεις.
Σημείωση: Η Αλβανία ήταν η δυτικότερη χώρα του επονομαζόμενου Ανατολικού μπλοκ και δυστυχώς για αυτή και τους κατοίκους της και η τελευταία που απέβαλε το σκληρό κομμουνιστικό καθεστώς από την ηγεσία της. Όταν ταξιδεύεις σε αυτή συμμετέχεις παράλληλα και σε ένα αληθινό ταξίδι στον χρόνο καθώς οι εικόνες που βλέπεις μπροστά σου σε παραπέμπουν σε άλλες μακρινές εποχές.
Ας επιστρέψουμε όμως και πάλι στην σκληρή ιστορία των εγκλωβισμένων Ελλήνων. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα στον συνοριακό σταθμό της Κακαβιάς που τότε το έλεγαν φυλάκιο. Αδέρφια, φίλοι και συγγενείς να τα λένε στα γρήγορα και κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των Αλβανών στρατιωτών που τους πίεζαν να είναι σύντομοι.
Κάποιοι δεν άντεχαν και προσπαθούσαν να πηδήξουν την σιδερένια πύλη που τους χώριζε προκειμένου να αγκαλιαστούν. Όλοι έφευγαν βουρκωμένοι και ανυπομονούσαν μέχρι την επόμενη φορά που θα συναντούσαν και πάλι τους δικούς τους ανθρώπους. Η ζωή όμως επιφύλασσε για αυτούς τους ανθρώπους έναν πόνο ακόμη και μάλιστα πολύ μεγαλύτερο από όσους είχαν ζήσει.
Όταν τα σύνορα άνοιξαν και τους δόθηκε η ευκαιρία να επιστρέψουν πίσω στην πατρίδα τους και τους ανθρώπους τους, τους υποδεχτήκαμε ως Αλβανούς και τους βάλαμε στο ίδιο τσουβάλι με κάποιους εγκληματίες που αφέθηκαν και αυτοί ελεύθεροι από το Αλβανικό κράτος ανοίγοντας παράλληλα μαζί με την πόρτα των συνόρων και αυτή των φυλακών.
Σήμερα 30 χρόνια σχεδόν μετά από το άνοιγμα των συνόρων οι Έλληνες που ζουν στην Αλβανία δεν τρομάζουν από της απειλητικές ενέργειες ακραίων ομάδων που τους στοχοποιούν. Όπως μας είπαν με την πλειοψηφία των Αλβανών πολιτών ζούν αρμονικά και αγαπημένα. Μοιράζονται της αγωνίες τους και παλεύουν όλοι μαζί να βάλουν αυτή τη χώρα σε έναν δρόμο ανάπτυξης.
Αυτό που τους πονά είναι πως τους έχουμε ξεχάσει και ας ανεμίζουν της γαλανόλευκες σημαίες στης αυλές των σπιτιών τους και στης κορυφές των βουνοκορφών.
Παραγωγή: Up Drones & WanderLads
Επιμέλεια παραγωγής Hammerakis & Freskos.
Μουσική: Πετρολούκας Χαλκιάς 


Είπε Γέρων :- Με την ευχούλα Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με, ευλογείται η εργασία, αγιάζεται το σπίτι, η γλώσσα, η καρδιά, ο χώρος και ο χρόνος και όλος ο άνθρωπος ψυχοσωματικά, που προφέρει το όνομα του Ιησού Χριστού.

Ἡ ἀπό-«λοβοτόμησίς» μας εἶναι μονόδρομος…!!!

…ἤ λῆξις δική μας, ἐὰν καθυστερήσουμε περισσότερο!!!
Ἐὰν δὲν σταματήσουμε τώρα τὴν διαδικασία ἀλλοιώσεως τῆς ἀντιλήψεώς μας, τελειώσαμε.
Ἤ ἐπανερχόμεθα σὲ ἐκεῖνον τὸ ἐπίπεδον ποὺ θὰ κατανοοῦμε, θὰ σεβόμεθα καὶ θὰ ὑπακούουμε στὴν Ἀνάγκη τῆς Φυσικῆς μας Ἐπιλογῆς, ἤ ὁσονούπω ἀπαλλάσουμε τὸν πλανήτη ἀπὸ τὸ ἄχθος μας.

Διαφορετικὰ ἂς ἀποδεκτοῦμε τὸ …μοιραῖον!!!
Δὲν μᾶς πρέπει αὐτὸς ὁ κόσμος, ἐὰν ἀδυνατοῦμε νὰ τὸν κατανοήσουμε, νὰ τὸν σεβασθοῦμε καὶ νὰ τὸν ὑπαρασπισθοῦμε!!!
Διότι μίαν λοβοτομή, σὲ ὁποιονδήποτε βαθμό, τὴν ἔχουμε ὅλοι μας. Κι ἀκριβῶς λόγῳ αὐτῆς τῆς ἀτομικῆς μας λοβοτομῆς, βλέπουμε καὶ ἀποδεχόμεθα μόνον ὅσα μᾶς ἐπιβεβαιώνουν, συντηρώντας τὴν ἀτομική μας ἐκδοχή, ἀπομειώνοντας διαρκῶς τὶς πιθανότητες ἐπιβιώσεως τοῦ συνόλου τῶν κοινωνιῶν μας.
Διότι ὁ κόσμος μας, αὐτὸς ποὺ μόνον μὲ τὶς πέντε μας αἰσθήσεις ἀντιλαμβανόμεθα, ὁδεύει πρὸς τὸ τέλος του, γιὰ ἕναν καὶ μόνον λόγο: ἡ φυσικὴ ἐπιλογὴ ἔπαυσε, πρὸ καιροῦ, νὰ μᾶς ἀπασχολῇ καὶ νὰ καθορίζῃ τὶς ἐπιλογές μας.

Ἡ στάσις, ποὺ διατηροῦμε ὡς ἄτομα, ἀπέναντι σὲ γενικὲς Ἀρχὲς καὶ Ἀξίες, ποὺ θεμελιώνουν ἢ ἀκυρώνουν κάθε δικαίωμα ἐπιβιώσεως σὲ μίαν κοινωνία εἶναι …ὅ,τι μᾶς ἀρέσῃ. Αὐτό, τὸ ὅ,τι μᾶς ἀρέσῃ, εἶναι καὶ ἡ θηλειά, ποὺ οἰκειοθελῶς φορᾶμε…
Δὲν ἀλλάζουμε καὶ δὲν θέλουμε νὰ ἀλλάξουμε κάτι…
Κι ὅλο αὐτὸ εἶναι ἀποτέλεσμα μίας διαχρονικῆς λοβοτομῆς μας, ποὺ κύριον στόχο εἶχε ἀκριβῶς αὐτὲς τὶς Ἀρχὲς καὶ τὶς Ἀξίες. Μὴ ἐννοώντας τὰ ὅρια ὁ καθεὶς πράττει ὅ,τι τοῦ καπνίσῃ. Μά, ἀκριβῶς γιὰ αὐτὸν τὸν λόγο σκορπιζόμεθα, ἀν τὶ νὰ συμπορευόμεθα.
Κι ἔτσι αὐτοκαταστρεφόμεθα ὡς κοινωνίες καὶ ἐξαφανιζόμεθα ὡς ἄτομα.
Διότι τὸ ἄτομον εἶναι ἀνύπαρκτον ἐὰν δὲν παραμένῃ ἐνεργὸ κύτταρον μίας ζωντανῆς κοινωνίας.

Εἴμαστε αὐτοκτονικοί;
Ναί, εἴμαστε, ὅσο κι ἐὰν μᾶς …ξεβολεύῃ αὐτὴ ἡ διαπίστωσις…!!!
Εἶναι ἕνας συνδυασμὸς ἀπόψεων, ἀναληθειῶν καὶ παραπληροφοριῶν, ποὺ μᾶς σκοτίζει τὸ μυαλό, ἀπομακρύνοντάς μας ἀπὸ τὸ νὰ ἀντικρύσουμε τὶς γυμνὲς ἀλήθειες ὡς ἔχουν.
Βολικό…
…ἀλλὰ κι αὐτοκτονικὸ πλέον…!!!

Συνυπολογίζοντας φυσικὰ τὴν διαρκῶς αὐξανομένη ἄγνοιά μας γιὰ τοὺς Φυσικοὺς Νόμους, δίπλα στὴν ἀδράνεια καὶ τὴν ἀδιαφορία, ποὺ ὑποστηρίζονται σθεναρῶς ἀπὸ τὸν κάθε βαθμὸ βολέματος, εἶναι σὰν νὰ ὁδεύουμε, ἀπολύτως οἰκειοθελῶς, πρὸς τὸ τέλος μας.

Δυστυχῶς ἢ εὐτυχῶς ὅλα ξεκινοῦν καὶ τελειώνουν ἀπὸ τὸ πῶς ἀντιλαμβανόμεθα τὸν κόσμο.
Ἡ θέσις μας στὸν κόσμο, ὁρίζει τὶς συμπεριφορές μας.
Ἡ σημερινὴ θέσις μας στὸν κόσμο ὁρίζεται ἀπὸ τὶς ἐμπειρίες μας, τὶς γνῶσεις μας καὶ τίς, ὅσο τὸ δυνατόν, πλησιέστερες στὴν ἀλήθεια γνώσεις μας.
Ἡ θέσις μας λοιπὸν στὸν κόσμο, ποὺ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὶς ὀπτικές, καθορίζει καὶ τὸ μέλλον μας.
Καὶ αὐτὴ ἡ θέσις, ὅσο κι ἐὰν φαίνεται ἐκ πρώτης ὄψεως διαφορετικὴ γιὰ τὸν κάθε ἕναν ἀπὸ ἐμᾶς, συνολικά, σὲ καθαρὰ κοινωνικὸ ἐπίπεδον, εἶναι ἀπολύτως ἀσαφής, ἀδιευκρίνιστος καὶ καταληκτικῶς δυσμενής.
Ἴσως βέβαια κάποια (ἐλάχιστα ἀκόμη) ἄτομα νὰ ἀντιλαμβάνονται μεγάλο μέρος τῆς ἀληθείας, ἀλλὰ παραμένουν …σταγόνα στὸν ὠκεανό, ἀναλογικῶς μὲ τὸ σύνολον. Αὐτὰ τὰ ἄτομα εἶναι μεμονωμένα. Τὰ μοναχικὰ κύτταρα δὲν ἔχουν καὶ πολλὲς ἐλπίδες…

Εἶναι πολλὰ αὐτὰ ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε, μὰ πρῶτα ἀπὸ ὅλα πρέπει νὰ ξεχάσουμε ὅσα γνωρίζαμε γιὰ …θέσφατα!
Εἶναι τελικῶς ὅλα ὅσα ἀπαιτεῖται νὰ δοῦμε, νὰ ἀποφασίσουμε καὶ νὰ πράξουμε.

