Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

 

Όλοι μας ταλαιπωρούμαστε στη γη και ζητάμε ελευθερία, μα λίγοι ξέρουν τι είναι η ελευθερία και πού βρίσκεται...

~ Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Η αυτομεμψία του γέροντα-Αρσένιου του Γρηγοριάτη

Γεροντας  Ἀρσένιος Γρηγοριάτης 

 
Ενας συμμοναστής του μᾶς εἶπε: -῞Οταν γέρασε ὁ Γέρο-Αρσένιος καθόταν στό κελί του σέ μία καρέκλα καί ἔλεγε τήν εὐχή στραμμένος πρός τίς εἰκόνες. 
Μιά μέρα ἦταν πολύ χαρούμενος καί εἶπε σέ συμμοναστή του: «῎Εχει μία χαρά ἡ ψυχή μου, τρέλα χαρᾶς, τώρα πού θά φύγω ἀπ᾽ αὐτόν τόν κόσμο».

Τήν ἄλλη μέρα ὅμως ἦταν κατηφής καί στενοχωρημένος.

 -Τί ἔχεις, π. ᾽Αρσένιε; τόν ρώτησε ὁ ἴδιος μοναχός.
-Τί νά σοῦ πῶ! Κοιτάζω τίς εἰκόνες καί γυρνάει ἡ Μαννούλα (Παναγία) τό πρόσωπό της ἀλλοῦ, δέ θέλει νά μέ δεῖ, τό ἴδιο κι ὁ Χριστός κι ὁ ῞Αγιος Νικόλαος… Μά τί σᾶς ἔφταιξα; τούς λέω.

Αὐτό κράτησε γιά 3 - 4 ἡμέρες ἀκόμα. ῞Ομως τήν Πέμπτη ὁ π. ᾽Αρσένιος ἦταν πάλι χαρούμενος, κατενυγμένος, δακρυσμένος καί ἐξήγησε τήν ἀλλαγή του:

 -῎Αρχισα νά ψάχνω τί φταίει. Καί σκέφτηκα μήπως ἐκεῖνος ὁ λόγος πού εἶπα ὅτι ἔχει μία χαρά ἡ ψυχή μου πού θά φύγει ἀπό τόν κόσμο, μήπως αὐτό εἶναι ὑπερηφάνεια; Κι ἄρχισα νά λέω: «Χριστέ μου, κι αὐτό δικό σου εἶναι, ἐγώ εἶμαι ἕνας βρωμιάρης. Κι ἄν αἰσθάνομαι ἔτσι ἐσύ μοῦ ἔδωσες αὐτό τό αἴσθημα, δέν εἶναι δικό μου».
Μέ τήν αὐτομεμψία του ταπεινώθηκε καί τήν ἄλλη ἡμέρα εἶπε ὅτι ὅλες οἱ εἰκόνες τόν κοιτοῦσαν μέ ὁλάνοιχτα τά μάτια



Λιβάδι Ολύμπου _μεταφορά στο εξωκλήσι από καβαλάρηδες, της ιεράς εικόνας του προφήτη Ηλία .

Τό τροπάριο τῆς Ἁγίας Μυροφόρου καί Ἰσαποστόλου Μαρίας τῆς Μαγδαλινῆς ὄπως τό ψάλουν οἱ ἀδελφές τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Ὑψενῆς στή Λάρδο. -0:23


 Τιμάμε μια από τις πλέον αγαπημένες μου αγίες, την ισαπόστολο και μυροφόρο Μαρία την Μαγδαληνή και ένιωσα την ανάγκη και κάθισα και έγραψα μόλις όλα τα παρακάτω, από αγάπη για την αγία, έτσι άναρχα και αυθόρμητα και αδόμητα και όπως μου είπε η καρδιά μου, εν παραφορά παραφοράς .
Θέλει καλή θέληση να το διαβάσετε γιατί δεν είναι μόνο οι παρερμηνείες για την αγία Μαρία πού εξακολουθούν να υπάρχουν ανάμεσα μας , αλλά και το μετανοϊκό μας ήθος δεν είναι ορθόδοξο, αλλά βολευόμαστε με ζαχαρόπηκτα χαπάκια πού είναι ξένα στο ήθος μας. Και δεν έχει να κάνει με την γνώση, αλλά το τί έχει ο καθένας μας στην καρδιά του
Όταν ήμουν μικρός είχε πέσει στα χέρια μου ο βίος της και μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση η αφοσίωση και η αγάπη της στον Χριστό. Και έτσι με την θερμή της νεανικής καρδιάς και την αγνότητα πού είχαμε όταν είμαστε παιδιά, εντυπώθηκε μέσα μου βαθιά η τιμή και η αγάπη προς το πρόσωπο της.
Μεγαλώνοντας και ερχόμενος σε επαφή, όχι μόνο με την ορθόδοξη χαρά και πνευματικότητα, αλλά κυρίως με την θρησκευτική σαχλαμάρα πού επικρατεί σαν θόρυβος πάνω στην απλή σιωπηλή αλήθεια,διάβασα μύθους και μυθεύματα για το πρόσωπο της από «δικούς» και ξένους , πιο πολύ από «δικούς» και εξοργίστηκα και ταράχτηκα. Αυτή η εικόνα της μετανοούσας πρώην πόρνης πού τα δίνει όλα μετά στον Χριστό και ζει με το ενοχικό αυτομαστίγωμα μέχρι το τέλος. Αυτός ο ρομαντισμός μιας κόρης με τα ξέπλεκα μαλλιά με όλη αυτή την στομφώδη γοητεία και έμφαση περί σεξ. Το σεξ πουλάει εκτός της εκκλησίας πάρα πολύ, πόσο μάλλον σε θρησκευτικά περιβάλλοντα,πού αντιποιούνται το εκκλησιαστικό ήθος και όπου υπεισέρχεται εύκολα και ακμάζει κάθε συναισθηματισμός. Το σεξ πουλάει είτε κατακριτικά ως αμαρτία, είτε κάνοντας κανείς την αγιογραφία του και απαλύνοντας τις εντυπώσεις για κάποιες συμπεριφορές πού κινούνται γύρω από αυτό. Υπάρχει μια εμμονή γενικά γύρω από το σεξ είτε κατακριτικά, είτε με όλη αυτή την άνεση του «μπασμένου» ανθρώπου στον κόσμο, στις θρησκείες, αλλά δεν θα αναλύσω εγώ τις αιτίες του φαινομένου.
Αλλά τί πιο ρομαντικότερο και συναισθηματικότερο από την μετανοούσα ψυχή, πού γονατιστή σε μια σκοτεινή γωνιά ενός γοτθικού ή βυζαντινού ναού αναπέμπει χείρας εις ουρανόν,προς τον υπερυψωμένο εξουθενωτικό τρούλο , όχι με πνεύμα συντριβής ως ο τελώνης, αλλά με επιδεικτική μετάνοια, θέμα για έναν αναγεννησιακού τύπου πίνακα, πού γλυκαίνει επιφανειακά την καρδιά.
Τί πιο απενοχοποιητικό από την αγγίξασα ή μη αγγίξασα με επιφανειακή συναισθηματική αγάπη μετανοούσα μυροφόρου, για όσους και όσες είχαν εκστάσεις και οράματα και μείξεις με το Ιερό Σώμα του Χριστού ως «πνευματικές εμπειρίες» υπέρτερες,περί ων βλακώδης ο λόγος. Δηλαδή οι θρησκευτικοί άνθρωποι και ιδιαίτερα της εσπερίας, από όπου για υποκειμενικούς και άσχετους λόγους προήλθε και η πλάνη, θέλουν να ξεπλύνουν μια ζωή ανομίας με μια στιγμή επιδεικτικής αγάπης και με την καλλιέργεια ενός επιφανειακού συναισθήματος, θέλοντας να αποκτήσουν αυτό πού μια Οσία Μαρία Αιγυπτία της καθ ημάς παραδόσεως απέκτησε μετά από σαρανταεπτά χρόνια στην έρημο με ουσιαστική και εις βάθος συντριβή και μετάνοια.Πόσο λοιπόν εύκολα δέχτηκαν μια Μαγδαληνή Μαρία, δυναμικής ακολούθου του Ιησού, στον σταυρό, στην ταφή, στην ανάσταση, ως πρότυπο μιας τέτοιας θρησκευτικότητας και πόσο εύκολα την υιοθετήσαμε και εμείς και ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας.
Και όσο για την ένταση της αγάπης , πώς μπόρεσαν να σκεφτούν πώς οι θεατρινισμοί της στιγμής όση μαεστρία κι αν δείχνουν, μπορούν να ανταγωνιστούν σε πιστότητα και ένταση το βάθος της αγάπης της αμαρτωλής πού προσέγγισε τον Χριστό, η οποία συγχωρέθηκε για τις αμαρτίες της τις πολλές, γιατί αγάπησε πολύ ή του ληστή πού με ένα βαθύ Μνήσθητι εξαγόρασε έναν ολόκληρο βίο και πολιτεία, λες και ο Θεός μυκτηρίζεται και ευμενίζεται με τύπους εξωτερικούς και με την αποδοχή των ανθρώπων.
Και ας μην αναφερθούμε και στις παγανιστικές γνωστικές δοξασίες περί Μαγδαληνής πού γέννησαν κοντά στα άλλα και τον φεμινισμό, γιατί θα παρεκκλίνουμε πολύ.
Η αγάπη και η δύναμη της Μαγδαληνής δεν χρειάζονται μυθώδεις σάλτσες και στηρίγματα. Μια δυναμική γυναίκα, μάλλον πλούσια και μάλλον προχωρημένης ηλικίας αν κρίνουμε από την θέση της και το κύρος της ανάμεσα στις μυροφόρες, πού αφοσιώθηκε στον Χριστό. Αγάπη κραταιά ως ο θάνατος και ως τον θάνατο.Αγάπη πού δεν υπολογίζει σταυρωτές και φρουρούς του τάφου, αγάπη πού αξιώνεται πρώτη μαζί με την Θεοτόκο παρακαλώ, το Χαίρετε μετά την Ανάσταση.
Πώς να μην αγαπήσεις μια τέτοια προσωπικότητα! Ιδιαίτερα όταν είναι τόσο μουντζουρωμένη με τις φοβίες, τους πόθους και τις ανοησίες του καθενός όπου λέει θρησκεύεται…Και αισθάνεσαι και εσύ ο ολίγος, μέσα σε μια παραφορά παιδικής αγάπης, πώς θέλεις να προστατέψεις την εικόνα της από κάθε καπηλεία και από κάθε καρικατούρα «καλής» ή κακής πρόθεσης…


π.Παντελεήμων
μας τόστειλε το mail

Ὑποχρεούμεθα νὰ γνωρίζουμε τρόπους προστασίας μας ἐν ὥρᾳ σεισμοῦ


Εἶναι χρόνια τώρα (Ὀκτώβριος τοῦ 2011) ποὺ καταπιασθήκαμε μὲ μίαν ἄλλην ὀπτικὴ προστασίας μας ἀπὸ σεισμό, κατὰ τὴν διάρκειά του. Μίαν ἄλλην στὴν πραγματικότητα μέθοδο, ποὺ οὐδέποτε μᾶς ἐδίδαξαν καὶ οὐδέποτε καταπιασθήκαμε μὲ τὸ νὰ τὴν πρηλοφορηθοῦμε.
Ἡ μέθοδος αὐτὴ ἀποκαλεῖται: «τὰ τρίγωνα τῆς ζωῆς» καὶ εἰκόνες της, ποὺ ἀποδεικνύουν τὴν σωτήριό τους ἐπίδρασιν, μποροῦμε νὰ δοῦμε παρακάτω.
Πρὶν σᾶς ἀφίσω μὲ τὰ ὅσα ἐν καιρῷ ἔχουμε δημοσιεύσῃ γιὰ τὸ ἐν λόγῳ θέμα, θὰ σᾶς παρακαλοῦσα νὰ μελετήσετε προσεκτικὰ τὶς εἰκόνες καὶ νὰ τὶς διαδόσετε, διότι μόνον ἡ πρόληψις σώζει. Δὲν μᾶς χρειάζεται μία ἀκόμη καταστροφή, ποὺ ἐπὶ πλέον θὰ μετρᾶ (πόσους ἀλήθεια;;;) νεκρούς, λόγῳ λανθασμένης πληροφορήσεως.