Εἶναι ὅλο αὐτὸ ποὺ ἐὰν δὲν τὸ πράξουμε, συντόμως θὰ εἴμαστε ἄδοξον …παρελθόν, ὡς Ἕλληνες, ὡς ἀνθρωπότης, ἀλλὰ καὶ ὡς πλανήτης!!!
Εἶναι ὅλα ὅσα συνειδητῶς ἀγνοοῦμε καί, λόγῳ Ἀνάγκης πλέον, πρέπει νὰ ξανά-διδαχθοῦμε καὶ νὰ κατανοήσουμε. Εἶναι ὅλα αὐτὰ ποὺ δὲν μᾶς ἐπετράπη νὰ μάθουμε, ἀλλὰ ποὺ κραυγάζουν γιὰ τὶς ἀλήθειες τους. Ἀλήθειες ποὺ ἀρνούμεθα νὰ ἀποδεχθοῦμε, διότι θὰ μᾶς καταῤῥίψουν ὅλους ἐκείνους τοὺς μύθους, ποὺ ὑπὸ τὴν σκέπη τους κρυβόμαστε.
Εἶναι τὰ ὀφθαλμοφανῆ, ποὺ ἀρνούμεθα νὰ πιστεύσουμε, διότι θὰ μᾶς ξεβολεύσουν. Εἶναι  ἐὰν ἀπαιτεῖται νὰ θυμηθοῦμε καὶ νὰ ἐπαν-ἐνεργοποιήσουμε, ὅσα χρειάζεται, ὅσο εἶναι καιρός, μήπως καὶ ἐπιτύχουμε νὰ διασώσουμε κάτι. Ὄχι ὅμως ὁ,τιδήποτε κάτι, παρὰ μόνον τὰ σημαντικὰ καὶ τὰ ἀναγκαία, ποὺ θὰ μᾶς ἐπιτρέψουν νὰ ἐπιβιώσουμε, νὰ ἐπανεκκινήσουμε, βάσει Φυσικῶν νόμων, ὅλα τὰ χρήσιμα καὶ νὰ θεμελιώσουμε γερὰ τὸ νέο μας ξεκίνημα…
Κακὰ τὰ ψέμματα… Πάσχουμε βαρύτατα καὶ ἡ πάθησίς μας εἶναι ἀνίατος.
Ὅσο μάλιστα ἀρνούμεθα νὰ τὴν ἀντικρύσουμε, ἀδυνατοῦμε νὰ τὴν ἀντιμετωπίσουμε καί, καταληκτικῶς, τόσο περισσότερο αὐτοκτονικοὶ καταντοῦμε.
Ἀπό τί πάσχουμε; Ἀπὸ πολλὰ πάσχουμε. Μά, ἐπὶ τοῦ πρὸ κειμένουν θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε, πὼς ἀπὸ ὑποταγὴ πάσχουμε.
Ἀπὸ βλακεία πάσχουμε. Ἀπὸ ἀνικανότητα λειτουργίας τῆς κοινῆς λογικῆς πάσχουμε. Ἀπὸ ἐλπιδοφορία πάσχουμε. Ἀπὸ ἀδυναμία συνειδητοποιήσεως τοῦ πόσο ἀνόητοι εἴμαστε, πάσχουμε. Ἀπὸ τὸ νὰ δοῦμε πέραν ἀπὸ τὴν μύτη μας πάσχουμε.
Καί, εἰδικτότερα, φανερῶς πλέον, πάσχουμε ἀπὸ τὴν συνειδητή μας λοβοτομή.
Συνολικῶς! (Ὄχι κατ’ ἀνάγκην ἀτομικῶς, διότι πάντα οἱ φωτεινὲς ἐξαιρέσεις ἐπεβεβαίωναν τὴν ἰσχὺ τοῦ κανόνος!!!)
Ὅμως αὐτές, οἱ σημερινὲς δυσμενεῖς ἰσοῤῥοπίες, ἢ θὰ ἀνατραποῦν ἢ θὰ μᾶς καταπιοῦν.
Ἐνδιάμεσες λύσεις δὲν ὑπάρχουν.

Ὁ κόσμος μας, μὲ τὸν τρόπο ποὺ γνωρίζαμε, φθάνει ὁσονούπω στὸ πέρας του, ἀλλὰ μαζύ του φθάνουμε κι ἐμεῖς, ὡς ἄτομα καὶ ὡς κοινωνίες.
Εἶναι ἡ ὥρα του… Διότι τὰ πάντα σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο ἔχουν ἀρχή, μέσον καὶ τέλος. Ὅ,τι γεννιέται κάποτε θὰ πεθάνη.
Ἔτσι λοιπόν, αὐτὸ ποὺ ἐμεῖς ἀντιλαμβανόμεθα ὡς κόσμο, πεθαίνει…
Κι ὄχι μόνον πεθαίνει, ἀλλὰ αὐτὸς ὁ θάνατος εἶναι ἀργός, ἐπώδυνος καὶ βασανιστικός.
Ἐὰν ὅμως εἶναι νὰ τελειώνουμε, ἢ πρέπει νὰ τελειώσουμε μίαν ὥρα ἀρχύτερα, ὅσο τὸ δυνατὸν πιὸ ἀξιοπρεπῶς, γιὰ νὰ ἀπομειωθοῦν τὰ βάσανά μας, ἢ νὰ ἀγωνισθοῦμε γιὰ νὰ διασωθοῦν κάποιοι ἀπὸ ἐμᾶς.

Ναί, ἐμεῖς ἐπιλέγουμε τὸ πῶς θὰ τελειώσουμε, ἀκόμη κι ἐὰν μᾶς φαίνεται κάτι τέτοιο ἀδιανόητον πρὸς ὥρας. Ἀλλά, ἀκόμη κι ἐὰν δὲν τὸ πιστεύουμε, ὡς δυνατότητά μας, δὲν πειράζει… Ἀρκεῖ νὰ κατανοήσουμε τὸ ὅ,τι μόνον ὅποιος πολεμᾶ γιὰ τὴν ζωή του, ἔχει σοβαρὲς πιθανότητες νὰ τὴν κερδίσῃ.
πηγή
 
Σημειώσεις
Ναί, εἴμαστε γιὰ γέλια καὶ γιὰ κλάματα, ὡς κοινωνίες (ἐκ πρώτης ὄψεως) ἐφ΄ ὅσον ὅταν συνυπάρχουν πολλὲς ἐκδοχὲς κι ἀπόψεις τοῦ ἰδίου θέματος, οὐδὲ μία ἐξ αὐτῶν εἶναι ὁλοκληρωμένη καὶ ἀληθής. Σαφῶς καὶ ὅλες περιλαμβάνουν μέρος τῆς ἀληθείας, ἀλλὰ οὐδέποτε ὅλην τὴν ἀλήθεια καί, κατ’ ἐπέκτασιν, ὅλες αὐτὲς οἱ ἀνάκατες ἰδέες, ὑποσκάπτουν τὴν ἀλήθεια καὶ καταστρέφουν τὴν ἀναγκαία κοινὴ λογική, ποὺ ὄφειλε νὰ ἔχῃ τὸ σύνολον, γιὰ νὰ ἀντιπαρέλθῃ κάθε μικροῦ ἢ μεγάλου κινδύνου.
Φυσικοὶ Νόμοι σημαίνει βασικοὶ κανόνες. Τούς γνωρίζουμε; Μποροῦμε νά τούς ὁρίσουμε; Κι ἐάν ναί, γνωρίζουμε τό γιατί πρέπει νά τό κάνουμε;
Τὸ διαφαινόμενον τέλος τοῦ κόσμου μας εἶναι διακριτὸ πλέον ἀπὸ πολλούς, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἱκανὴ αὐτὴ ἡ διαπίστωσις νὰ ἐνεργοποιήσῃ τὶς ἀναγκαῖες ἐκεῖνες διαδικασίες, ποὺ θὰ ἀνακόψουν ἢ θὰ περιορίσουν τὴν ἐπερχομένη καταστροφή. Ἡ ὁποιαδήποτε ἐνεργοποίησις θὰ ὀφείλεται μόνον σὲ κάποιους ποὺ θὰ τολμήσουν νὰ ἐκτεθοῦν μὲ μεγάλη προσοχὴ καὶ δίχως δευτερεύοντα …ἀτομικὰ ὀφέλη.
Γενικῶς, ἀποδεχόμενοι ὡς ἀληθῆ μόνον αὐτὰ ποὺ δὲν μᾶς ξεβολεύουν, παραμένουμε αὐτοπαγιδευμένοι σὲ θεωρίες, ἤ, ἄλλως, γρανάζια στὴν μηχανὴ πολτοποιήσεώς μας..
Ἡ ἀλήθεια μας εἶναι ἡ ἐξῆς. Εἴμαστε τόσο πολὺ μαζανθρωποιημένοι, ποὺ ἀδυνατοῦμε νὰ ἀντιληφθοῦμε τὸ πόσο.
Ἀπὸ τὸ ἁπλό, ποὺ λέγεται εὐθύνη, ἔως τὸ συνολικό, ποὺ λέγεται κοινωνία, εἴμαστε τόσο λοβοτομημένοι, ποὺ δὲν ὑπάρχουν ἐναλλακτικὲς ὀπτικὲς καὶ πιθανότητες διαφυγῆς μας ἀπὸ τὸ τέλμα.
Ὅσες μορφὲς ἀντιδράσεως σήμερα (θεωροῦμε πώς) ὑπάρχουν, γιὰ παράδειγμα, παραμένουν ἀπολύτως προσηρμοσμένες στὰ κοινῶς ἀποδεκτά, τὰ ὁποία καὶ εἶναι ἢ νομότυπα ἢ συνδικαλιστικῆς καὶ κομματικῆς ἐκδοχῆς ἤ, ἀκόμη καὶ ἐνόπλου δράσεως. Οὐδόλως περνᾶ ἀπὸ τὸ μυαλό μας τὸ ἐὰν τὰ λάθη μας διορθώνονται μὲ νέα λάθη ἢ μὲ …ἐπιστροφή μας στὸ σημεῖον τῆς λάθος ἐπιλογῆς.
Στὴν πραγματικότητα, ὡς ἄτομα καὶ ὡς κοινωνίες, ὁδεύουμε κατ’ εὐθείαν πρὸς τὸν ἀφανισμό μας καί, ἀπὸ αὐτὴν τὴν πορεία, δὲν προβλέπονται ἐξαιρέσεις. Γιὰ νὰ ἀνλλάξουμε τὰ δεδομένα ἀπαιτῶνται σοβαρὲς καὶ συστηματικὲς ἀνατροπές, θέσεις κι ὁπτικές, ποὺ ὅμως, ἀκόμη κι ἐὰν τὶς συνειδητοποιήσουμε, εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ ἐπιλέξουμε τὴν ἐφαρμογή τους στὶς ζωές μας, ἐφ΄ ὅσον κάτι τέτοιο δὲν θὰ μᾶς ξεβολεύση ἁπλῶς, ἀλλὰ θὰ μᾶς ὑποχρεώση νὰ …«μηδενίσουμε» τὰ πάντα καὶ νὰ τὰ ξαναπιάσουμε ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Στὴν πραγματικότητα πλέον, ὅλοι μας, λειτουργοῦμε ὡς …ξενιστές, φιλοξενώντας κάθε λογῆς παράσιτο ποὺ θὰ μᾶς σκοτώση, ἀργὰ ἢ γρήγορα.
Ἀλήθεια, σέ τί διαφέρουμε ἀπό τά ἀξιοθαύμαστα μυρμηγκάκια, πού πράττουν ἀναλόγως μέ ἐμᾶς, ἀπολύτως …αὐτοκτονικά;;

Η Κατερίνα Βρανά, το πιο αστείο κορίτσι του κόσμου, μας χρειάζεται


ο stand-up comedy είναι το απόλυτο όπλο της Κατερίνας Βρανά. Αυτό επιστρατεύει για να προσφέρει απλόχερα γέλιο στον κόσμο. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίος ο τίτλος που κέρδισε στον παγκόσμιο διαγωνισμό του Laugh Factory: Η πιο αστεία γυναίκα του κόσμου. Ούτε τα σερί sold out που σημείωναν όλες οι παραστάσεις της.
Μέσω του stand-up, λοιπόν, 20 συνάδελφοί της κωμικοί αποφάσισαν να τη στηρίξουν, οργανώνοντας μια ξεχωριστή βραδιά, τα έσοδα της οποίας θα διατεθούν για την αποκατάσταση της υγείας της, η οποία, από τον Απρίλιο του 2017, δοκιμάζεται.
Πέμπτη 7 Ιουνίου στις 21:00 στο ΒΕΑΚΕΙΟ Θέατρο (Ηρακλείου 13, Λόφος Προφήτη Ηλία, Πειραιάς). 
Είσοδος: 15 €. Προπώληση εισιτηρίων μέσω viva.gr.


 Τον Απρίλιο του 2017, η Κατερίνα βρισκόταν στη Μαλαισία για παραστάσεις, όταν αρρώστησε πολύ σοβαρά. Ένα σηπτικό σοκ την έφερε τρεις φορές κοντά στον θάνατο, επηρεάστηκαν όλα της τα όργανα, έχασε την όρασή της και μετά από 4 εγχειρήσεις και 5μηνη νοσηλεία ατρόφησαν όλοι της οι μυς. Από τον Σεπτέμβριο που βγήκε από το νοσοκομείο η Κατερίνα μπήκε σε εντατικό πρόγραμμα αποκατάστασης για να ξαναμάθει να περπετάει και να ανακτήσει τη χρήση των μυών της.
Σήμερα, βλέπει πολύ καλύτερα, ενώ μπορεί να σταθεί όρθια. Συνεχίζει την εντατική φυσικοθεραπεία και τις στοχευμένες ασκήσεις στην πισίνα. Χρειάζεται, ωστόσο, βοήθεια επί 24ωρου βάσεως. Μετά από μια τόσο σοβαρή ασθένεια, ο δρόμος της ανάρρωσης είναι μακρύς και απαιτείται υπομονή αλλά και χρήματα.
Η Κατερίνα δίνει τον καλύτερό της εαυτό, αντιμετωπίζει με θάρρος και χιούμορ της κατάστασή της, ενημερώνοντας μέσα από το κανάλι της στο YouTube τους φαν της για την πορεία της, δίνοντας ένα φωτεινό παράδειγμα και σ’ άλλους ανθρώπους που δοκιμάζονται.
Αυτή η ξεχωριστή βραδιά είναι το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει κανείς γι’ αυτό το αστείο και ταλαντούχο κορίτσι που σύνθημα του και στάση ζωής του είναι το “Stayin’ Alive”.
Ελάτε μαζί μας, αυτή η νύχτα στο Βεάκη θα έχει χιούμορ, γέλιο, και θετική διάθεση! Στην Κατερίνα, άλλωστε, δεν αρέσουν τα δακρύβρεχτα και αυτή μας η έκπληξη πρέπει να είναι αντάξια της μενταλιτέ της!
Βοηθάμε να γίνει γρήγορα καλά η Κατερίνα γιατί αυτή ξέρει να κάνει τον κόσμο πιο αστείο.

πηγή 

Αυτούς που σου μεταφέρουν διαβολές και λόγια, μη θαρρείς ότι σε ευνοούν, αλλά να τους αποστρέφεσαι σαν φίδια φαρμακερά.


Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

Πώς διακοσμούσαν τα αγγεία τους τη Νεολιθική εποχή -Ανοιχτό εργαστήρι στο Αρχαιολογικό Μουσείο

27, 28, 29 ΜΑΪΟΥ
Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, στο πλαίσιο της νέας περιοδικής έκθεσης «Οι αμέτρητες όψεις του Ωραίου»  προγραμματίζει σειρά εργαστηρίων πειραματικής αρχαιολογίας με διαφορετικές θεματικές.
Την Κυριακή 27 Μαΐου, τη Δευτέρα 28 Μαΐου και την Τρίτη 29 Μαΐου διοργανώνονται τα πρώτα στη σειρά πειραματικά εργαστήρια.
Η Δρ Καλλιόπη Σαρρή, αρχαιολόγος και ερευνήτρια του Κέντρου Έρευνας της Υφαντικής στο Ινστιτούτο Saxo του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης και η Ulrikka Mokdad, καλλιτέχνης ταπισερί, ιστορικός τέχνης και συνεργάτης του ιδίου κέντρου (Centre for Textile Research), θα παρουσιάσουν τις πειραματικές τους προσεγγίσεις ως προς τις τεχνικές ύφανσης μοτίβων που απαντώνται σε πήλινα αγγεία και σφραγίδες της Νεολιθικής Ελλάδας.
φωτογραφία: eurokinissi
Θυμίζουν υφαντά
Η κεραμική της Νεολιθικής εποχής (6600 π.Χ. – 3300 π.Χ.) χαρακτηρίζεται από την πλούσια γραμμική της διακόσμηση.
Οι ζωγραφικές συνθέσεις αποτελούνται συχνά από συμμετρικά επαναλαμβανόμενα μοτίβα που καλύπτουν την επιφάνεια των αγγείων.
Πολλά από αυτά θυμίζουν έργα της υφαντικής τέχνης και γι’ αυτό θεωρούνται προϊόντα μίμησης διακοσμημένων υφασμάτων.

Το ιδιαίτερο αυτό διακοσμητικό πρόγραμμα αποτελεί την πιο αξιόπιστη - αν και έμμεση - μαρτυρία για την ανασύσταση της νεολιθικής υφαντουργίας, αφού δεν έχουν διασωθεί υπολείμματα υφασμάτων από αυτή την εποχή.
Πήλινο αγγείο με τρίχρωμη διακόσμηση. Από το Διμήνι Θεσσαλίας. Νεότερη Νεολιθική Ι, 5300-4800 π.Χ.  Το σφαιρικό σώμα του αγγείου, το αριστοτεχνικό σχέδιο και η απόδοση του βάθους με επάλληλες διακοσμητικές ταινίες δηλώνουν γνώση γεωμετρίας και εικαστική δεινότητα.Πήλινο αγγείο με τρίχρωμη διακόσμηση. Από το Διμήνι Θεσσαλίας. Νεότερη Νεολιθική Ι, 5300-4800 π.Χ. Το σφαιρικό σώμα του αγγείου, το αριστοτεχνικό σχέδιο και η απόδοση του βάθους με επάλληλες διακοσμητικές ταινίες δηλώνουν γνώση γεωμετρίας και εικαστική δεινότητα.
Οι πρώτες ύλες και τα πραγματικά χρώματα των νεολιθικών υφασμάτων δεν μας είναι γνωστά, όμως τα περίτεχνα υφαντικά μοτίβα μάς δείχνουν μια τεχνολογικά και αισθητικά πολύ προηγμένη τέχνη και την ύπαρξη διαφορετικών υφαντικών τεχνικών.
Στο πειραματικό εργαστήρι υφαντουργίας τα νεολιθικά μοτίβα υφαίνονται με την απλή τεχνική της ταπισερί σε μικρά πλαίσια και ιμάντες, χρησιμοποιώντας λινά και μάλλινα νήματα.
 Δείγμα υφαντικού μοτίβου βασισμένου στη διακόσμηση της πήλινης φιάλης ρυθμού Διμηνίου ΕΑΜ Π 5920. Δείγμα υφαντικού μοτίβου βασισμένου στη διακόσμηση της πήλινης φιάλης ρυθμού Διμηνίου ΕΑΜ Π 5920.
Το εργαστήριο θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα 5 (Νεολιθική Συλλογή) του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.
Για την παρακολούθηση του εργαστηρίου απαιτείται δήλωση συμμετοχής στα τηλέφωνα 2132144856 και 2132144858 (θα δημιουργηθούν ομάδες των 15 ατόμων) και προμήθεια εισιτηρίου του Μουσείου.
 Πήλινη φιάλη με δίχρωμη διακόσμηση ρυθμού Διμηνίου. Από το Διμήνι Θεσσαλίας. Νεότερη Νεολιθική ΙΙ, 4800-4500 π.Χ.  Ο στροβιλισμός της σπείρας ενσωματώνεται σε ευθύγραμμα μοτίβα, δημιουργώντας μία νέα αισθητική στη διακόσμηση Πήλινη φιάλη με δίχρωμη διακόσμηση ρυθμού Διμηνίου. Από το Διμήνι Θεσσαλίας. Νεότερη Νεολιθική ΙΙ, 4800-4500 π.Χ. Ο στροβιλισμός της σπείρας ενσωματώνεται σε ευθύγραμμα μοτίβα, δημιουργώντας μία νέα αισθητική στη διακόσμηση
Η έρευνα και το εργαστήριο υποστηρίχθηκε από το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα HORIZON 2020 - Marie Sktodowska-Curie actions.
Τη διεξαγωγή του εργαστηρίου στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο υποστήριξε επίσης το Ινστιτούτο της Δανίας στην Αθήνα.


Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Πατησίων 44, Τηλ: 213214 4856/ -4858
Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα 13:00-20:00, Τρίτη-Κυριακή 09:00-16:00

Πάρτε του έναν μασαζοκορσέ, μπας και καταφέρει να μην κάθεται σαν στραβοχυμένος λουκουμάς.


Οταν σου απευθύνει το λόγο ο δήμαρχος μιας πόλης της χώρας που είσαι πρωθυπουργός που τυχαίνει να είναι και πολύ μεγαλύτερος σε ηλικία από εσένα και που εσυ ο ίδιος ζητησες να τον δεις και αντί να κάθεσαι σε στάση που να δείχνει σεβασμό και να τον κοιτάς στα μάτια είσαι σε αφασία (τύπου βλέπω μπαλλα ρε γερό ) και με στάση σώματος τύπου θέλω να αράξω μα δεν ξέρω πως .
Φτάνει πια!
Μας προσβάλλεις !
Ανάγωγε !

Οδοιπορικό στην Κύπρο

Ιερά Μονή Μαχαιρά

ΑΡΧΑΙΟ ΦΙΛΙ



Τζείνες οι παλιές
οι σώπορτες
τζιαι τα ξωπόρτια
στα σπίθκια
του χωρκού μου
στέκουν ακόμα ...

Εδίσαν τες καλά
οι προτινοί
πας την γερόπετραν
του τόπου !

Τζι έτσι
κατά που παίρνουσιν
~πουρνόν ή δείλις~
τ' αγαπημένα χρώματα
της γης μου ,

γονατιστός
φιλώ
στα μάουλά τους ,

το δρώμαν
τζιαι το γαίμαν
του παππού
τζιαι της στετές μου !


Πανίκος Θεοφάνους , Όμοδος

υγιεινές συνταγές που θα σε ταΐσουν ενέργεια

Παρουσιάζουμε 4 υγιεινές συνταγές που μπορεί ο καθένας να μαγειρέψει πανεύκολα στην κουζίνα του. Το πλεονέκτημα τους είναι ότι έχουν χαμηλά λιπαρά και μπορούν να σε κρατήσουν με ενέργεια και ευεξία για πολλές ώρες. Πρέπει να συμπεριλάβεις αυτές τις συνταγές στη διατροφή σου ως κυρίως γεύμα. Ακόνισε τα μαχαίρια, στρώσε τον πάγκο και ξεκίνα το μαγείρεμα.