Σημείωσις
Μὲ ἀφορμὴ τὸν σεισμὸ στὴν Κῶ, τὸν πρὸ ἡμερῶν σεισμὸ στὴν Νότιο Κρήτη, ἀλλὰ καὶ πολλοὺς ἄλλους, ποὺ ἐνδέχεται νὰ βιώσουμε (ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν θὰ εἶναι ἀποτέλεσμα φυσικῶν ἀνακατατάξεων τοῦ φλοιοῦ τῆς Γῆς ἢ ἀποτέλεσμα …«ἄλλων παραγόντων»), ἐμεῖς ὀφείλουμε νὰ ἐνημερωθοῦμε σωστά.
Παιδιά, ἡλικιωμένοι καὶ ἀσθενεῖς πρέπει πρῶτα ἀπὸ ὅλους κι ἀπὸ ὅλα νὰ ἔχουν καταφύγιον ἀσφαλές.
Ἐάν, γιὰ κάποιους λόγους, κάποιοι ἔχουν μεριμνήσῃ σχετικῶς, προμηθευόμενοι σχετικὰ μέσα ἀσφαλείας, τότε ἂς ἀγνοήσουν τὰ παρακάτω, γιὰ τοὺς ἑαυτούς τους, ἀλλὰ ἂς τὰ διαδόσουν ὅπου νομίζουν πὼς πρέπει.
Ἐπαναλαμβάνω.
Ἔχουμε νὰ μετρήσουμε πολλὲς ἀκόμη καταστροφές. Ἂς μὴν μετρήσουμε ἐπὶ πλέον θύματα, λόγῳ ἀγνοίας καὶ μόνον.
Σᾶς εὐχαριστῶ!
 Τὸ τρίγωνον τῆς ζωῆς!

Προσοχὴ μεγάλη παρακαλῶ! 

Ἡ παρακάτω δημοσίευσις σώζει ζωές! 

Διαδόσατέ την! 

Μεγάλωσα μὲ τὴν πεποίθησι πὼς ὅταν συμβαίνῃ κάποιος σεισμός, ἐγὼ θὰ πρέπῃ νὰ χωθῶ κάτω ἀπὸ ἕνα τραπέζι ἢ κάτω ἀπὸ μίαν κάσα πόρτας. 
Μεγάλωσα δῆλα δὴ μὲ μίαν λανθασμένη ἀντίληψιν.
Ὅταν πρὸ μερικῶν ἐτῶν ἔλαβα τὴν πληροφορία τῶν τριγώνων ποὺ σώζουν, κυριολεκτικῶς ἔπεσα ἀπὸ τὰ σύννεφα!
Συνειδητοποίησα πὼς ἀπὸ τύχη (ἢ σύμπτωσιν) εἶχα γλυτώσῃ ἔως σήμερα κάποιο σοβαρὸ ἀτύχημα. 
Διότι ἀπὸ σεισμοὺς στὴν Ἑλλάδα ἔχουμε χορτάσῃ.
Ἐὰν συνυπολογίσουμε φυσικὰ καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἐκ τοῦ προχείρου κατασκευῆς πολλῶν κτιρίων, τότε τὸ συμπέρασμα (καὶ φυσικὰ ἡ ἀποκάλυψις) εἶναι συγκλονιστικό! 

Οἱ πιθανότητες γιὰ τὴν ἐπιβίωσίν μας ἀλλάζουν δραματικὰ πρὸς τὸ …χειρότερον! 
Ἂς θυμηθοῦμε τοὺς σεισμοὺς τοῦ 1999. Τοὺς νεκρούς. Τὸν τρόμο ποὺ βιώσαμε ὅλοι τότε. 
Δὲν θέλω νὰ πανικοβάλω κάποιους. 
Εἴπαμε, ἡ Ἑλλὰς εἶναι «δομημένη» σὲ μίαν ἀπὸ τὶς πλέον σεισμογενεῖς περιοχὲς τοῦ πλανήτου. 
Λαμβάνουμε λοιπὸν ὑπ’ ὄψιν μας τὴν παρακάτω πληροφορία κι ἂς εἶναι ἀχρείαστη.
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ζοῦμε μαζὺ μὲ τὸν Ἐγκέλαδο. 
Ὀφείλουμε καὶ νὰ τὸν σεβόμεθα ἀλλὰ καὶ νὰ προστατευόμεθα!

πηγή

     Χωρίς ομιλία ή διάβασμα, απλά κυττώντας αυτές τις φωτογραφίες, μπορείτε      
    να μάθετε περισσότερα από το να ακούσετε χίλιες λέξεις γύρω από το πώς 
να προστατέψετε τον εαυτό σας. Πραγματική Επίδειξη του «Τριγώνου της Ζωής»



Τι κάνουμε σε περίπτωση σεισμού; Ξεχάστε όσα ξέρατε!

 

     Αν είστε μέσα σε αυτοκίνητο, βγείτε έξω          
και καθίστεή ξαπλώστε δίπλα του. 
Αν κάτι πέσει πάνω στο αυτοκίνητο, αυτό αφήνει έναν 
άδειο χώρο πλευρικά.

Αποσπάσματα από το άρθρο του Doug Copp στο ‘ Triangle of Life’, επιμέλεια έκδοσης από τον Larry Linn του MAA Safety Committee , 13/4/04

Το όνομά μου είναι Doug Copp. Είμαι ο Αρχηγός Διάσωσης και Διευθυντής Καταστροφών της Αμερικανικής Ομάδας Διεθνούς Διάσωσης ( American Rescue Team International, ARTI), η πιο έμπειρη ομάδα διάσωσης του κόσμου. Οι πληροφορίες που περιέχονται σ’ αυτό το άρθρο θα σώσουν ζωές στο ενδεχόμενο ενός σεισμού. Το πρώτο κτίριο στο οποίο μπουσούλισα στα τέσσερα ήταν ένα σχολείο στη πόλη του Μεξικού κατά τη διάρκεια του σεισμού του 1985. Όλα τα παιδιά ήταν κάτω από τα θρανία. Όλα τα παιδιά κυριολεκτικά καταπλακωθήκανε σε σημείο ισοπέδωσης. Θα μπορούσαν να είχαν σωθεί άμα είχαν ξαπλώσει δίπλα στα θρανία κατά μήκος του διαδρόμου. Ήταν φρικτό, καθόλου αναπόφευκτο και αναρωτήθηκα γιατί τα παιδιά δεν ήταν στους διαδρόμους. Δεν ήξερα εκείνη τη στιγμή ότι είχε δοθεί οδηγία στα παιδιά να κρυφτούν κάτω από οποιοδήποτε έπιπλο. Απλά, όταν τα κτίρια γκρεμίζονται, το βάρος της οροφής που πέφτει πάνω στα διάφορα αντικείμενα ή έπιπλα ενός δωματίου συνθλίβει αυτά τα αντικείμενα, αφήνοντας κάποιο χώρο ή κενό δίπλα τους. Αυτός ο χώρος είναι αυτό που αποκαλώ ‘τρίγωνο της ζωής’.
Όσο μεγαλύτερο και δυνατότερο είναι το αντικείμενο, τόσο το λιγότερο θα συμπιεστεί. Όσο λιγότερο συμπιεστεί, τόσο μεγαλύτερο το κενό και τόσο μεγαλύτερη θα είναι η πιθανότητα ο άνθρωπος που χρησιμοποιεί το κενό αυτό για την ασφάλειά του να μη τραυματιστεί. Την επόμενη φορά που θα δείτε κτίρια που έχουν καταρρεύσει στην τηλεόραση, μετρείστε τα ‘τρίγωνα’ που έχουν σχηματιστεί. Είναι παντού. Είναι το πιο κοινό σχήμα που θα δείτε στα γκρεμισμένα κτίρια. Είναι παντού.
ΔΕΚΑ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΑΠΟ ΣΕΙΣΜΟ
1. Σχεδόν όλοι που απλά ‘βουτούν και κρύβονται κάτω από κάτι’ όταν καταρρέει ένα κτίριο συνθλίβονται μέχρι θανάτου. Οι άνθρωποι που χώνονται κάτω από αντικείμενα, όπως θρανία ή αυτοκίνητα, συνθλίβονται.
2. Οι γάτες, τα σκυλιά και τα μωρά πολύ συχνά και φυσικά διπλώνουν το σώμα τους στην εμβρυακή θέση. Πρέπει να κάνετε και εσείς το ίδιο σε περίπτωση σεισμού. Είναι ένα φυσικό ένστικτο ασφάλειας και επιβίωσης. Μπορείτε να επιβιώσετε σε ένα μικρό κενό. Πηγαίνετε δίπλα σε ένα αντικείμενο, δίπλα σε ένα καναπέ, δίπλα σε ένα ογκώδες αντικείμενο που θα συμπιεστεί ελαφρά αλλά θα αφήσει ένα κενό δίπλα του.
3. Τα ξύλινα κτίρια είναι η ασφαλέστερη κατασκευή που μπορεί κανείς να βρεθεί κατά τη διάρκεια ενός σεισμού. Το ξύλο είναι ελαστικό και κινείται με τη δύναμη του σεισμού. Αν όντως ένα ξύλινο κτίριο καταρρεύσει, δημιουργούνται μεγάλα κενά επιβίωσης. Επιπλέον, ένα ξύλινο κτίριο έχει λιγότερη συμπυκνωμένη μάζα όταν καταρρεύσει. Τα κτίρια από τούβλα θα σπάσουν σε πολλά ατομικά τούβλα. Τα τούβλα αυτά θα προκαλέσουν πολλούς τραυματισμούς, αλλά λιγότερα πολτοποιημένα πτώματα σε σύγκριση με πλάκες από μπετόν.
4.Αν είστε ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι τη νύχτα και συμβεί σεισμός, απλά κυλήστε έξω από το κρεβάτι. Ένα ασφαλές κενό θα υπάρχει γύρω από το κρεβάτι. Τα ξενοδοχεία θα είναι σε θέση να πετύχουν ένα πολύ υψηλότερο ποσοστό επιβίωσης από σεισμό, απλά με το να αναρτήσουν μία πινακίδα στο πίσω μέρος της πόρτας κάθε δωματίου, που να λέει στους ενοίκους να ξαπλώσουν στο πάτωμα δίπλα στη βάση του κρεβατιού κατά τη διάρκεια ενός σεισμού.
5. Αν συμβεί ένας σεισμός και δεν μπορείτε εύκολα να ξεφύγετε με το να βγείτε έξω από τη πόρτα ή το παράθυρο, τότε ξαπλώστε κάτω και διπλώστε το σώμα σας στην εμβρυακή θέση δίπλα σε ένα καναπέ ή σε μία μεγάλη καρέκλα.
6.. Σχεδόν όλοι που πηγαίνουν κάτω από το κούφωμα της πόρτας όταν καταρρέει το κτίριο, σκοτώνονται. Και αυτό γιατί αν κάθεστε κάτω από το κούφωμα και η πόρτα πέσει προς τα μπρος ή προς τα πίσω θα συνθλιφτείτε από την οροφή από πάνω. Αν ή πόρτα πέσει προς τα πλάγια θα κοπείτε στη μέση από το κούφωμα. Και στις δύο περιπτώσεις θα σκοτωθείτε! 
7. Ποτέ να μη πάτε στις σκάλες. Οι σκάλες έχουν διαφορετική ιδιοσυχνότητα (ταλαντώνονται διαφορετικά από το κεντρικό όγκο του κτιρίου). Οι σκάλες και το υπόλοιπο τμήμα του κτιρίου συνεχώς προσκρούουν μεταξύ τους μέχρις ότου οι σκάλες διαλυθούν εκ θεμελίων. Οι άνθρωποι που πάνε στις σκάλες πριν λάβει χώρα η οριστική διάλυσή τους, ακρωτηριάζονται φρικτά από τα σκαλοπάτια της σκάλας τη στιγμή που αυτά διαλύονται. Ακόμα και αν το κτίριο δεν καταρρεύσει, μείνετε μακριά από τις σκάλες, καθόσον αυτές είναι από τα πιο πιθανά μέρη του κτιρίου να υποστούν βλάβες. Ακόμα και αν οι σκάλες δεν καταρρεύσουν από το σεισμό, μπορεί να καταρρεύσουν αργότερα από την υπερφόρτωσή τους από τον πανικόβλητο κόσμο που έχει στραφεί σ’ αυτές για εκκένωση του κτιρίου. Οι σκάλες πρέπει πάντα να ελέγχονται για καταλληλότητα μετά από σεισμό, ακόμα και αν το υπόλοιπο κτίριο δεν έχει υποστεί ζημιές.
8.Πηγαίνετε κοντά στους εξωτερικούς τοίχους του κτιρίου ή έξω από αυτούς αν είναι δυνατόν. Είναι πολύ καλύτερα να είστε κοντά στο εξωτερικό του κτιρίου παρά στο εσωτερικό. Όσο πιο μακριά είστε από την εξωτερική περίμετρο του κτιρίου, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να μπλοκαριστεί η οδός διαφυγής σας.
9. Οι άνθρωποι που βρίσκονται μέσα στα οχήματά τους συνθλίβονται όταν ο δρόμος από πάνω (ανισόπεδοι δρόμοι) καταρρεύσει σε περίπτωση σεισμού και καταπλακώσει τα οχήματά τους. Αυτό είναι ακριβώς αυτό που συνέβη με τις πλάκες ανάμεσα στα καταστρώματα στη λεωφόρο Nimitz. Τα θύματα του σεισμού του Σαν Φραντσίσκο έμειναν όλα μέσα στα αυτοκίνητά τους. Σκοτώθηκαν όλοι. Θα μπορούσαν να είχαν σωθεί απλά με το να είχαν βγει έξω και να είχαν καθίσει ή ξαπλώσει δίπλα στα οχήματά τους. Όλα τα καταπλακωμένα αυτοκίνητα είχαν κενά ύψους ενός μέτρου δίπλα τους, εκτός από εκείνα στα οποία οι κολώνες από μπετόν είχαν πέσει εγκάρσια πάνω τους.
10. Ανακάλυψα, καθώς μπουσουλούσα μέσα σε γραφεία εφημερίδων που είχαν καταρρεύσει, καθώς και σε άλλα γραφεία με πολύ χαρτικό υλικό, ότι το χαρτί δεν συμπιέζεται. Μεγάλα κενά δημιουργούνται γύρω από στοίβες από χαρτί. Διαδώστε αυτό το μήνυμα και σώστε ζωές… (ῥαπόρτο καὶ γενικὴ ἐνημέρωσις )



άλλο Σχίσμα, άλλο Αίρεση και άλλο παρασυναγωγή





Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου  Ιεροθέος , απαντά  στον «αγράμματο ή  σκοπίμως διαστρεβλωτή» Μητροπολίτη Μιλήτου Απόστολο,

 ο οποίος στην ομιλία του με θέμα: «Επομένη τοις Τρισίν Ιεράρχαις, η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας»(εδώ σελις 9), εμφανίζεται ως υπέρμαχος της χρήσης του όρου «εκκλησίες» για τις αιρετικές συναγωγές και μάλιστα δεν διστάζει να παρερμηνεύσει ακόμη και τον Μέγα Βασίλειο.

του Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου


«Στην αναφορά της θείας Λειτουργίας του Μεγάλου Βασιλείου γίνεται λόγος για τα «σχίσματα των Εκκλησιών». 


Ο Μέγας Βασίλειος μεταξύ των άλλων προσεύχεται στον Θεό: «Παύσον τα σχίσματα των Εκκλησιών».

Μερικοί σύγχρονοι θεολόγοι, για να δικαιολογήσουν τον όρο Εκκλησία και για τους ετεροδόξους, επικαλούνται και την φράση αυτή και ισχυρίζονται ότι ο Μέγας Βασίλειος ονομάζει Εκκλησίες και τις κοινότητες των αιρετικών, οπότε αυτό, όπως ισχυρίζονται, δίδει το δικαίωμα να ονομάζουν όλους τους Χριστιανούς εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, ότι ανήκουν σε Εκκλησίες.

Αυτό εκ πρώτης όψεως είναι λογικοφανές, αλλά εάν αναλύση κανείς το θέμα θα διαπιστώση ότι τέτοιες ερμηνευτικές αποδόσεις στον Μέγα Βασίλειο είναι εσφαλμένες.


Κατ’ αρχάς αμέσως μετά την προσευχή «παύσον τα σχίσματα των Εκκλησιών» ακολουθεί η προσευχή: «τας των αιρέσεων επαναστάσεις ταχέως κατάλυσον τη δυνάμει του αγίου σου Πνεύματος». 


Αυτό σημαίνει ότι εδώ γίνεται διάκριση μεταξύ των σχισμάτων, που πρέπει να παύσουν να υπάρχουν, και των επαναστάσεων των αιρέσεων που πρέπει να καταλυθούν με την δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Και αυτό γιατί οι αιρέσεις είναι προιόντα του πονηρού πνεύματος, των δαιμονικών δυνάμεων.

Έπειτα, στην ίδια ευχή της αναφοράς προσεύχεται: «τους εσκορπισμένους επισυνάγαγε∙ τους πεπλανημένους επανάγαγε και σύναψον τη αγία σου καθολική και αποστολική Εκκλησία». 


Έτσι, υπάρχει η Μία, Αγία, Αποστολική και Καθολική Εκκλησία και «οι πεπλανημένοι» που έχουν απομακρυνθή από αυτή και πρέπει να επιστρέψουν σε αυτήν.

Όποιος δεν μπορεί να κάνη την διάκριση μεταξύ σχισμάτων και αιρέσεων, δεν μπορεί να καταλάβη τον λόγο του Μεγάλου Βασιλείου και κατά τον τρόπο αυτό τον παρερμηνεύει και τον αδικεί.

Το ότι ο Μέγας Βασίλειος κάνει διάκριση μεταξύ των σχισμάτων και των αιρέσεων φαίνεται στον 1ο Κανόνα του, ο οποίος έγινε αποδεκτός από την Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδο και επομένως έχει καθολική ισχύ.

Στον σημαντικό αυτόν κανόνα ο Μέγας Βασίλειος κάνει την διάκριση μεταξύ αιρέσεων, σχισμάτων και παρασυγαγωγών. 


Αναλύοντας αυτό το θέμα γράφει, κατά την μετάφραση του χωρίου: 

«αιρέσεις (οι παλαιοί Πατέρες) ονόμασαν αυτούς που είχαν αποσχιστεί τελείως και είχαν αποξενωθεί από την ίδια την πίστη, ενώ σχίσματα αυτούς που φιλονίκησαν μεταξύ τους για κάποιες αιτίες εκκλησιαστικές και για ζητήματα που μπορούν να διευθετηθούν∙ και παρασυγαγωγές τις συγκεντρώσεις που έκαναν ανυπότακτοι πρεσβύτεροι ή επίσκοποι και αγράμματοι άνθρωποι». 

Δίνει δε μερικά παραδείγματα από την τότε πραγματικότητα για να γίνη κατανοητό.

Όταν ο Μέγας Βασίλειος προσευχόταν «παύσον τα σχίσματα των Εκκλησιών» εννοούσε την προσωρινή διακοπή εκκλησιαστικής κοινωνίας μεταξύ των Εκκλησιών για ζητήματα ιάσιμα, ενώ για τις αιρέσεις προσεύχεται διαφορετικά.

Κάνοντας αυτήν την διάκριση σαφώς γράφει ότι οι Πατέρες οι παλαιοί καθόρισαν «το μεν των αιρετικών (βάπτισμα), παντελώς αθετήσαι», το δε βάπτισμα των σχισματικών να το δεχθούν, επειδή «ως έτι εκ της εκκλησίας αυτών», αφού αποσχίσθηκαν από την Εκκλησία για «ζητήματα ιάσιμα», όχι της πίστεως, και το βάπτισμα αυτών που ανήκουν στις παρασυναγωγές «αν βελτιωθούν με αξιόλογη μετάνοια και επιστροφή, να ενώνονται ξανά με την Εκκλησία, ώστε πολλές φορές να γίνονται δεκτοί στην ίδια την τάξη, όταν μετανοήσουν, και αυτοί που έφυγαν μαζί με τους απειθάρχητους και που είχαν κάποιον ιερατικό βαθμό».