 

1. Ψητός σολομός (4 μερίδες)

Χρόνος προετοιμασίας: 10'
Συνολικός χρόνος: 20'
Συστατικά: 4 φιλέτα σολομού, 1 κουταλιά μουστάρδα, λίγο σκόρδο, θυμάρι, ροζμαρί, μισό ποτήρι λεμόνι, φρέσκο μαύρο πιπέρι, φέτες λεμονιού
ΟΔΗΓΙΕΣ: Προθέρμανε το φούρνο και τοποθέτησε μέσα ένα ταψί ή ένα αλουμινόχαρτο. Σε ένα μπολ, φτιάξε μείγμα από μουστάρδα, σκόρδο, θυμάρι, ροζμαρί, λεμόνι, πιπέρι και λίγο αλάτι. Μαρινάρισε τα φιλέτα του σολομού με το μείγμα για 5 λεπτά. Στη συνέχεια, ψήσε τα φιλέτα για 7-8 λεπτά και σέρβιρε τα με τις φέτες λεμονιού.

2. Iceburgers (4 μερίδες)

Χρόνος προετοιμασίας: 30'
Συνολικός χρόνος: 30'
Συστατικά: 8 φύλλα iceberg, 4 φέτες μπέικον, 4 φέτες κρεμμύδι, μισό κιλό μοσχαρίσιος κιμάς, αλάτι , πιπέρι, φέτες ντομάτας και bbq dressing
ΟΔΗΓΙΕΣ: Κόψε 8 φύλλα iceberg και χώρισε τα σε δύο τετράδες. Αυτά θα αντικαταστήσουν το ψωμί για το μπέργκερ. Τηγάνισε το μπέικον μέχρι να γίνει τραγανό και τοποθέτησε το σε μια χαρτοπετσέτα για να απορροφήσει τα ζουμιά του. Τηγάνισε και τα κρεμμύδια, 3 λεπτά την κάθε πλευρά. Με τον κιμά φτιάξε 4 μπιφτέκια και ψήσε τα περίπου 4 λεπτά την κάθε πλευρά. Πάνω στα 4 φύλλα iceberg τοποθέτησε το μπιφτέκι, το μπέικον, το κρεμμύδι και την ντομάτα. Σκέπασε τα με τα υπόλοιπα φύλλα και έχεις έτοιμο το μπέργκερ σου.

3. Ψητό κοτόπουλο (4 μερίδες)

Χρόνος προετοιμασίας: 10'
Συνολικός χρόνος: 60'
Συστατικά για το μαρινάρισμα: Χυμός λεμόνι, 1 κουταλιά λάδι, σκόρδο, κρεμμύδι, πιπέρι, τζίντζερ, κρεμμύδι ψιλοκομμένο, κανέλα
Υπόλοιπα συστατικά: 4 μπούτια κοτόπουλο, φέτες λεμονιού, φρέσκο κρεμμύδι
ΟΔΗΓΙΕΣ: Σε ένα μεγάλο μπολ φτιάξε τη μαρινάδα με όλα τα συστατικά που σου δίνονται. Βάλε μέσα τα κομμάτια κοτόπουλο και μαρινάρισε τα από 30 λεπτά μέχρι και όλο το βράδυ. Προθέρμανε το φούρνο στους 200 βαθμούς και μετά ψήσε τα κοτόπουλα για 20-25 λεπτά. Μπορείς να τα σερβίρεις με φέτες λεμονιού και φρέσκο κρεμμύδι.

4. Τάκος (4 μερίδες)

Χρόνος προετοιμασίας: 20'
Συνολικός χρόνος: 30'
Συστατικά: Τυρί cheddar, πιπέρι, κρεμμύδι, 1 κουταλιά λάδι, λίγο μαρούλι, μισό κιλό κιμάς μοσχαρίσιος, κομμάτια από ντομάτα, σως καυτερή ή bbq
ΟΔΗΓΙΕΣ: Προθέρμανε το φούρνο στους 200 βαθμούς και μετά βάλε μαζί φέτες τυρί στο φούρνο δημιουργώντας μεγάλους πυκνούς κύκλους. Βάλε πιπέρι στο τυρί.  Ψήσε για 5-7 λεπτά ώσπου να λιώσει και βγάλε έξω το ταψί για να κρυώσει τo τυρί και να γίνει το τάκο σου. Λίγο πριν κρυώσει εντελώς, κρέμασε τις φέτες σε μια κουτάλα ώστε να πάρουν το σχήμα του τάκο. Στη συνέχεια, βάλε τον κιμά στο τηγάνι με τα υπόλοιπα υλικά και τηγάνισε τα για περίπου 10-12 λεπτά. Στη συνέχεια, γέμισε τα τάκος με την τηγανιά σου και είσαι έτοιμος.
πηγή

Χρειάζεται νὰ πράξουμε τὸ …ἀδύνατον γιὰ νὰ κτίσουμε Ἐλευθερία!!!


Θυμήθηκα τὸ …«ἀκραῖον» παράδειγμα τοῦ Γεωργίου Καστριώτου, ποὺ ἐν μέσῳ ἀπολύτου ὀθωμανοκρατίας, σὲ μίαν περίοδο ποὺ κάθε τὶ βυζαντινὸ ὑποτάσσετο στὸ σπαθὶ τοῦ ἰσλάμ, ἕνας, μόνος, μὲ πολλὲς μάχες, θυσίες, ἀγῶνες ἐπέτυχε, καθ’ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς ζωῆς του, ὄχι μόνον νὰ διατηρῇ τὴν Ἐλευθερία του, ἀλλὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἐπὶ πλέον τὴν ἀπελευθέρωσιν πολλῶν ἀκόμη γύρω του. Τὴν στιγμὴ δῆλα δὴ ποὺ τὸ «διαμάντι» τῆς Ῥωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας γονάτιζε, ὁ Καστριώτης καὶ οἱ Ἠπειρῶτες σύντροφοί του, πατοῦσαν γερὰ στὰ θεμέλια τῆς δομήσεως ἑνὸς ἐλευθέρου κράτους, ἀπολύτως ἐλεγχομένου ἀπὸ τοὺς ἰδίους, ποὺ ἔως τὸ πέρας τῆς ὀθωμανικῆς ἐπικρατείας στὴν Χερσόνησο τοῦ Αἵμου, ἐκτὸς ἀπὸ κατάλοιπα ἐπαναστατικότητος, ἔφησε ἐπίσης σὰν κληροδότημα στοὺς ἐκεῖ λαοὺς τὴν γνώσιν τοῦ τὶ σημαίνει νὰ εἶσαι ἐλεύθερος, τῶν τιμημάτων ποὺ πρέπει κάθε στιγμὴ νὰ πληρώνῃς και τῶν διαρκῶν ἀγώνων ποὺ παύουν μόνον μὲ τὸ πέρας τοῦ βίου.
Εἶναι δὲ ἀξιοσημείωτον πὼς ἀκόμη καὶ ἐπὶ Ἀλῆ πασσᾶ, μίαν περίοδον ἀπολύτου τρομοκρατίας καὶ τέλματος, γιὰ τοὺς πληθυσμούς, κυρίως, τῆς Ἠπείρου, ἀπῃτήθησαν κάθε λογῆς δόλοι καὶ ἀτιμίες, γιὰ νὰ καμφθοῦν καὶ νὰ ὑποταγοῦν πλήρως οἱ ἐκεῖ τοπικοὶ ἄρχοντες, σαφῶς ἀπόγονοι τῶν προγενεστέρων συμμάχων καὶ συμπολεμιστῶν τοῦ Καστριώτου.

Μὲ λίγα λόγια, ὁ Γεώργιος Καστριώτης ἐπέτυχε τὸ …ἀδύνατον καὶ οἱ ἀπόγονοί του ἐπέτυχαν μόνον νὰ τὸν …ἐνθυμοῦνται, μιμούμενοι, σὲ κάποιον βαθμό, τμῆμα τῶν τακτικῶν του καὶ τῶν ἀγώνων του, ἀλλὰ ἔχοντας σαφὴ ἐπίγνωσιν τῶν τιμημάτων ποὺ ὄφειλαν νὰ καταβάλουν, ἐὰν κι ἐφ’ ὅσον κάποτε θὰ ἀπεφάσιζαν νὰ ἀνακτήσουν τὴν ἐλευθερία τους.
Καὶ εἶναι σαφῶς ὑποχρέωσις τῶν μεταγενεστέρων νὰ τιμοῦν τοὺς ἥρωές τους καὶ τοὺς ἀπελευθερωτές τους, μὰ εἶναι καὶ μεγαλύτερόν τους χρέος νὰ τιμοῦν, μὲ τὶς πράξεις τους, τὰ ἔργα τῶν προγόνων τους, διατηρώντας καὶ ἐπεκτείνοντας αὐτὰ τὰ (ὅποια) ὅρια ἐλευθερίας.