Ο Μέγας Βασίλειος αιτιολογεί θεολογικώς γιατί οι αιρετικοί δεν ανήκουν στην Εκκλησία, και γιατί δεν μπορεί να γίνη αποδεκτό το βάπτισμά τους. Γράφει: 


«οι δε της εκκλησίας αποστάντες, ούκ έτι έσχον την χάριν του αγίου Πνεύματος εφ’ εαυτούς∙ επέλιπε γαρ η μετάδοσις τω διακοπείναι την ακολουθίαν», δηλαδή «αυτοί όμως που αποστάτησαν από την εκκλησία δεν έχουν πιά την χάρη του Αγίου Πνεύματος επάνω τους∙ γιατί σταμάτησε η μετάδοση, επειδή διακόπηκε η συνέχεια».

Αυτό σημαίνει ότι όσες κοινότητες χριστιανικές δέχονταν την αίρεση, δεν είχαν αποστολική διαδοχή, και δεν έχουν έγκυρα μυστήρια, αφού τους εγκατέλειψε η Χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Η εποχή στην οποία έζησε ο Μέγας Βασίλειος ήταν μια ταραχώδης εποχή. 


Είχε προηγηθή η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος, αλλά σχεδόν αμέσως μετά την Σύνοδο αυτή δημιουργήθηκαν έριδες. 

Γίνονταν μεγάλες συζητήσεις για τον όρο του ομοουσίου και άλλους όρους σχετικά με την θεότητα του Υιού και Λόγου του Θεού, αλλά και την θεότητα του Αγίου Πνεύματος. 

Έτσι, άλλες χριστιανικές κοινότητες είχαν απομακρυνθή από την Εκκλησία ως αιρετικές, λόγω του ότι ο Επίσκοπος είχε προσχωρήσει στην αίρεση, άλλες ήταν σχισματικές για λόγους προσωπικούς και διοικητικούς, αφού δεν είχε επικρατήσει ακόμη το διοικητικό σύστημα, που υπάρχει σήμερα, και άλλες ήταν παρασυναγωγές. 

Όλα αυτά ρυθμίστηκαν με την Β΄ Οικουμενική Σύνοδο, η οποία συνήλθε το 381 μ.Χ. δύο χρόνια μετά την κοίμηση του Μεγάλου Βασιλείου. 

Η δε Σύνοδος αυτή δεν ανήρεσε αυτήν την διάκριση του Μεγάλου Βασιλείου, αλλά την διατήρησε, γιατί θέτει ουσιαστικούς και κανονικούς όρους για να δεχθή το βάπτισμα αυτών που έφυγαν από την Εκκλησία.

Έτσι η διάκριση μεταξύ αιρέσεως, σχίσματος και παρασυναγωγής υφίσταται σήμερα. 


Αιρετικοί είναι όσοι έχουν εισάγει αιρετικές αποκλίσεις από την πίστη των Πατέρων. 

Το filioque, το actus purus, το analogia entis, το analogia fidei είναι αιρέσεις και αυτές έχουν εγκολπωθή οι δυτικοί Χριστιανοί. 

Ο μονοφυσιτισμός και ο μονοθελητισμός είναι αιρέσεις και αυτές έχουν εγκολπωθή οι ανατολικοί Χριστιανοί. 

Εκτός αυτών, υπάρχουν και Εκκλησίες για διοικητικούς λόγους, που δεν έχουν εκκλησιαστική κοινωνία, όπως το Πατριαρχείο Αντιοχείας διέκοψε την εκκλησιαστική κοινωνία με το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

Επομένως, όταν ο Μέγας Βασίλειος προσευχόταν «παύσον τα σχίσματα των Εκκλησιών» εννοούσε την προσωρινή διακοπή εκκλησιαστικής κοινωνίας μεταξύ των Εκκλησιών για ζητήματα ιάσιμα, ενώ για τις αιρέσεις προσεύχεται διαφορετικά, ήτοι «τας των αιρέσεων επαναστάσεις ταχέως κατάλυσον τη δυνάμει του Αγίου σου Πνεύματος» και «τους πεπλανημένους επανάγαγε και σύναψον τη αγία σου καθολική και αποστολική εκκλησία».

Μέσα στην προοπτική αυτή πρέπει να ερμηνεύση κανείς τις επιστολές που απέστειλε ο Μέγας Βασίλειος για την ειρήνη στην Εκκλησία.

Πρέπει να σταματήση αυτή η παρερμηνεία της διδασκαλίας του Μεγάλου Βασιλείου. Όσοι έχουν διαφορετικές απόψεις, έχουν το δικαίωμα να τις εκφράζουν, αλλά οπωσδήποτε ας σταματήσουν να παρερμηνεύουν τον μεγάλο μας Πατέρα, τον Αρχιεπίσκοπο Καισαρείας της Καππαδοκίας και ουρανοφάντορα Βασίλειο».
parembasis.gr



σχόλιο Γ.Α

:δηλ. σχίσμα με τον αιρετικό ΔΕΝ ΝΟΕΙΤΑΙ...κι εφόσον ο Οικουμενισμός είναι αίρεση, ένα..."τυχόν διαζύγιο" με τους Οικουμενιστές δεν θα είναι "σχίσμα"...να υποθέσουμε πως "κάτι δραστικά ενδιαφέρον έρχεται" και "προετοιμάζεται το έδαφος";

 
Μάς ζητήθηκε προσευχή για μια ψυχή...Τη Σοφία, μανούλα, κάπου στα 45 της. Διαγνώστηκε αυτές τις μέρες με όγκο στο στήθος...Την παρέπεμψαν στο Σωτηρία για περαιτέρω ψάξιμο...

Ο μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος αναφέρει την προφητεία των γερόντων για μεγάλο σεισμό στην Ελλάδα!

Οι "θεοί" ομιλούν την... βαρβαρικήν!



Αρχαιοελληνική μαρτυρία για την ξένη προέλευση τών ψευτοθεών τών αρχαίων Ελλήνων
Ποιους πιστεύουν αυτοί που παραπονούνται για τον "Ναζωραίο" Χριστό
Οι νεοεθνικοί πιστοί των 12 εών" του «Ολύμπου» και ηγέτες της νεοπαγανιστικής παράταξης διαρκώς επιχειρηματολογούν γύρω από την  ελληνικότητα των θεών τους έναντι του Ιησού Χριστού που είναι Γαλιλαίος. Όμως, όχι μόνο οι θεοί τους είναι ξενόφερτοι, αλλά για να συνεννοηθούν μαζί τους, έπρεπε να τους μιλούν "βαρβαρικά", καθότι ως μη Έλληνες, δεν... κατανοούσαν πάντα την Ελληνική!

Εκτός του ότι από μαρτυρία του Ηροδότου γίνεται γνωστό πως οι θεοί ήρθαν στην Ελλάδα από την Αίγυπτο, εκτός του ότι από την ιστορία της θρησκείας μαθαίνει κανείς πως οι θεοί ήσαν Πελασγικοί και τερατόμορφοι πριν τους παραλάβουν οι Έλληνες και τους κάνουν ανθρωπόμορφους, υπάρχει και το ζήτημα της γλώσσας. Δηλαδή αν οι αρχαίοι θεοί μιλούσαν ελληνικά ή όχι. Ο Ησίοδος, αυτός ο θεολόγος ποιητής της αρχαίας Ελλάδας μαρτυρεί πως οι αρχαίοι θεοί των νεοπαγανιστών εθνικιστών δεν μιλούσαν καν Ελληνικά:
"φωναί δ' εν πάσησιν έσαν δεινής κεφαλήσι, παντοίην όπ' ιείσθαι αθέσφατον. Άλλοτε μεν γαρ φθέγυθ' ως τε θεοίσι συνιέμεν".
Μτφρ: Και είχαν μιλιά όλα τα φοβερά κεφάλια του κι αφήνανε κάθε είδους ανείπωτες φωνές. Άλλοτε έτσι μίλαγαν σαν μιλούσαν στους θεούς
Οι εναλλασσόμενες φωνές που εκπέμπουν τα κεφάλια του Τυφωέα (ταύρου, λιονταριού, σκύλου, φιδιού) μας κάνουν να υποπτευόμαστε κάποια παλαιότερη εκδοχή του μύθου, στην οποία ο Τυφωέας θα μεταμορφώνονταν σε διάφορα ζώα. Πρβλ. Το μύθο του Σεθ στην Αιγυπτιακή μυθολογία.
Οι θεοί κατά τους αρχαίους είχαν την δική τους ξεχωριστή γλώσσα και συχνά γίνεται στα αρχαία κείμενα διάκριση ανάμεσα στη γλώσσα των θεών και τη γλώσσα των ανθρώπων.
(Πηγή: Ησίοδος, Έργα και Ημέρες, Θεογονία, Η Ασπίδα του Ηρακλή, Πρόλογος Δανιήλ Ι. Ιακώβ, Σταύρος Γκιργκένης, εκδόσεις Ζήτρος, Θεσσαλονίκη 2001, σελίδες 368-369, 434)
Γράφει ο Ιάμβλιχος στο "Περί Μυστηρίων" (96.13): «Δεν είναι η έννοια (δηλαδή η νόηση) πού ενώνει τους θεουργούς με τους θεούς. Διότι - στην αντίθετη περίπτωση - τι θα εμπόδιζε τους φιλοσόφους (εννοεί τους θεωρητικούς) να επιτύχουν θεουργική ένωση μαζί τους; Αυτό όμως δεν έγινε ποτέ. Η θεουργική ένωση επιτυγχάνεται με την τελεσιουργία των άρρητων έργων, όταν τελούνται με τον κατάλληλο τρόπο, έργων πού είναι πέρα από κάθε νόηση, και με τη δύναμη των άφθεγκτων συμβόλων, πού μόνο οι θεοί τα εννοούν... Ακόμη και χωρίς εμείς να τα κατανοούμε, τα συνθήματα αυτά (δηλαδή τα σύμβολα) εκτελούν από μόνα τους το δικό τους έργο».
Ιδιαίτερα τόνιζε ότι κατά τις θεουργικές επικλήσεις των θεών πρέπει να χρησιμοποιούνται τα «βαρβαρικά τους ονόματα» γιατί οι θεοί αποκάλυψαν τη γλώσσα πού μιλούν μόνο στα «ιερά έθνη» των Αιγυπτίων και Βαβυλωνίων Ιερέων (Ερμού Τρισμ. , Προς Ασκληπιόν Ιερά Βίβλος, σ. 384 -290).
Τα διάφορα επίθετα του θεού (κατηγορήματα) έπρεπε να αναφέρονται στις μαγικές επικλήσεις, διαφορετικά δεν ήταν καθόλου βέβαια τα μαγικά τους αποτελέσματα. Τα ζωτικά ονόματα εξ άλλου περιελάμβαναν ορισμένες μυστικές επωνυμίες, τις όποιες οι ίδιοι οι θεοί είχαν αποκαλύψει στους Ιουλιανούς πατέρα και γιο, για να τους βοηθήσουν να παίρνουν απάντηση στις προσευχές τους. Θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι οι επωνυμίες αυτές περιλαμβάνονται στα βάρβαρα ονόματα, τα όποια σύμφωνα με τα Χαλδαϊκά Λόγια, έχασαν την αποτελεσματικότητα τους όταν μεταφράστηκαν στα Ελληνικά. Τις Ελληνικές μεταφράσεις των μαγικών ονομάτων μας τις μεταφέρει ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς στους "Στρωματείς". "Στην περίπτωση που ένας χαρακτήρ είναι για μας ακατανόητος, για τους αμύητους, αυτό τούτό έστιν αυτού το σεμνότατο" (¨"Περί Μυστηρίων 254.14 κκ).

ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΚΑΙ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΒΑΣΙΕΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ.

Η ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ ΔΥΟ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΑΓΙΩΝ.

Μόλις είχε τελέσει Εσπερινό στο μοναστήρι του στην Κλεισούρα ό γέροντας Βασίλειος Καυσοκαλυβίτης καί ετοιμαζόταν νά κλείσει τήν πόρτα, όταν ακούσε νά έρχεται ένα αυτοκίνητο. 'Ο π. Βασίλειος συνήθιζε μετά τή Δύση του ήλιου νά άποσύρεται στο κελάκι του.
Έκανε τό Απόδειπνο, διάβαζε αρκετές σελίδες άπό τήν Καινή Διαθήκη σε καθημερινή βάση καί ξάπλωνε. Εκείνο τό δειλινό βλέπει έναν άνδρα καί μία γυναίκα νά έρχονται στό μοναστήρι. Ήταν πολλοί αναστατωμένοι. Ή γυναίκα έκλαιγε καί ό άνδρας εμφανώς στενοχωρημένος προσπαθούσε νά τήν παρηγορήσει... 'Η διεισδυτική ματιά τού γέροντα διέγνωσε άμέσως τό πρόβλημα.
-Μετά τήν άμαρτία έρχεται ή μετάνοια, Δημήτρη. Μετά τήν άμαρτία, έρχεται ή μετάνοια καί ή μεγάλη ευτυχία τής ζωής του άνθρώπου, διότι ή ζωή δεν είναι έδώ. Είθε νά τό καταλάβετε αυτό Έλενίτσα μου, είπε ό γέροντας ύποδεχόμενος τούς δύο νέους!
-Σάς τηλεφώνησε ό Λάμπρος γέροντα καί σάς πληροφόρησε πώς ανεβαίνουμε στό μοναστήρι.
-Όχι, Έλενίτσα!
-Τότε πώς γνωρίζετε τά όνόματά μας;
-        Νά, καθώς παρκάρατε ήρθε ό Άγιος Δημήτριος καί μου τά ψιθύρισε... Δέν έπρεπε παιδιά μου νά τό κάνετε αυτό. Δέν έπρεπε.
-        Τό κάναμε όμως γέροντα καί τώρα δεν μάς χωράει ό τόπος. Δέν μπορώ άκόμη να τό χωνέψω πώς σκοτώσαμε τό παιδί μας.
-        Ελάτε, ελάτε νά άνάψετε ένα κεράκι και νά προσκυνήσετε στήν Εκκλησία. Σήμερα νά μείνετε, έάν τό επιθυμείτε στό μοναστήρι.
-        Ναί γέροντα, θά μείνουμε γιατί δέν θέλω ή μάνα μου νά μέ δει σέ τέτοιο χάλι.
Ό γέροντας τούς οδήγησε στό ναό και στή συνέχεια τούς έφτιαξε ένα ζεστό τσάι καί κάθισαν όλοι μαζί στό άρχονταρίκι.
-Κάναμε έγκλημα! Κάναμε έγκλημα! Εγώ πίεσα τήν Ελένη νά κάνει έκτρωση. Έγώ φταίω. Έγώ έχω τήν ευθύνη γιατί την εκβίασα ότι αν δέν τό ρίξει θά τήν έγκαταλείψω. Έπρεπε νά τό πώ στούς δικούς μου καί νά προχωρήσουμε άμέσως σέ γάμο και όχι νά θέσουμε ώς άφετηρία τής ζωής μας τή θηλιά ενός φόνου. Φοβήθηκα όμως γιατί ό πατέρας τής Ελένης έχει υποψιαστεί έδώ καί καιρό ότι βγαίνω μέ τήν κόρη του και κάθε φορά πού μέ βλέπει μέ αγριοκοιτάζει.
Δείλιαζα μόνο μέ τή σκέψη νά μάθαινε πώς ή κόρη του είναι έγκυος. Φοβήθηκα μήν τα βάλει μέ τήν Ελένη καί τήν χτυπήσει.
-Δέν φταίει ό Δημήτρης πάτερ. Καί έγώ τά ίδια σκεφτόμουν.
-Ό άνθρωπος είναι ένα όπλο ολόκληρος. Μπορεί νά σκοτώσει μέ πολλούς τρόπους, άλλά τό μεγαλύτερο όπλο είναι ή γλώσσα.
Μπορεί ή γλώσσα νά κάνει έγκλήματα, να κάνει μεγαλύτερο κακό άπό ό,τι κάνει ή άτομική βόμβα. Ή βόμβα θά σκοτώσει τό σώμα, ή γλώσσα όμως μπορεί νά σκοτώσει την ψυχή. Είναι όμως καί ό καλύτερος γιατρός.
Πολλές φορές θεραπεύει άρρώστιες πού δέν μπορούν νά τις θεραπεύσουν γιατροί. Τό χειρότερο αμάρτημα πού κάνουμε, είναι πού σκοτώνουμε τόν άνθρωπο ψυχικά καί σωματικά, έκούσια ή άκούσια. Ή οικογένεια είναι σάν μία έκκλησία. Εκκλησία μέ ζωντανές εικόνες. Γι’ αύτό τό λόγο, πρέπει νά είναι άγαπημένη καί ενωμένη σάν ένα δεμάτι κληματόβεργες. Γιατί ή γυναίκα είναι ή κολώνα του σπιτιού, ό δέ άνδρας είναι τό δοκάρι. Οί ζωντανές εικόνες είναι τά παιδιά μας, τά οποία πρέπει νά πειθαρχούμε καί νά τά οδηγούμε, στον σωστό δρόμο τού Θεού. Έάν ή κολώνα λυγίσει, τότε καί τό δοκάρι θά άρχίσει κι αυτό νά κάμπτεται καί τότε ή εκκλησία, αύτή ή οικογένεια, θά γκρεμιστεί καί οί ζωντανές εικόνες, οί οποίες είναι τά παιδιά μας, θα καταστραφούν. Γι’ αύτό άς προσέχουν όλοι οί γονείς, πειθαρχία εις τά παιδιά τους, έξίσου άγάπη καί όχι με διάκριση. 'Η αγάπη δέ νά είναι γνήσια καί όχι επιδεικτική, γιατί ή επίδειξη είναι καταστροφική.
-        Δεν σας είπαμε γέροντα άκόμη τό πιό χειρότερο. Στό νοσοκομείο πού πήγαμε για τήν έκτρωση, πέσαμε πάνω σε μία χωριανή μας, φίλη της μάνας μου. Ή κόρη της δουλεύει νοσοκόμα καί δέν ξέρω άν έμαθε γιά τήν έκτρωση. Αποφασίσαμε με τόν Δημήτρη νά μήν πάμε στό χωριό. Δέν ξέρω τι νά κάνουμε;
-        Αύριο θά έρθει ένας παπάς άπό τή Σιάτιστα νά λειτουργήσει. Είναι καί καλός πνευματικός. Αύτά πού σάς βαρύνουν να τά πείτε στό πετραχήλι του καί εκείνος θά σάς πει τί θά κάνετε. Απόψε θά κάνω κομποσκοίνι. Τώρα νά δούμε τί έχουμε στο ψυγείο γιατί ’Ελενίτσα πέραν τού πόνου πού ένιωσες θά είσαι κι εξαντλημένη. Κάποιος χριστιανός πού πέρασε τό μεσημέρι - έβαλε μία τσάντα μέ τρόφιμα στό ψυγείο.
Ανοίξτε την νά δείτε τί έφερε.
Ή Ελένη σηκώθηκε καί άνοιξε τό ψυγείο ένώ ό Δημήτρης άρχισε νά στρώνει τό τραπέζι. Στήν τσάντα ύπήρχαν όλα τα καλούδια τού Θεού. Είχε τέσσερα μεγάλα κομμάτια τυρόπιττα χωριάτικη, είχε τρεις ντομάτες, ένα μπολ μέ κεφτεδάκια κι ένα μπόλ μέ πατάτες καί ρύζι. Ή Ελένη τά μοίρασε σέ τρία πιάτα, όμως ό γέροντας κράτησε λίγο ρύζι καί τά ύπόλοιπα τά μοίρασε στά δύο παιδιά. 'Ο ίδιος άλλωστε είχε νά φάει κρέας άπό τό 1965.
-Μά γέροντα μόνο δύο κουταλιές ρύζι θά φάτε, άκόμη καί τά σπουργίτια τρώνε περισσότερο;
-        Είχα τσιμπήσει κάτι, λίγο πρίν έρθετε. Παρέα θά σας κάνω... είπε ό γέροντας Βασίλειος, ό όποιος πάντοτε ήταν λιτοδίαιτος κι έτρωγε σάν πουλάκι. Οί δύο νέοι έφαγαν καί στή συνέχεια ό π. Βασίλειος Καυσοκαλυβίτης τούς οδήγησε στά δωμάτια τους.
-’Ελενίτσα κοίταξε νά ξεκουραστείς και νά κοιμηθείς. 'Η Παναγία μας άφουγκράστηκε τόν πόνο σου καί θά δώσει τήν καλύτερη λύση. Έσύ Δημήτρη πάρε αύτό το βιβλίο καί θά διαβάσεις αύτούς τούς ψαλμούς όρθιος γιά νά μήν σέ πάρει ό ύπνος. 'Ο γέροντας τού έδωσε τό ψαλτήριο και τού ύπέδειξε ποιούς ψαλμούς θά διαβάσει πρίν νά ξαπλώσει.
Ήταν περασμένες δύο μετά τά μεσάνυχτα όταν ό Δημήτρης άκουσε ένα θόρυβο εξωτερικό άπό τό μέρος τής Εκκλησίας. Κοίταξε έξω άπό τό παράθυρο καί είδε πώς ολόκληρος ό ναός φεγγοβολούσε ένώ άπό τό παράθυρο διέκρινε τή φιγούρα του γέροντα. Είχε κοιμηθεί δύο-τρείς ώρες με τό ζόρι ό ίδιος. Ή ένταση τής χθεσινής ημέρας τού προκαλούσε χίλιες σκέψεις πού τον εμπόδιζαν νά συνεχίσει τόν ύπνο του. 
Αποφάσισε λοιπόν νά κατέβει στό ναό. Ντύθηκε καί άφού κοντοστάθηκε στήν πόρτα της άγαπημένης του καί άφουγκράστηκε την άναπνοή της κατέβηκε στό ναό. "Ανοιξε την πόρτα σιγά-σιγά. Τό θέαμα πού είδε τότε θά τό θυμάται σέ όλη τή ζωή του. ΕΪδε τον γέροντα γονατιστό μπροστά στήν εικόνα τής Παναγιάς νά φεγγοβολά ένώ δύο λευκοντυμένοι άνδρες, σάν άγγελοι στέκονταν δίπλα του. 'Ο γέροντας φαινόταν νά συνομιλεί μέ τήν Παναγία. Στήν άρχή νόμιζα πώς λέγει προσευχές άλλά όταν έστησα τό αύτί μου γιά να ακούσω καλύτερα διαπίστωσα πώς της μιλούσε γιά μένα και τήν Ελένη. Τό μόνο πού συγκρότησα άπό τήν όλη υπερκόσμια εικόνα ήταν τά λόγια τού γέροντα: «Πάντες οι μετανοούντες, οί προστρέχοντες εις τήν οδόν του φωτός, πάντες σωθήσονται. Γιατί ό Θεός θέλει πάντες σωθήναι. Κι εις έπίγνωσιν έλθεΐν. Στενή γάρ καί τεθλιμμένη ει ή οδός τής σωτηρίας, φαρδιά καί ευρύχωρος ει ή οδηγούσα εις τήν απώλεια. Μετάνοια, ταπείνωση, ύπομονή, αγάπη,  οδηγούν εις τήν στενή πύλη τής σωτηρίας των ψυχών.
Ούχί ύψηλοφροσύνη, ούχί κοιλιοδουλεία, ούχί φιλαργυρία, ούχί πορνεία»! Έκλεισα πάλι τήν πόρτα καί γύρισα στό δωμάτιό μου. Αρχισα νά λέγω συνεχώς τό «Κύριε ’Ελέησον» μέχρι πού μέ ξαναπήρε ό ύπνος μέχρι τίς έξι τά ξημερώματα, όταν ό γέροντας Βασίλειος μου χτύπησε τήν πόρτα. -Δημήτρη, αυτό πού είδες τό βράδυ στο ναό, νά μήν τό πεις σέ κανένα. Κατάλαβες; Ούτε στήν ’Ελενίτσα. Σέ δύο μήνες από σήμερα θά έρθω στό γάμο σου νά ψάλω καί του χρόνου έδώ στό μοναστήρι θά βαπτίσουμε τήν κορούλα σου, στήν όποια θα δώσεις τό όνομα τής Παναγιάς, του είπε ό γέροντας ένώ του έδωσε ένα φάκελο, λέγοντάς του νά τόν άνοίξει μόλις φθάσει στό χωριό.
-Ναί, ναί, άπάντησε άμήχανα ό Δημήτρης.
Λίγο πρίν τίς επτά στό μοναστήρι έφθασε μέ ένα ταξί ό.. .παπάς άπό τά Σιάτιστα.
Μόλις τόν είδα τά έχασα. Δέν ήταν απλός παπάς άλλά ό δεσπότης Αντώνιος. Κι ήταν μόνος.
-Σέ λίγο άρχισε ή Θεία Λειτουργία. Ό δεσπότης λειτούργησε ώς άπλός παπάς καί ό γέροντας έψαλλε. Τέτοια θεία Λειτουργία δέν έχω βιώσει στή ζωή μου. Τόσο έγώ, όσο καί ή Ελένη νομίζαμε πώς είμαστε στον ουρανό καί άκούγαμε άγγελικούς ύμνους. Στό τέλος τής Θείας Λειτουργίας ό δεσπότης είπε:
-π. Βασίλειε λέγω νά μήν καταλύσω άκόμη. Νά εξομολογήσω τά δύο παιδιά, νά τα κοινωνήσω καί μετά νά καταλύσω.
-Νά είναι εύλογημένο Σεβασμιώτατε, να είναι ευλογημένο!
Πρώτα εξομολογήθηκε ή ’Ελενίτσα. Μι- λούσε μέ τόν Αγιο Επίσκοπο μία σχεδόν ώρα! Κάποια στιγμή έκλαιγαν καί οι δύο, γεγονός πού έκανε τόν Δημήτρη νά άπορε!. Στό τέλος, όμως είδε τήν Ελένη καί τα έχασε. Ελαμπε σάν τόν ήλιο. Τόσο όμορφη δέν τήν είχε δε! ποτέ. Στήν συνέχεια στον θρόνο τής μετάνοιας κάθισε ό Δημήτρης. Εμεινε κι αυτός άρκετή ώρα. Τό χρονικό εκείνο διάστημα ή ’Ελένη συζητούσε μέ τον γέροντα Βασίλειο.
-Πάτερ, χθές ήθελα νά άνοίξει ή γή νά με καταπιεί. Σήμερα πετάω μετά τήν εξομολόγηση. Σάς εύχαριστώ, σάς ευχαριστώ!
-Ή πίστις καί τό θάρρος ’Ελενίτσα σώζουν. Ας έχουμε λοιπόν πίστη πρός τόν Κύριόν μας καί θάρρος εις τά μαρτύριά μας. Ένα ψηλό βουνό διά τής πίστεως πρός τον Ιησού, μέ τόν λόγο μας μπορούμε νά τό ραγίσουμε. Αύτός πού πιστεύει στόν Χριστό κι άν άκόμη πεθάνει θά ζήσει. ’Ελενίτσα σ’ όλη σου τή ζωή νά μήν λησμονάς νά ανάβεις κάθε φορά πού πηγαίνεις στήν εκκλησία κι ένα κεράκι γιά τό παιδί πού έχασες. Πολύ όφελος πνευματικό θά έχεις. Θά κοιτάξω νά έρθω στό γάμο σας, τόν όποιο πρέπει νά επισπεύσεις. Τό νά ζείτε έτσι συνιστά πορνεία. Θά μιλήσεις πρώτα στή μητέρα σου γιά τόν Δημήτρη καί ό δεσπότης θα άναλάβει τόν πατέρα σου.
-Πάτερ, θά μπορούσα νά έρχομαι στό μοναστήρι μέ τόν Δημήτρη, νά σάς βοηθάμε;
-Τώρα προέχει νά κοιτάξεις τό γάμο σου.
’Ε! μετά δέν ξέρεις μπορεί ό Θεός νά σου χαρίσει κανένα άγγελουδάκι.
Οί δύο τους είπαν άρκετά, μέχρι τήν ώρα πού ό δεσπότης φώναξε τήν Έλενίτσα καί κοινώνησε καί τα δύο παιδιά.
Έπειτα άπό όλιγόλεπτη συζήτηση πού είχε ό δεσπότης μέ τόν γέροντα ό Δημήτρης καί ή ’Ελένη άλλά καί ό δεσπότης άποχαιρέτισαν τόν π. Βασίλειο.
Τά δύο παιδιά μετέφεραν τόν Αγιο Επίσκοπο στά γραφεία τής Μητροπόλεως και κίνησαν νά επιστρέφουν στό χωριό τους.
Τήν ίδια ώρα ό δεσπότης τηλεφώνησε στο παπά του χωριού τους καί του ανακοίνωσε πώς θά ήθελε επειγόντως νά δε! τόν πατέρα τής ’Ελενίτσας, ό όποιος ήταν καί άριστερός ψάλτης στό χωριό του.
Μετά δύο ημέρες ό Δημήτρης περνούσε μαζί μέ τούς γονείς του τό κατώφλι του σπιτιού τής άγαπημένης του. Έβαλε μετάνοια στόν πατέρα της, του ζήτησε συγνώμη πού δέν είχε τό θάρρος νά τό κάνει άπό τήν πρώτη στιγμή πού συνδέθηκε μέ την κόρη του καί τόν παρακάλεσε νά συναινέσει στό γάμο του μέ τήν Ελένη. Εκείνος τόν άγκάλιασε, τόν άσπάστηκε καί του είπε: «Πάντα ήθελα ένα γιό στό σπίτι μου».
Όλα έγιναν όπως τά είπε ό γέροντας Βασίλειος. Όλη ή οικογένεια έκτοτε συμβουλευόταν γιά όλα τά ζητήματα τόν γέροντα Βασίλειο Καυσοκαλυβίτη, ένώ ό Δημήτρης καί ή Ελένη ήταν κάτω άπό τό πετραχήλι του Αγίου Επισκόπου Αντωνίου μέχρι και τήν κοίμησή του!
 ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.
«Γιατί, Γέροντα, ἐπέτρεψε ὁ Θεὸς νὰ εἰσβάλει στὴν Κύπρο μας ἕνας βάρβαρος λαός, νὰ σκοτώσει ἀθώους, νὰ ἀτιμάσει καὶ νὰ βιάσει;» Κι ὁ Γέροντας ἀπάντησε: «Αὐτὸ ἔγινε διότι ἡ Κύπρος, ἀπὸ νῆσος Ἁγίων, κατάντησε νῆσος ἁμαρτίας καὶ ἀκολασίας. Ὅταν θὰ ἐπιστρέψετε στὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ, τότε ἡ Κύπρος θὰ ἐλευθερωθεῖ. Ἂν ὑπῆρχε κι ἄλλος, χειρότερος καὶ πιὸ βάρβαρος ἐχθρὸς ἀπὸ τοὺς Τούρκους, σ᾽ ἐκεῖνον θὰ ἐπέτρεπε ὁ Θεὸς νὰ τὰ κάνει ὅλα αὐτά!»
Αποτέλεσμα εικόνας για επισκοπος μορφου
Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος:
Ο άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης φύτεψε στην καρδιά μου ένα μεγάλο πόθο. Μου είχε πει: Στην Κύπρο να πας τνα γίνεις μοναχός και να κάμεις βάσεις πνευματικές. Αυτές οι βάσεις θα διώξουν τις βάσεις των Τούρκων, των Άγγλων και της αμαρτίας, που εσείς οι Κύπριοι συντηρείτε με τα πάθη σας! Τον ρώτησα τότε να μου διευκρινίσει τι εννοεί με τον όρο ‘‘βάσεις πνευματικές’’ και, με απότομο ύφος, μου λέει: «Αμερικανάκι είσαι και δεν καταλαβαίνεις τι λέω; Ελληνικά μιλώ! Να πας στην Κύπρο για να φτιάξεις μοναστήρια ασκητικά, ενορίες και οικογένειες Ορθόδοξες!» Όπως δε επεξήγησε περαιτέρω ο όσιος σε κάποιους πιστούς: «Αν υπάρχουν άνθρωποι προσευχής, ταπεινοί, που έχουν πόνο και αγάπη, αυτοί είναι κεφάλαια πνευματικά, είναι ‘‘βάσεις πνευματικές’’. Δύο-τρεις ψυχές να υπάρχουν σε ένα μοναστήρι, που να σκέφτονται τον πόνο των άλλων και να προσεύχονται, τότε το μοναστήρι αυτό είναι πνευματικό οχυρό. Καθηλώνουν τα πάντα!»