Μὲ ἀφορμὴ τὸν Γεώργιο Καστριώτη καὶ τὰ ὅσα …«ἀδύνατα» ἔπρ2αξε, ἡ μνήμη μου ἔφθασε στὸν Λάμπρο Κατσώνη, ποὺ μὲ μίαν …βάρκα (κυριολεκτικῶς) καὶ δρώντας πειρατικὰ κατὰ τῶν ὀθωμανῶν καὶ τοῦ σουλτάνου, μὲ τὴν διακριτική, ἀρχικῶς, ὑποστήριξιν τῆς Μεγάλης Αἱκατερίνης, ἀλλὰ τελικῶς μόνος του, ἐπέτυχε ἐπίσης τὸ ἀδύνατον, ἀπελευθερώνοντας τὸ Αἰγαῖον Πέλαγος καί, γιὰ ἀκόμη μίαν φορά, μετατρέποντάς το σὲ Ἀρχιπέλαγος. Μαζύ του, σχεδὸν ἀπὸ ἀρχῆς ἐνάρξεως τῶν ἀγώνων του, ἕνας ἀκόμη …«παλαβός» τῆς ἱστορίας μας, ὁ Ἀνδρίτσος (Ἀνδρέας Βερούσης), πατὴρ τοῦ Ὀδυσσέως μας, ποὺ τελικῶς κατέληξε ἕνα ἀκόμη σφάγειο τῶν ὀθωμανῶν. Ὅμως, μελετώντας μὲ προσοχὴ κι αὐτῶν τῶν Ἡρώων τοὺς ἀγῶνες, γιὰ μίαν ἀκόμη φορὰ συνειδητοποιοῦμε πὼς ἡ Ἐλευθερία κερδίζεται στὰ πεδία τῶν μαχῶν, δὲν εἶναι ἀδύνατος, ἀλλὰ θέμα ἀποφάσεως καὶ μόνον. 
Φυσικά, ἐκτὸς αὐτῶν τῶν ἰδιαιτέρων μορφῶν, ἔχουμε πολλοὺς ἀκόμη νὰ θυμηθοῦμε, γιὰ τὸ …παράλογον τῶν ἀγώνων τους, ὅπως τὸν Ὀδυσσέα, τὸν Γέρο μας, τὸν Καραϊσκάκη, μὰ καὶ ἀμετρήτους ἄλλους, ποὺ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἐπαναστάσεως ἐπίσης ἔπραξαν τὸ ἀδύνατον. Ὄχι τόσο κατὰ τῶν κατακτητῶν, ὅσο κατὰ τῶν ἐσωτερικῶν ἐχθρῶν, τῶν ἑλληνοφώνων γραικύλων, ποὺ ἐπὶ πλέον κατέστρεψαν τοὺς ἀγῶνες ὅλων αὐτῶν τῶν Ἡρώων, τοὺς ἐκαπηλεύθησαν, τοὺς ἀπεμείωσαν, τοὺς ἀπέκρυψαν ἀπὸ τὴν ἱστορικὴ ἔρευνα, ἐνῷ παραλλήλως διέλυσαν τὰ ἔργα τῶν πρωταγωνιστῶν, περιορίζοντας τὸ μόρφωμα τοῦ (τύποις) ἀπελευθερωθέντος κρατιδίου, στὰ σύνορα Στερεᾶς Ἑλλάδος-Θεσσαλίας-Ἠπείρου, διότι αὐτὲς ἦσαν οἱ ἐντολές τους.  Γιὰ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγο, τῶν ἐσωτερικῶν προδοσιῶν, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸ ψεῦδος τῆς ἀπελευθερώσεως, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι καθολική, ἀλλὰ δὲν ἦταν, ὀφείλουμε σήμερα νὰ ἀκυρώσουμε τὶς ψευδαισθήσεις μας καὶ τὶς μυθοπλασίες ποὺ μᾶς ἐμφυτεύθησαν, ὡς ψευδο-πεποιθήσεις ἐλευθερίας, νὰ κτίσουμε μέσα μας τὶς συνθῆκες ἐκεῖνες ποὺ θὰ μᾶς διατηροῦν συνειδητῶς Ἐλευθέρους καί, τελικῶς, νὰ πράξουμε τὸ αὐτονόητον, ποὺ γιὰ τοὺς πολλοὺς φαντάζει κι ἀδύνατον: νὰ ὁλοκληρώσουμε τοὺς ἀγῶνες τῶν προγόνων μας, τιμώντας τους καὶ ἐπιβεβαιώνοντάς τους. 
Τὸ ἀδύνατον, πού, πρὸς ὥρας, φαίνεται καὶ ἀπροσδιόριστον, εἶναι μία διαρκής, κοπιώδης, ἀτελείωτη διαδρομή, ποὺ ὅταν κάποιος ἐπιλέξῃ νὰ τὴν διανύσῃ, δὲν ὑπάρχει ἐπιστροφή. Ἡ ἱστορία δὲν γράφεται μὲ «ἐάν» καὶ «ἴσως» ἀλλὰ μὲ γεγονότα. Αὐτὰ τὰ γεγονότα ὅμως κάποιοι τὰ πραγματοποιοῦν, ἐφ΄ ὅσον πρωτίστως δεσμεύονται ἀπέναντι σὲ ἱεροὺς νόμους καὶ κανόνες καί, ἐπὶ πλέον, εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ πληρώσουν τὰ σχετικὰ τιμήματα.
Ἀν τὶ νὰ κλαῖμε λοιπὸν γιὰ τὰ περασμένα μεγαλεῖα μας, νὰ θρηνοῦμε γιὰ τοὺς βαθμοὺς Ἐλευθερίας ποὺ ἀπωλέσαμε καὶ νὰ θεωροῦμε πὼς ἐμεῖς εἴμαστε καταδικασμένοι, καλὸ εἶναι, ἐπὶ τέλους, νὰ ἀλλάξουμε στάσιν ζωῆς καὶ νὰ τολμήσουμε τὴν ἔξοδό μας ἀπὸ τὶς μάζες, δημιουργώντας ἐκεῖνες τὶς ἀναγκαῖες συνθῆκες ποὺ θὰ ἐπιφέρουν τὸ …ἀδύνατον στὴν δική μας πραγματικότητα!

πηγή

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

o πόνος πάντοτε έχει ένα τέλος, η ελπίδα ποτέ

Gene Kelly Singing In The Rain

Τελικάα

Μπουρδολογίας το ανάγνωσμα, κ. Μακάριε!!

Λύσσαξαν πάλι τα εξαπτέρυγα  του Φαναρίου κατά της “αγίας ανυπακοής”.Μετά τον ίδιο τον  Βαρθολομαίο ο οποίος επιτέθηκε με σφοδρότητα ενάντια στους αντιδρώντες στην ψευτο- Σύνοδο του Κολυμπαρίου σε μήνυμά του σε σχετικό συνέδριο στην Θεσσαλονίκη.Την σκυτάλη πήρε ο εν πολύς Επίσκοπος άνευ ποιμνίου Χριστουπόλεως Μακάριος ,με εισήγηση του και θέμα: 
«Η διακοπή της κοινωνίας με τον Επίσκοπο και τα επί τούτοις ορισθέντα παρά του 15ου Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Αγίας Συνόδου Θεολογική και Κανονική Θεώρηση»
 Όμως,
για τον υποψιασμένο λαό του Θεού που αφορά 
(είτε λαϊκούς, είτε Ιερωμένους- τον απλό παπά της ενορίας όπως λέτε υποτιμητικά) κ.Μακάριε , σου λέμε, ότι η γνώμη σου και οί γνώμες όλων εκείνων που συμπορεύεστε , είναι γνώμες των εχθρών της Εκκλησίας του Χριστού!

 Οι Ορθόδοξοι ακολουθούμε την γνώμη των Αγίων όπως του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου που λέει: <<Ὅσοι δέ χωρίζονται ἀπό τόν Ἐπίσκοπόν τους πρό συνοδικῆς ἐξετάσεως, διατί αὐτός κηρύττει δημοσίᾳ κᾀμμίαν κακοδοξίαν καί αἵρεσιν, οἱ τοιοῦτοι, ὄχι μόνον εἰς τά ἀνωτέρω ἐπιτίμια δέν ὑπόκεινται, ἀλλά καί τήν πρέπουσαν εἰς τούς Ὀρθοδόξους τιμήν ἀξιώνονται, κατά τόν ιε΄ τῆς α΄ καί β΄>>. (Απόσπασμα από το τέλος της ερμηνείας του Αγίου στον ΛΑ´ Αποστολικόν κανόνα, Ιερόν πηδάλιον σελ.34)

Αὐτὰ τὰ κόκκαλα εἶναι τώρα ἅγια πράματα...




...στὸ κοιμητήρι τῆς Μυτιλήνης εἴχαμε θάψει στὸν καιρὸ τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, τὴ γιαγιά μου, τὸ πιὸ γλυκὺ πρόσωπο τοῦ κόσμου. Εἶχε ἀρχίσει ἀπὸ τότε ἡ πικρὴ ἱστορία μας, τὸ πρῶτο πείραμα ξεριζώματος λαῶν ὁ διωγμὸς τῶν χριστιανῶν τῆς Ἀνατολῆς στὰ 1914 καὶ ἡ καταφυγή τους στὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου. Πέθανε ἡ γιαγιά μας τότε, μὲς στὸν πόλεμο, στὸν ξένο τόπο. Ὁ παππούς μου τὴν ξέθαψε, σὰν ἦρθε ὁ καιρός. Ἔβαλε τὰ κόκαλά της σὲ κασελάκι, ἔφερε τὸ κασελάκι στὴν κάμαρή του, τ' ἀπόθεσε πλάι στὸ σπιτικὸ εἰκόνισμα, καθόταν ὧρες μονάχος καὶ τῆς κουβεντίαζε. Προπάντων τὰ βράδια, σὰν σουρούπωνε...
Πατέρα, τί εἶναι αὐτὸ ποὺ κάνεις, νὰ ἔχης τὴν πεθαμένη μάνα μας, τὰ κόκαλά της, μὲς στὴν κάμαρά σου καὶ νὰ τῆς μιλᾶς; τολμοῦσε πότε-πότε νὰ τοῦ πῆ ἡ κόρη του, καθὼς ζοῦσε καὶ τὸν τρόμο τὸν δικό μας. Ἐμπρὸς σ' αὐτὰ τὰ ἄγρια, τὰ ἀφύσικα ποὺ βλέπαμε ὁ θάνατος νὰ μὴν εἶναι ὅπως τὸν φανταζόμαστε, ἡ ζωὴ νὰ συνεχίζεται καὶ μὲ τὰ κόκαλα, στὸν ἴδιο τόνο, μὲ τὰ νέα τοῦ πολέμου, μὲ τὴν ἐλπίδα.
«Πατέρα, πάρε τὰ κόκαλα ἀπ' τὸ σπίτι! Τί εἶναι αὐτὰ ποὺ κάθεσαι καὶ μιλᾶς τῆς μάνας μας: Ἔλεγε ἡ κόρη του. Πατέρα, ἐγὼ φοβᾶμαι...»
«Δὲ ντρέπεσαι νὰ φοβᾶσαι τὴ μάνα σου! τὴν ἔβαζε μπροστὰ ἐκεῖνος. Αὐτὰ τὰ κόκαλα εἶναι τώρα ἅγια πράματα. Τί φοβᾶσαι; θὰ τὴν ἔχω ἐδῶ, κι ὕστερα θὰ τὴν πάρω καὶ θὰ τὴν πάγω στὰ Κιμιντένια. Τότε θὰ συχάσω, καὶ θὰ μὲ βάλετε καὶ μένα στὰ πλευρό της».
Ἔγινε ἀκριβῶς ἔτσι. Σὰν τελείωσε ὁ πόλεμος, στὰ 1919, ὁ Γιαννακο-Μπιμπέλας πῆρε τὸ κασελάκι μὲ τὰ κόκαλα τῆς γυναίκας του, τὰ πῆγε στὰ Κιμιντένια, τὰ 'θαψε κάτω ἀπ' τὸ μεγάλο βασιλικὸ δέντρο, τὴ δρῦ, ἔξω ἀπ' τὴν πορτάρα, στὸ κτῆμα ποὺ εἴχανε ἀναστήσει οἱ δυό τους μαζί. Κι ἐνῶ ἦταν γεμάτος ὑγεία, ἄξαφνα, ὅταν ἔγινε αὐτὸ τὸ χρέος, μαράθηκε ἀπότομα. Σὲ λίγον καιρὸ πέθανε καὶ τὸν θάψαμε κάτω ἀπ' τὴ δρῦ, πλάι της.
ηλίας βενέζης

Βρίσε τους Ελληνες, είσαι «προοδευτικός»


Οι απόστολοι του μαρασμού, μπουταροφίληδες, καθηγητάδες και κάτι αριστεροί του χρήματος, εκνευρίζονται με οτιδήποτε θυμίζει το Εθνος

Σε αυτή τη χώρα υπάρχουν πολλές ιδιορρυθμίες στον δημόσιο βίο, που φτάνουν τα όρια της συλλογικής κοινωνικής διαταραχής. Υπάρχει αντιρατσιστικός νόμος. Κακώς, γιατί υπήρχε επαρκής νομοθεσία, αλλά τέλος πάντων υπάρχει, που απαγορεύει μεταξύ άλλων την αμφισβήτηση των αναγνωρισμένων γενοκτονιών και προβλέπει και άλλα για τις προσβολές και διακρίσεις, μεταξύ άλλων, για την εθνική καταγωγή και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις. Πίεσε πολύ τότε το μηδενιστικό τόξο, και η Κεντροδεξιά έσπευσε με την ουρά στα σκέλια.
Τα μεμέτια, τα γιουσουφάκια τους στη Θράκη και οι βοηθητικοί τους στην πολιτική ζωή και την «πνευματική τάξη», δηλαδή οι πράκτορες των Τούρκων και κάποιοι στην ψευτοελίτ του μηδενιστικού τόξου, αντιδρούσαν στην ένταξη της Γενοκτονίας του Ποντιακού και του Μικρασιατικού Ελληνισμού, με κάτι ψευτοεπιστημονικά επιχειρήματα. Κυρίως, όμως, διότι οι μηδενιστές δεν γουστάρουν οτιδήποτε ενισχύει τα εθνικά αισθήματα, αλλά και γιατί φοβούνταν ότι οι πράκτορες των Τούρκων, που ενδημούν στον δημόσιο βίο, θα κάθονταν στο σκαμνί όταν θα αμφισβητούσαν ξανά τη γενοκτονία. 
Το αίμα των Ποντίων, βλέπετε, δεν είναι αίμα, είναι ξεθυμασμένη κόκα κόλα ή απόνερα από τον κουβά της σφουγγαρίστρας. Οι απόστολοι του μαρασμού, μπουταροφίληδες, καθηγητάδες και κάτι σιγανοπαπαδιές που καμώνονται τους φιλελέδες, τουτέστιν αριστεροί του χρήματος, εκνευρίζονται με οτιδήποτε θυμίζει το Εθνος, τη διαχρονία του, τους ήρωες και τα σύμβολά του, τις ατσάλινες ιδέες του, που θα υπάρχουν όταν αυτοί, το σκουλαρίκι τους και τα ράκη των ιδεοληψιών τους θα έχουν γίνει σκόνη και θα έχουν ψοφήσει και τα τρισέγγονα από τα σκουλήκια που δηλητηριάστηκαν τρώγοντας το σαρκίο τους, όταν θα τελευτήσουν κι αυτοί σε βαθύ γήρας από ανίατο μισελληνισμό και σάπιο συκώτι.
Τώρα, με πρωτοστατούντα τον Σκάι του κυρ Αλαφούζου, που μας μερεμέτιζε και το 1821 με κονφερασιέ τον φονέα χαρτόμαζας, τον μετρ των αερογάμηδων, τον Τατσόπουλο, μας λένε ότι όσοι πήγαμε στα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία έχουμε ηθική ευθύνη, να ‘ούμ’, για τις φάπες στον Μπουτάρη, ο οποίος ξεκίνησε από την 4η Αυγούστου του Πλεύρη, διεγράφη, έκανε ντόλτσε βίτα και μετά η αφασία της ελαφρολαϊκής «Κεντροδεξιάς» τον έκανε δήμαρχο Θεσσαλονίκης. Από λάτρης του βασιλόφρονος αυταρχισμού του Μεταξά έγινε γκουρμέ σερβιτόρος του μηδενισμού. Σιχαίνεται τα αγάλματα των Ηρώων, γουστάρει τον Κεμάλ, αμφισβητεί τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου κ.ά. Γενικώς, τερατολογεί μισελληνικώς, ώστε να σκανδαλίζει, να αποσπά την προσοχή και να συσπειρώνει όλη τη γλίτσα της διεθνιστικής βιοχλαπάτσας, που εν Ελλάδι υποδύεται την «Κεντροαριστερά». Καθυβρίζουν και συκοφαντούν την πλειονότητα των πολιτών ως φασίστες, τραμπούκους, νεοναζί, και βλέπουν «καθοδηγητές» και σκίζουν τα Armani ιμάτιά τους για ένα βίαιο επεισόδιο, όπου το θύμα, αφού πρώτα κατ’ επανάληψη προσέβαλε το εθνικό φρόνημα των πολιτών, αφού αμφισβήτησε τη γενοκτονία και εξέφρασε τον θαυμασμό του για τον Κεμάλ, τον δάσκαλο του Χίτλερ, μετά προκλητικά πήγε να... τιμήσει τα θύματα!

Θα θυμίσω στην ομοχειρία της μισελληνικής και αντιλαϊκής προπαγάνδας κάτι ξαναειπωμένο: Η πραγματικότητα έχει ένα ελάττωμα - υπάρχει. Ακόμη κι αν ρίξετε πάνω της τόνους από την ηλιθιότητά σας και την ανιστόρητη προπαγάνδα σας, ακόμη κι αν βγαίνετε μέρα νύχτα σε όλα τα κανάλια και λέτε σαν ξόρκι «φασίστες, φασίστες, φασίστες», ο λαός, το Εθνος, οι απλοί πολίτες που είναι Πόντιοι, Σμυρνιοί, Καππαδόκες, Ανατολικοθρακιώτες, Κωνσταντινουπολίτες, Ιμβριοι, Κύπριοι, που ξέρουν τι θα πει βερίκοκο, αλλά κι όλοι εμείς οι υπόλοιποι, που αισθανόμαστε πως ό,τι συνέβη και θα συμβεί σε κάθε Ελληνα, όπου γης, μας αφορά, θα σας φτύσουν όλοι. Θα τιμωρηθείτε για την απρέπεια, την προδοσία των εθνικών συμφερόντων, την αισχρή ολοκληρωτική προπαγάνδα σας. Κάτω από τις στοιβάδες των νεκρών κυττάρων της αριστερίζουσας ψευδολογίας ζει αλώβητος ο Ελληνικός Τρόπος. Δεν μίκρυναν τα συλλαλητήρια επειδή τα βρίσατε, ούτε θα σας κεράσουν λουκούμια οι Πόντιοι όταν θα ξαναφτύσετε στους τάφους των προγόνων τους.

Ο αντιρατσιστικός νόμος και τα ανακλαστικά της Εισαγγελίας αλλά και του μηδενιστικού τόξου παθαίνουν κλακάζ όταν καθυβρίζονται Ελληνες, η Ορθοδοξία, όταν ταγοί και ιντελιγκέντσηδες προσβάλλουν το αίμα των παππούδων των μισών Ελλήνων αλλά και των υπολοίπων. Διότι δεν είμαι πρόσφυγας, αλλά και οι δύο παππούδες μου πολέμησαν για αυτούς, από τη Σμύρνη ως το Κάλε Γκρότο. Τα ανακλαστικά αυτά ξυπνούν μόνο για να επιτεθούν σε όποιον λέει τα αυτονόητα, π.χ. για το Ισλάμ -βλέπε Σώτη Τριανταφύλλου-, ή για όποιον θίξει τα παραδείσια πουλιά των «δικαιωματιστών» -βλέπε Βασίλη Τσιάρτα-, εκφράζοντας τη συνείδηση του μέσου Ελληνα.

Συνεχίστε έτσι. Οποια βρισιά απευθύνετε θα είναι τίτλος τιμής και θα θίγεται η πλειοψηφία μόνο αν της πείτε ότι είναι σαν τα μούτρα σας. Δεν θα είναι έτσι για πάντα. Οι μόδες αλλάζουν, η ανοχή, η αλαζονεία και η Υβρις πάντα τιμωρούνται. Κάποια στιγμή θα επανέλθει η κανονικότητα.
Από τον Φαήλο Μ. Κρανιδιώτη

Ο Φαήλος Κρανιδιώτης μήνυσε για «άρνηση γενοκτονίας» Μπουτάρη και Κωνσταντίνου

Ο Φαήλος Κρανιδιώτης μήνυσε για «άρνηση γενοκτονίας» Μπουτάρη και Κωνσταντίνου 

Μηνυτήρια αναφορά για να ελεγχθούν σύμφωνα με τον αντιρατσιστικό νόμο ο Γιάννης Μπουτάρης, για το «χέστηκα αν ο Κεμάλ σκότωσε ή όχι Έλληνες» και ο πολιτευτής του Ποταμιού Γιάννης Κωνσταντίνου για αντίστοιχες δηλώσεις, κατέθεσε όπως είχε προαναγγείλει ο Φαήλος Κρανιδιώτης.

 Γράφει  ο ίδιος :«Αμ’ έπος, αμ’ έργον. Μία πράξη ηχεί δυνατότερα από 1000 λέξεις. Μόλις καταθέσαμε, μαζί με τον Γραμματέα Δικαιοσύνης της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ, Γιώργο Παλάζη, μηνυτήρια αναφορά, για να ελέγχθούν σύμφωνα με τον αντιρατσιστικό νόμο ο Γιάννης Μπουτάρης, για το «χέστηκα αν ο Κεμάλ σκότωσε ή όχι Έλληνες» και ο πολιτευτής του Ποταμιού Γιάννης Κωνσταντίνου για το «ας μην χάσουμε τη χρυσή ευκαιρία όχι μόνο της απομυθοποίησης της δήθεν Γενοκτονίας αλλά και της κατάδειξης των ευθυνών των ίδιων των Ποντίων για τα δεινά που υπέστησαν τότε» 
δήλωσε ο Κρανιδιώτης, δίνοντας το έγγραφο της μήνυσης στην δημοσιότητα.



Υπενθυμίζουμε ότι σύμφωνα με τον αντιρατσιστικό νόμο, οι ποινές είναι βαρύτατες για τους αρνητές γενοκτονίας αναγνωρισμένης από το ελληνικό κράτος.



Για να δούμε πόσα απίδια θα πιάσει ο σάκος

Ατάκες του Χάρρυ Κλυνν. Εις μνήμην.


Επιστήμονες της NASA, προκειμένου να μελετήσουν τα όρια της αντοχής του ανθρώπου, ζήτησαν δείγμα Έλληνα συνταξιούχου!

Είμαι ευτυχής που ζω σε μια δημοκρατική χώρα, όπου μπορεί κανείς να κάνει ελεύθερα οτιδήποτε θελήσει το ΔΝΤ !

Αν νομίζεις ότι όλοι σε έχουν ξεχάσει, άφησε για δύο μήνες απλήρωτη την πιστωτική σου κάρτα.

Tα κουλούρια έχετε δει πόσα τα έχουνε κάνει; Tόσα δα! Στο τέλος δε θα μας πουλάνε κουλούρι, τρύπα θα μας πουλάνε.

Δεν ξεπουλάμε εμείς την εθνική μας κληρονομιά με δόσεις. 

Nτούκου άμα θέλετε το συζητάμε.

Tις προάλλες ένα αυτοκίνητο στούκαρε στη βιτρίνα ενός καταστήματος και φώναξε ο καταστηματάρχης, επιτέλους, μπήκε ένας άνθρωπος στο μαγαζί!

Το Πάσχα βάλαμε αγγελία στην εφημερίδα. Mισθωτός με σούβλα ζητά μισθωτό με αρνί για αμοιβαία συνεργασία.

Θα γίνει κι ο ανασχηματισμός. Tι ανασχηματισμός, δηλαδή… Όπως θα είναι μαζεμένοι γύρω από το υπουργικό τραπέζι θα πάνε μια θέση πιο κει.

Eυτυχώς, όμως, που υπάρχει αρκετή αστυνόμευση. Xτες βράδυ γύριζα σπίτι μου και κάποιος με είχε πάρει από πίσω. Kάποια στιγμή με πλησίασε και με ρωτάει «μήπως είδες κανένα αστυφύλακα εδώ γύρω;». «Όχι», του λέω. «Πολύ ωραία», μου λέει, «ψηλά τα χέρια»!