Καμαρώστε "Ελευθερία" στο Διαδίκτυο!! :Διαγράφουν τα κανάλια στο youtube με τις δράσεις του π.Κλεομένη

Χθες και σήμερα φιμώνεται ο π.Κλεομένης αύριο ΕΣΥ. 
 ΑΥΤΗ είναι η "ελευθερία" του διαδικτύου... 
Σήκω από τον καναπέ σου και ΠΟΛΕΜΑ.


Διαβάστε επίσης:Δὲν ξέρω μὲ ποῖον ἐκ τῶν δύο νὰ γελάσω περισσότερον! Μὲ τὸν Κλεομένην ἢ τὸν Μαρδοχαῖον Φριζῆ;

Χωνεύοντας τὸ εἶδος τοῦ κάθε «ὑπερασπιστοῦ ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων»



«Παρατηρητήριον τοῦ Ἐλσίνκι»

Ἕνα παλαιὸ ἄρθρο -τοῦ 2006- ποὺ δικαιώνει τὴν παροιμία «δεῖξε μου τοὺς φίλους σου, νὰ σοῦ πω ποιός εἶσαι…»
Γιὰ νὰ καταλάβουν ὅλοι ὅτι οἱ μηνύσεις τοῦ Δημητρᾶ ἐνάντια στοὺς «ἐνοχλητικούς» δημοσιογράφους ἐνδεχομένως νὰ ἐκμαιεύσουν «δεδικασμένα», κατόπιν «ἀφορήτου πιέσεως» στοὺς δικαστὲς – ἐὰν δὲν ἀποδειχθοῦν «πρόθυμοι»…

Καὶ στὴν οὐσία φανερώνει, ἐμμέσως, καὶ ποιὲς ἰσχυρότατες δυνάμεις κρύβονται πίσω κι ἀπὸ τὰ γκέι πράιντ, ὥστε νὰ ἐκβιάζονται κορυφαῖοι πολιτικοὶ νὰ  «συναινοῦν» σὲ ὅποιο νομοσχέδιο τοὺς φέρνουν ἕτοιμο…
Προφανῶς, ἡ λέξις «ΝΑΤΟ» χρησιμοποιεῖται ὡς προπέτασαμα καπνοῦ, γιὰ νὰ μὴν γίνεται ἀντιληπτὴ ἡ ἰδιωτικῶν συμφερόντων «κρατικὴ ὀντότης»NSA.

Ὅταν ὁ κορυφαῖος τῆς «κλίκας» δὲν διστάζει νὰ  διακυρήττῃ «μίαν μετά-ἐθνικὴ κοινωνία, στὴν ὁποίαν ἡ δημοκρατία θὰ ἔχῃ φάῃ τὰ  ψωμιά της», ἐντούτοις ὑπάρχουν κρετίνοι «δικαιωματιστές», ποὺ δὲν ἀντιλαμβάνονται ὅτι χρησιμοποιοῦνται ὡς πιόνια «μιᾶς χρήσεως» γιὰ νὰ κτισθῇ μία Ὁλοκληρωτικὴ Κοινωνία Ἐκλεκτῶν – πού, ἐμπρός της, ὁ ναζισμὸς θὰ μοιάζῃ μὲ σχολικὴ ἐκδρομή.

«….Όμως, σε πολλές χώρες συνεχίστηκαν οι επίμονες καταγγελίες ότι η δράση της οργανώσεως είναι προσχηματική και ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν απλώς πρόφαση για την παρεμβατικότητα του Παρατηρητηρίου, η οποία έχει κίνητρα πολιτικά και κατευθύνεται –όπως καταγγέλλουν- από κέντρα εξουσίας πέραν του Ατλαντικού.
Η ηγεσία του Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι
Ο κατάλογος των επικεφαλής της οργανώσεως μοιάζει να βγαίνει κατ ευθείαν από σελίδες μυθιστορήματος του Ζεράρ ντε Βιλέ! Ας δούμε λοιπόν από ποίους αποτελείται το Διοικητικό Συμβούλιο του Παρατηρητηρίου,
πρόεδρος του οποίου μέχρι πριν δύο χρόνια ήταν η κ. Ludmilla Alexeyeva, που προαναφέραμε.
Karl Johannes von Schwarzenberg, κόμης. Αυστριακός γαλαζοαίματος, φανατικός αντικομουνιστής και ηγετικό μέλος του Παρατηρητηρίου από το 1985. Το όνομά του φιγουράρει στην λίστα προσκεκλημένων της λέσχης προσωπικοτήτων Μπίλντερμπεργκ καθώς και στο προεδρείο του «Ατλαντικού Ινστιτούτου» ενός οργανισμού που ιδρύθηκε το 1961 με σκοπό, όπως αναφέρει το καταστατικό “a sort of public support arm of NATO.”
Η λίστα του Προεδρείου του Ινστιτούτου περιλαμβάνει περί τα 100 ονόματα μεταξύ των οποίων ο μακαρίτης Ανιέλλι της Φίατ, ο Αμερικανός υπουργός αμύνης Ν. Ράμσφελντ, ο πολυεκατομμυριούχος Ρότσιλντ κ.α.
George Soros.
Πασίγνωστος πολυεκατομμυριούχος και οπαδός της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας έχει ταυτίσει το όνομά του με την έννοια του «αμοραλισμού» στις χρηματιστηριακές συναλλαγές. Από τα ιδρυτικά στελέχη του Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι…
Ralf Dahrendorf, λόρδος. Βρετανός καθηγητής κοινωνιολογίας γερμανικής καταγωγής, μέλος της βρετανικής Βουλής των Λόρδων, θεωρητικός της νατοϊκής ιδέας, φανατικός αντικομουνιστής, και οπαδός του νεοφιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποιήσεως. Υποστήριξε (!) με πάθος την πρόσφατη αμερικανική εισβολή στο Ιράκ: «Οι αξίες της ελευθερίας και της κοινωνίας μας πρέπει να υπερασπισυούν, αν χρειασθεί και με την χρήση βίας». (Εφημερίδα των Ευαγγελιστών, Φραγκφούρτη, 20-4-2003). Θαυμαστής και φίλος του Τζωρτζ Σόρος τον οποίο παρομοιάζει με τον Ρομπέν των Δασών.
Ως οπαδός της «πλανητικής κοινωνίας» έχει εκφράσει την μουσολινικής εμπνεύσεως άποψη ότι στη «μετα-εθνική κοινωνία η δημοκρατία έχει φάει τα ψωμιά της».
Timothy Garton Ash, καθηγητής της σύγχρονης ευρωπαϊκής Ιστορίας, στα πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Στάντφορτ –ιδεολογικό λίκνο της «ιντελιγκέντσιας» που γέννησε τα «γεράκια» του Μπους- ειδικευμένος σοβιετολόγος και μέλος του ιδρύματος Χούβερ, στην λίστα των «οικουμενικών πολιτών» της κλειστής λέσχης προσωπικοτήτων Μπίλντερμπεργκ.
Anton Pelinka.
Αυστριακός, καθηγητής στο Χάρβαντ, το Στάνφορντ κ.ά. Ειδικευμένος αναλυτής των διαδικασιών αποσταθεροποιήσεως των καθεστώτων της Πολωνίας, Τσεχοσλοβακίας, Ουγγαρίας, Ρουμανίας και Γιουγκοσλαυίας!
Jacques Rupnik,
Γάλλος πολιτειολόγος και σοβιετολόγος. Ειδικός του BBC στα θέματα της Ανατολικής Ευρώπης το 1977-1982. Μετά την πτώση του τείχους ασχολήθηκε με βαλκανικά θέματα.
—————————————————————
Το ελληνικό Παράρτημα
Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι ιδρύθηκε το 1992 και φυσικά δεν αποτελεί μία άσχετη οργάνωση, όπως κάποιοι έσπευσαν να ισχυρισθούν μετά το σκάνδαλο με τους Βρετανούς κατασκόπους. Ιδρύθηκε «με παρότρυνση της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ελσίνκι-IHF» όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του και συνεργάζεται στενά με την κεντρική οργάνωση. Η παρεμβατική διάθεση του Παρατηρητηρίου στα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα της χώρας μας έγινε συχνά αφορμή για έντονη κριτική και έχουν εκφρασθεί κατηγορίες ότι η δράση του ουσιαστικά εξυπηρετεί την πολιτική των ΗΠΑ
Στην Ελλάδα, η οργάνωση υποστηρίζεται από ορισμένους πολιτικούς, (Γ. Παπανδρέου κλπ) και άλλες προσωπικότητες.
Το ΔΣ αποτελείται από τους:
Γρηγόρης Βαλλιανάτος, Πρόεδρος
Kevin Boyle, Μέλος
Ορέστης Γεωργιάδης, Μέλος
Παναγιώτης Δημητράς, Μέλος
Dimitrina Petrova, Μέλος
Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι στηρίζεται και από ορισμένους Έλληνες δημοσιογράφους.
Συνεργάζεται με τον «Ιό της Ελευθεροτυπίας» (τον οποίο χαρακτηρίζει ως την «καλύτερη δημοσιογραφική ερευνητική ομάδα του ελληνικού Τύπου»
με τον συγγραφέα Νίκο Δήμου,
τον οποίο συγκαταλέγει στους χορηγούς,
μαζί με τη Διεθνή Ομοσπονδία Ελσίνκι, την αυστριακή κυβέρνηση, το ελληνικό ΥΠΕΞ κλπ,
ενώ στις ιστοσελίδες του προβάλλονται άρθρα
του Τάκη Μίχα,
του Θ. Τριαρίδη,
του Πάσχου Μανδραβέλη,
ου Ριχάρδου Σωμερίτη κλπ….»
πηγὴ
Χοϊδᾶς Διονύσιος

Η τέχνη της κουρελούς!!

Από το παλιατζίδικο των αναμνήσεων....