Σοσιαλισμός είναι το σύστημα που πιστεύει ότι τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν αμέσως, αλλά όχι τώρα.

Νεοφιλελεύθερος είναι εκείνος που είναι πολύ δειλός για να παλέψει και πολύ χοντρός για να το βάλει στα πόδια.

Παρακολουθώ στη Bουλή τις συνεδριάσεις και τρελαίνομαι. Ανεβαίνει κάποιος στο βήμα, μιλάει μισή ώρα χωρίς να λέει τίποτα, οι μισοί από κάτω κοιμούνται, οι άλλοι μισοί πάνε για κατούρημα και στο τέλος όλοι διαφωνούνε!

H Δημοκρατία σου δίνει το δικαίωμα να πεις αυτό που σκέπτεσαι, ακόμα κι όταν δεν είσαι σε θέση να σκέπτεσαι.

Tα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο φαίνονται. Είναι χειρότερα…

Εγκαινιάζεται ο διατηρητέος φάρος της Μονεμβασιάς

Ο Φάρος της Μονεμβασιάς κατασκευάστηκε το 1896. Είναι εγκατεστημένος στο κάστρο της Μονεμβασιάς, στο άκρο Μίνωα έξω από τα τείχη. Το ύψος του πύργου του είναι 7 μέτρα και το εστιακό του ύψος, 17 μέτρα. Μέχρι την αποκατάσταση του, το φαρικό συγκρότημα παρουσίαζε εκτεταμένες φθορές λόγω των δύσκολων περιβαλλοντικών συνθηκών. Σε έναν από τους βοηθητικούς χώρους, δημιουργήθηκε και λειτουργεί καθημερινά μικρό εκθετήριο με θέμα το Ελληνικό Φαρικό Δίκτυο και το Φάρο της Μονεμβασιάς.

Ο Πάνος Χαρίτος παρουσιάζει τις προσωπικές ιστορίες ανθρώπων, που επέλεξαν να υπηρετήσουν σε δυσπρόσιτες γωνιές της χώρας, κρατώντας ζωντανό το φως των φάρων και συνεχίζοντας μία παράδοση χρόνων. Οι αντίξοες συνθήκες, η μοναξιά, οι δυσκολίες αλλά και το υψηλό αίσθημα ευθύνης μέσα από τις μαρτυρίες των ίδιων των φαροφυλάκων. Παρακολουθήστε την εκπομπή του Πάνου Χαρίτου "Roads" από την ΕΡΤ1 με θέμα "Οι φύλακες των φάρων" στον παρακάτω σύνδεσμο: http://webtv.ert.gr/katigories/enimer...
Το πρόγραμμα της τελετής θα περιλαμβάνει αγιασμό, ομιλία του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού Αντιναύαρχου Νικολάου Τσούνη και του Περιφερειάρχη Πελοποννήσου κ. Πέτρου Τατούλη, καθώς και επίσκεψη στο "Μουσείο". Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν στο Φάρο της Μονεμβασιάς.
ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ :Ἀφήσαμε, ἐν πολλοῖς, τὸ πνεῦμα τῆς φιλοκαλίας, τὸ πνεῦμα τῶν ἀρετῶν, καὶ ἡ ψυχή τοῦ λαοῦ ἔχει πλέον μέσα της κατάθλιψη, ὄχι χαρά.

Ψυχοσάββατο: ας μην τους ξεχάσουμε!...


Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει καθορίσει δύο Σάββατα, τα οποία αφιερώνει στους κεκοιμημένους της. Είναι τα μεγάλα Ψυχοσάββατα. 

Το ένα πριν από την Κυριακή της Απόκρεω και το άλλο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής. Για την ιστορία και μόνο ας γνωρίζουμε ότι η καθιέρωση του Σαββάτου προ των Απόκρεω ως Ψυχοσαββάτου, έγινε μαλλον και αυτό κατ' απομίμησιν του Σαββάτου προ της Πεντηκοστής, που ήταν και το μόνο που υπήρχε αρχικά. Βέβαια η αγάπη των ανθρώπων για τους δικούς τους, που δεν ζούν πια μαζί τους, δημιούργησε την εκκλησιαστική παράδοση άλλων τεσσάρων ψυχοσάββατων, που δεν συμπεριλαμβάνονται όμως στο Τυπικό της Εκκλησίας μας. 

Αυτά είναι, το ψυχοσάββατο της Τυρινής, το Σάββατο της α΄ εβδομάδος των νηστειών, όπου και εορτάζουμε το «διά κολλύβων» θαύμα του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος, το Σάββατο του Λαζάρου και το Σάββατο πρίν την εορτή του Αγίου Δημητρίου. Ένα ακόμα ψυχοσάββατο θα βρούμε στην παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Βουλγαρίας, το Σάββατο προ της Συνάξεως των Αρχαγγέλων. 

 * Με το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής διατρανώνεται η πίστη μας για την καθολικότητα της Εκκλησίας, της οποίας την ίδρυση και τα γενέθλια (επί γης) γιορτάζουμε κατά την Πεντηκοστή. Μέσα στη μία αγία καθολική Εκκλησία ( δηλ. την Ορθόδοξη Εκκλησία) περιλαμβάνεται: η στρατευομένη εδώ στη γη (=εμείς οι ζώντες εδώ) και η θριαμβεύουσα στους ουρανούς (=οι κεκοιμημένοι, οι ζώντες στους ουρανούς).

 * Το Ψυχοσάββατο πριν από την Κυριακή της Απόκρεω έχει θεσπιστεί γιατί η επόμενη ημέρα είναι αφιερωμένη στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, εκείνη τη φοβερή ημέρα κατά την οποία όλοι θα σταθούμε μπροστά στο θρόνο του μεγάλου Κριτή. Για το λόγο αυτό με το Μνημόσυνο των κεκοιμημένων ζητούμε από τον Κύριο να γίνει ίλεως και να δείξει τη συμπάθεια και τη μακροθυμία του, όχι μόνο σε μας αλλά και στους προαπελθόντας αδελφούς, και όλους μαζί να μας κατατάξει μεταξύ των υιών της Επουράνιας Βασιλείας Του.
πηγή απο εδώ

Οι θρύλοι και οι προφητείες για την Αγιά Σοφιά που… τρέμουν οι Τούρκοι!

 

Η επιβλητική εικόνα της “Αγίας του Θεού Σοφίας”, που θεμελιώθηκε το από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο το 330 μ.Χ., δεσπόζει ακόμα και σήμερα στη σκέψη των χριστιανών σε όλο τον κόσμο.
Μύθοι, θρύλοι και παραδόσεις στέκουν ακόμα ζωντανοί στο πέρασμα των αιώνων, όπως αυτή για την  Αγία Τράπεζα της Αγιά Σοφιάς. Οι θρύλοι την θέλουν να είναι κατασκευασμένη από χρυσό. Από πάνω της κρέμονταν 30 στέμματα των αυτοκρατόρων, ανάμεσα τους και αυτό του Μ. Κωνσταντίνου.
Όπως αναφέρει στο ιστολόγιό του ο πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου, σύμφωνα με την παράδοση πριν ο Μωάμεθ ο Β΄ καταλάβει την Κωνσταντινούπολη, ο αυτοκράτορας Κων/νος διέταξε να μεταφέρουν την αγία τράπεζα και όλα τα κειμήλια της Αγίας Σοφίας μακριά από την πόλη για να μην πέσουν στα χέρια των Τούρκων. Τρία καράβια Ενετικά λοιπόν ξεκίνησαν από την πόλη γεμάτα με όλα αυτά τα κειμήλια, όπως λέει και ο θρύλος, αλλά το τρίτο από αυτά που μετέφερε την αγία τράπεζα βυθίστηκε στα νερά του Βοσπόρου στην περιοχή του Μαρμαρά.



Από τότε μέχρι σήμερα στο σημείο εκείνο που είναι βυθισμένη η αγία τράπεζα τα νερά της θάλασσας είναι πάντοτε ήρεμα και γαλήνια, ασχέτως με τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην γύρω περιοχή. Το φαινόμενο μαρτυρούν και σύγχρονοι Τούρκοι επιστήμονες, που έχουν κάνει κατά καιρούς απόπειρες να ανακαλύψουν που οφείλεται αυτό το περίεργο φαινόμενο, αλλά λόγω της λασπώδους σύστασης του βυθού, επέστησαν άκαρπες.
Δεκάδες ίσως κι εκατοντάδες είναι οι θρύλοι που έχουν επιζήσει μέχρι σήμερα. Και δεν λέγονται μόνο μέσα από χείλη χριστιανών.
Και στη μουσουλμανική Τουρκία, τα τελευταία χρόνια γίνεται μεγάλη συζήτηση για τα θαύματα της Αγίας Σοφιάς. Όλα ξεκίνησαν στο τέλος του Ιουλίου του 2009, όταν ήρθε στο φως η παράσταση ενός αγγέλου, η οποία ήταν καλυμμένη εδώ και έξι αιώνες κάτω από στρώματα μετάλλου και γύψου. Βρέθηκε πάνω σε μωσαϊκά τα οποία είχαν καλυφθεί λίγο μετά την Άλωση της Πόλης, το 1453, και τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.
Οι συντηρητές ανακάλυψαν άλλους τέσσερις αγγέλους ζωγραφισμένους πάνω στα μωσαϊκά, οι οποίοι βρίσκονταν κάτω από πολλά στρώματα ασβέστη ο καθένας τους έχει έξι φτερά, δημιουργήθηκαν μεταξύ 900 – 1300 π.Χ.
Οι άγγελοι μοιάζουν να φτερουγίζουν και να αιωρούνται στο ναό σε σημείο τέτοιο που η εφημερίδα Milliyet αναφερόμενη στο γεγονός έκανε και νύξεις «για σημαδιακή εμφάνιση μέσα στον ιστορικό ναό της Αγίας Σοφίας που ίσως έχει και άλλες προεκτάσεις….».
Σύμφωνα με αναφορές στον τουρκικό Τύπο ο πρόεδρος του «Saadet» ενός μικρού κόμματος, που όμως σχετίζεται με το κόμμα του Ερτνογάν, ο Numan Kurtulmus,σε ομιλία του που έκανε στην Κων/πολη σε κλειστό στάδιο,αναφερόμενος στην αποκάλυψη του Αγγέλου της Αγίας Σοφίας», δήλωσε πως η αποκάλυψη αυτή ήταν προμήνυμα, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις της περιόδου εκείνης, του τελικού διαμελισμού και της οριστικής κατάρρευσης της σύγχρονης Τουρκίας !
Στους τουρκικούς θρύλους είναι και το φέρετρο της βασίλισσας Σοφίας (προφανώς γίνεται κάποια ταύτιση με την Αγιά Σοφία) το οποίο προστατεύουν οι τέσσερις αρχάγγελοι που βρίσκονται πάνω στον Θόλο του ναού. Οι αρχάγγελοι αυτοί, όπως αναφέρουν και πιστεύουν οι Τούρκοι, είναι οι Τζεμπραΐλ, Μιχαήλ, Ισραφήλ και Αζραήλ. Σύμφωνα πάντα με τους Τούρκους, ο Τζεμπραήλ προστατεύει τους αυτοκράτορες, ο Μιχαήλ τον ναό από τις εχθρικές επιθέσεις, ενώ οι Τζεμπραηλ και Ισραφήλ ήταν οι αγγελιοφόροι των γεγονότων από τις πολεμικές επιχειρήσεις στους αυτοκράτορες. Και οι τέσσερις αυτοί αρχάγγελοι έχουν ταχτεί μετά την πτώση της Πόλης να προφυλάσσουν το φέρετρο της βασίλισσας Σοφίας από τον κίνδυνο κάποιος βέβηλος να το ανοίξει και να επέλθει η δευτέρα παρουσία.
Θαύμα είναι σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας Σαμπάχ,οι σταυροί που εμφανίζονται στην εκκλησία.
Στην οροφή του ναού υπάρχει ο Σταυρός του Αγίου Ανδρέα σε διαγώνιο μορφή, ένα σημαντικό σύμβολο που όχι μόνο δεν χάθηκε στους αιώνες της οθωμανικής κατοχής αλλά δεσπόζει με όλη την συμβολική σημασία του. Παράλληλα και ο «Σταυρός του Ιουστινιανού» τρομάζει τους Τούρκους καθώς οι θρύλοι αναφέρουν για ένα πανάρχαιο κειμήλιο που βρίσκεται άγνωστο που μέσα στην Αγία Σοφία και μάλιστα προέρχεται από την Αίγυπτο και έχει τρομακτική δύναμη.
Γενικότερα η κατασκευή του μεγάλου αυτού ορθοδόξου αρχιτεκτονικού αριστουργήματος, σύμφωνα με τις ίδιες τις τουρκικές πηγές, βασίστηκε στο χριστιανικό σύμβολο του Σταυρού και το γεγονός αυτό εμπνέει το δέος αλλά και μια αδιόρατη φοβία για την μελλοντική επάνοδο της Αγίας Σοφίας στον φυσικό της κάτοχο, δηλαδή στην Ελληνορθόδοξη λατρεία.
“Μεγάλο δέος δημιουργεί στους Τούρκους, όπως αναφέρει η Σαμπάχ και τα διάφορα μωσαϊκά που έχουν αναδυθεί με όλη την μεγαλοπρέπεια τους τις τελευταίες δεκαετίες μέσα στο ιερό ναό της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης, παρά του ότι η μουσουλμανική θρησκεία θεωρεί σαν αμάρτημα την απεικόνιση προσώπων που σχετίζονται με θρησκευτικά γεγονότα. Ιδιαίτερο δέος τους προκαλεί το γνωστό μωσαϊκό που απεικονίζει τον Ιησού έχοντας την Παναγία και τον Ιωάννη τον Βαπτιστή στα δεξιά και αριστερά Του.
Οι Τούρκοι το έχουν ονομάσει χαρακτηριστικά το «Μωσαϊκό της Αποκάλυψης» και ο συμβολισμός αυτός ανάγει στην εσχατολογική σημασία του που είναι έντονη στους μουσουλμάνους Τούρκους”, γράφει ο δημοσιογράφος και τουρκολόγος Νίκος Χειλαδάκης.
Στα άδυτα
Το 2009 ομάδες ειδικών δυτών με εξελιγμένο εξοπλισμό, εξερεύνησαν τα θεμέλια του ναού. Πέρασαν από  στις στενές εισόδους των υπόγειων τούνελ που ως επί το πλείστον είναι πλημμυρισμένα.  Την κάθοδο επιχείρησαν, μέσα από στόμιο μικρής διαμέτρου, ένας κάμεραμαν και ένας δύτης-φωτογράφος. Είναι σαν να βυθίζεσαι στην Ιστορία», είπε ο δύτης Οζάν Τσοκντεγιέρ, που διήνυσε 283 μέτρα μέσα σε στοές.
Κάτω από την Αγία Σοφία υπάρχουν δύο στοές με νερό που συνδέονται με το Βυζαντινό Υδραγωγείο, το οποίο βρίσκεται κοντά στον ναό.
Το 1945 είχε γίνει μια προσπάθεια να αντληθεί το νερό, αλλά αυτό δεν στέρευε ποτέ, γεγονός που υποχρέωσε τη διακοπή των εργασιών. Οι δύτες πιστεύουν, από αυτά που αντίκρισαν, ότι επαλήθευσαν κάποιες εικασίες: ότι η Αγία Σοφία συνδεόταν υπόγεια με το παλάτι του Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου και βέβαια με το Βυζαντινό Υδραγωγείο.
Θρύλοι αναφέρουν ότι οι Οθωμανοί επεξέτειναν τις στοές ώστε να μπορούν μέσω αυτών να πηγαίνουν οι Σουλτάνοι στην Αγία Σοφία, που είχαν μετατρέψει σε τζαμί, για να προσευχηθούν.
Τα μωσαϊκά 
Ο τουρκολόγος Νίκος Χειλαδάκης που έχει πολλές φορές αναφερθεί στα δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, επισημαίνει τις ξεχωριστές αναφορές στα μωσαϊκά της Αγιά Σοφιάς, τα οποία αναπαριστάνε γνωστούς βυζαντινούς αυτοκράτορες, όπως τον Ιωάννη τον Κομνηνό με τον Ιησού Χριστό και τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Μονομάχο με την αυτοκράτειρα Ζωή.

Όλες αυτές οι απεικονίσεις προκαλούν έντονο δέος καθώς όλη αυτή η ελληνορθόδοξη χριστιανική μεγαλοπρέπεια και η εσωτερική δύναμη που αναδύουν αυτά τα ψηφιδωτά, έχουν γεννήσει διάφορους θρύλους για τους εσχατολογικούς τους συμβολισμούς. Οι συμβολισμοί αυτοί σχετίζονται με τις τουρκικές φοβίες για την επάνοδο στην επιφάνεια και στην εξουσία της αγίας Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με την ευλογία του ίδιου του Ιησού Χριστού.
Η μακέτα των μελισσών 
Τέλος, από τους πλέον εντυπωσιακούς ορθόδοξους μύθους είναι ένας νεοεελληνικός θρύλος από την περιοχή της Θράκης που μας πληροφορεί για τον τρόπο που με τον οποίο ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός βρήκε το σχέδιο για το χτίσιμο της Αγίας Σοφίας μετά το 530 π.Χ.
Την αποδίδει ο ποιητής Γεώργιος Βιζυηνός, στην ποιητική του συλλογή «Ατθίδες αύραι».
«Ηταν ο καιρός που ο αυτοκράτορας στην Πόλη είχε αποφασίσει να χτίσει την Αγία Σοφία. Είχε καλέσει τον πρωτομάστορα, και ο τελευταίος είχε κάνει ένα σχέδιο και ύστερα και άλλο και ύστερα και άλλα σχέδια, πώς να χτιστεί η μεγάλη εκκλησία . Κανένα όμως από αυτά τα σχέδια δεν ευχαριστούσε το βασιλιά. Ηθελε κάτι άλλο, πολύ πιο σπουδαίο. Και ο πρωτομάστορας κάθε μέρα προβληματιζόταν και πιο πολύ και σκεφτόταν τι νέο σχέδιο να φτιάξει.
Μια Κυριακή, την ώρα που τελείωνε η λειτουργία, ζύγωσε πρώτος ο αυτοκράτορας να πάρει το αντίδωρο, εκείνο όμως του ξεφεύγει από το χέρι και πέφτει κάτω. Μια στιγμή αργότερα παρουσιάζεται μια μέλισσα που φτεροκοπούσε προς το ανοιχτό παράθυρο, κρατώντας το πεσμένο αντίδωρο του αυτοκράτορα.
Βγάζει αμέσως διαταγή ο βασιλιάς ότι όσοι έχουνε μελίσσια να τ΄ανοίξουνε και να ψάξουν, για να βρεθεί το αντίδωρο. Ψάχνει και ο πρωτομάστορας στα δικά του μελίσσια και τι βλέπει; Είχανε κάτσει οι μέλισσες μέρες πριν και είχανε φτιάξει με το κερί μέσα στην κυψέλη μιαν εκκλησία πανέμορφη και σκαλιστή και μεγαλοπρεπή, που δεν είχε όμοιά της σ΄ολόκληρη την Οικουμένη.
Όλες οι λεπτομέρειες είχανε γίνει στην εντέλεια μέσα κι έξω στην εκκλησία. Η πόρτα της ανοιχτή, ο τρούλος έτοιμος οι κολώνες στη θέση τους, ως και η Αγία Τράπεζα τελειωμένη. Την είχαν αποτελειώσει σ΄όλα της την εκκλησία, και επάνω στην Αγία Τράπεζα της είχε φέρει εκείνη η μέλισσα και είχε αποθέσει το αντίδωρο του βασιλιά.
Είδε την εκκλησιά ο πρωτομάστορας και θαύμασε το τέλειο σχέδιό της. Την είδε κατόπιν και ο αυτοκράτορας και ήταν όλος χαρά. Το σχέδιο που είχανε φτιάξει οι μέλισσες, έγινε το σχέδιο που χτίστηκε η Αγία Σοφία»!
πηγή

Χώρα ποὺ σάπισε καὶ χρειάζεται …ὁλικὴ ἐπαναφορά!!!

Γιὰ κάθε ἔναν ποὺ δέρνει στὸν δρόμο πολιτικούς, ποὺ θεωρεῖ ὅτι βλάπτουν τὴν πατρίδα, ὑπάρχουν πενήντα φιλήσυχοι ποὺ ἔχουν ἤδη παραιτηθῆ, ἀποσυρθῆ καὶ ἰδιωτεύουν στὰ σπίτια τους, ἔχοντας χάση τὴν ἐμπιστοσύνη τους στὰ δημόσια πρόσωπα καὶ στοὺς θεσμούς.

Αὐτὴ ἡ, χαμένη πιὰ σὲ ἐμᾶς, ἐμπιστοσύνη τῶν πολλῶν εἶναι ποὺ γεννᾶ καὶ συντηρεὶ τὴν ἀσφάλεια ὅλων μας στὶς δημοκρατίες. Βασικὰ ἡ δημοκρατία ἡ ἴδια εἶναι ἡ ἐμπιστοσύνη τῶν πολιτῶν στὸν δημόσιο βίο. Ὅλα τὰ ἄλλα, οἱ κατάρες καὶ οἱ καταδίκες καὶ τὰ μεγάλα λόγια γιὰ τὴν δημοκρατίας μας εἶναι γιὰ νὰ εἴχαμε νὰ λέγαμε.
Ἡ χώρα σάπισε καὶ χρειάζεται ὁλικὴ ἐπαναφορά. Ἀντ΄ αὐτοῦ κάποιοι ἐπιμένουν ἀκόμη νὰ ἀναζητοῦν ἀπεγνωσμένα τὸ μικρότερο κακό, πιστεύοντας ὅτι ἡ σηψαιμία περνᾶμὲ κομπρέσες καὶ ἀσπιρίνες. Καὶ δὲν καταλαβαίνουν ὅτι ἔτσι προσθέτουν βαρίδια στὸ σκάφος ποὺ ἤδη βυθίζεται, στέλνοντας ἀκόμη περισσοτέρους στὰ σπίτια τους καὶ στὴν μοιραία ἰδιώτευση.
Ἕρμιππος Ἑρμιππίου