 
Κύριε,
Σε παρακαλώ
εντός τριών ημερών,
δείξε μου
ένα σημάδι
της αγάπης Σου,
και να το νιώσω!

Και μια λεπτομέρεια,
Κύριε.
Εξαιρούνται:
σεισμοί, έμφραγμα,
εγκεφαλικό,
ατύχημα,
αρρώστιες
αποτυχία σε εξετάσεις
κι άλλα τέτοια.

Μιλάω
για αγάπη,
Κύριέ μου.
Όπως την εννοούμε
εμείς
οι απλοί θνητοί.
Κάτι σε πιο στοργικό,
ζεστό,
φιλικό,
τρυφερό.
Δυσκολεύομαι να διαβάζω
τον καρκίνο και τα βάσανα
ως ¨επίσκεψή¨ Σου,
σαν τους μεγάλους άγιους.
Μα τόσο μπορώ,
τόσο αντέχω,
κι έτσι στο λέω.

Θέλω να νιώσω
την αγάπη Σου,
σαν το γάλα που πίνω:
με 5 κουταλιές
ζάχαρη!

Εύχομαι να με ακούσεις.
Σε τρεις μέρες!
Αμήν.

ΕΥΧΗ




Μουσική: Καλλιόπη Ηλιοπούλου
Στίχοι: Λάμπρος Κωσταράκης
Ενορχήστρωση: Ιωάννης Κωσταράκης
Στίχοι :
 
Βασίλεψες αστέρι μου
Γονάτισες στη μέρα
Το φως του ήλιου σ' έσβησε
Χάθηκες στον αιθέρα
 
Στο διάβα σου στον ουρανό
Πάρε και τη γραφή μου
Στείλ' την εκεί που αγαπώ
Και δώσε την ευχή μου
 
Όταν ξανά εμφανισθείς
Μην το ξεχάσεις στείλε
Ένα γλυκό χαμόγελο
τα μάτια ανοιγoκλείνε.
 
Μην ξεχαστείς μες στα πολλά
Τα αδέλφια σου τα άστρα
Γιατί ο ήλιος θα φανεί
Και θα κλειστείς σε κάστρα
 
Στο διάβα σου στον ουρανό
Πάρε και τη γραφή μου
Στείλ' την εκεί που αγαπώ
Και δώσε την ευχή μου
 
Όταν ξανά εμφανισθείς
Μην το ξεχάσεις στείλε
Ένα γλυκό χαμόγελο
τα μάτια ανοιγοκλείνε.


«Μια εστιν αυλή αγία του Θεού»


(Μ. Βασίλειος – Ερμηνεία στον ψαλμό ΚΗ)


Τοῦ Ν. Σακαλάκη

Αναμφίβολα, έχει μεγάλη σημασία όταν μιλάμε για την Ορθόδοξη Εκκλησία, για την Εκκλησιολογία της και για τη ζωή της, να χρησιμοποιούμε όρους όχι μόνο Αγιογραφικούς αλλά και όρους ενδελεχούς Πατερικής καταγραφής.
Σκόπιμα η οικουμενιστική αίρεση χρησιμοποιεί λέξεις και όρους με δυσδιάκριτη, πολλές φορές, σημασία.
Κάτω από την επιφάνεια της οικουμενιστικής ορολογίας κρύπτεται η εσώτατη υφή της παναιρέσεως του οικουμενισμού.
Ο Ζ. Σεβαλιέ τόνισε: «Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα ονομάσουν τον 20ο αιώνα, αιώνα της προπαγάνδας».
Επίσης ο Κ. Μαρξ υπογράμμισε: «Η ιδέα μετατρέπεται σε δύναμη (υλική) όταν μπει μέσα στις μάζες».
Ο ιδεολογικός – προπαγανδιστικός μηχανισμός σκοπό έχει την κατάληψη του νου και της καρδιάς των ανθρώπων (αιχμαλωσία).
Η προπαγάνδα εξουδετερώνει τους αντιπάλους δημιουργώντας γι’ αυτούς «κλίμα λεπρών». Δημιουργεί στην κοινή γνώμη «αντανακλαστικά» εναντίον τους, ώστε τα ονόματά τους να συνδεθούν αυτόματα με επιφυλάξεις, απορρίψεις και απέχθειες. Σήμερα, η οικουμενιστική προπαγάνδα, προωθεί την πραγματικότητα αυτή. Δημιούργησε την αντιστοιχία: Αγιορείτες πατέρες–πλανεμένοι, Διακοπή μνημοσύνου–Σχίσμα, Αντι-οικουμενισμός–ανυπακοή στην Εκκλησία.
Ο εκφοβισμός αυτός διαλύεται από την ορθή πνευματική ζωή και τη μελέτη των Αγίων Πατέρων.
Στην οικουμενιστική λογική οι όροι «Εκκλησία», «Ορθοδοξία» και
«αίρεση» έχουν αγιογραφικό περίγραμμα με ανατροπή της ιστορικοθεολογικής έννοιας, που μας παρέδωσαν οι Άγιες (9) Οικουμενικές Σύνοδοι και η διδασκαλία των Πατέρων, θεωρητική και πρακτική.
Στο ξεκίνημα του οικουμενισμού, στόχους απετέλεσαν η έννοια «Εκκλησία» και ο όρος «Ορθοδοξία».
Με τον όρο «Εκκλησία» εννοούν: «Το σύνολο εκείνων που πιστεύουν στον Χριστό, δηλ. το σύνολο των Χριστιανών και προκειμένου για την Ορθόδοξη Εκκλησία το σύνολο των Ορθοδόξων Χριστιανών».
Για τον οικουμενισμό οι αιρέσεις Παπισμός, Προτεσταντισμός, κλπ είναι διαιρέσεις «εν υμίν», εντός της «ολκάδος του Χριστού», εντός της Εκκλησίας.
Ο Μ. Βασίλειος χρησιμοποιεί όρους, που αποδίδουν ορθά το αληθινό νόημα των όρων «Εκκλησία», «Ορθοδοξία» και «αίρεση». Στην επιστολή του (258, ΠΡΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΕΠΙΦΑΝΙΟΝ) τονίζει: «Και τέτμηται μεν η αίρεσις προς την Ορθοδοξίαν, τέτμηται δε και αυτή προς εαυτήν η ορθότης», δηλ. «Και έχει μεν αποσπασθεί η αίρεσις από την Ορθοδοξίαν, αλλά έχει διασπασθεί και η Ορθοδοξία καθ’ εαυτήν».
Η αίρεση κατά τον Μ. Βασίλειο, δεν είναι διαίρεση εντός της Εκκλησίας αλλά απόσπαση από την Εκκλησία–Ορθοδοξία. Θέση αντιδιαμετρικά αντίθετη από τη θέση της «συνόδου» της Κρήτης περί «ετεροδόξων Εκκλησιών».
Η διάσπαση όμως της Ορθοδοξίας «αυτή προς εαυτήν», διαιρεί την ορθότητα της πίστεως ως τακτική (όπως σήμερα). Έχουμε δηλ. διαφοροποιήσεις των Ορθοδόξων στην άμυνα έναντι της αιρέσεως του οικουμενισμού, χωρίς αλλαγή στρατοπέδου.
Ο Μ. Βασίλειος, σε άλλο σημείο της ερμηνείας του στον ΚΗ Ψαλμό, επισημαίνει: «Μη μου, φησίν, ιδίας αυλάς και συναγωγάς επινοείτε. Μία εστιν αυλή (Εκκλησία) αγία του Θεού», δηλ. «Μη μου επινοείτε, λέγει, ιδιαίτερας αυλάς και συναγωγάς. Μία είναι η αγία αυλή του Θεού».
Και συνεχίζει ο Ι. Πατήρ: «Ου τοινυν έξω της αγίας ταύτης αυλής προσκυνείν προσήκε τω Θεώ, αλλ’ ένδον αυτής γενόμενον· ίνα μη έξω τις αυτής ων, μηδέ ελκόμενος υπό των έξω, απολέση το είναι εν αυλή Κυρίου».
Με απλά λόγια: «Δεν αρμόζει, λοιπόν, να προσκυνεί κανείς τον Θεόν έξω από την αγίαν αυτήν αυλήν, αλλά ευρισκόμενος μέσα εις αυτήν· μήπως ευρισκόμενος κανείς έξω από αυτήν και παρασυρόμενος από εκείνους που είναι έξω από την αυλήν χάση το προνόμιον να είναι στην αυλή του Κυρίου».
Η αλλοίωση της εκκλησιολογίας της Ορθοδοξίας είναι δεδομένη στον οικουμενισμό και συναντά αντιστάσεις καθοριστικές μόνο από την Πατερική θεολογία–ορολογία. Γι’ αυτό και στο παρελθόν (1970), ο τότε Μητροπολίτης (οικουμενιστής) Χαλκηδόνος Μελίτων είχε δηλώσει: «…Εξάγοντες την ορθόδοξον θεολογικήν σκέψιν εκ της χειμερίας νάρκης αυτής εις την ασφαλή περιπέτειαν του Θεού, επαναδίδοντες εις αυτήν το κύριον και ουσιώδες χαρακτηριστικόν της, το δυναμικόν, κατά το υπόδειγμα των Πατέρων, και δημιουργούντες ούτω μίαν νεοπατερικήν δυναμικήν θεολογίαν» (3 Μαρτίου 1970).
Οποία διαφορά, για παράδειγμα, από τον άγιο Κύριλλο Αλεξανδρείας, που επικαλείται τους Πατέρας για οικοδομή πνευματικής συνεχείας και όχι για ανατροπή:
«Πανταχόθεν ουν άρα συνωθούμενοι προς αλήθειαν, και το τοις ιεροίς Γράμμασιν δοκούν ιχνηλατείν εύ μάλα σπουδάζοντες και ταις των Πατέρων επόμενοι δόξαις, τον εκ ριζης Ιεσσαί,…, κατά αλήθειαν πιστεύομεν» (Περί ορθής πίστεως, P.G. 76, στ. 1200).
Αν κοιτάξουμε την έννοια «Ορθοδοξία» από οικουμενιστικής σκοπιάς, θα διαπιστώσουμε την κακοποίηση–διαστρέβλωση της εννοίας. Σε οικουμενιστική ομιλία διαβάζουμε: «Ορθοδοξία είναι η πίστις εις ό,τι ο Θεός δια του Λόγου αυτού – είτε ασάρκου είτε εν συνεχεία, ενσάρκου–απεκάλυψεν από του Αγίου Πνεύματος Αυτού. Ορθοδοξία είναι η πίστις εις ό,τι ο Θεός είπε και εις ό,τι ο Θεός απεκάλυψεν ότι θέλει. Διότι αυτό είναι απόλυτος Αλήθεια» (Λεωνίδου Φιλιππίδου, 1970).
Με την οικουμενιστική λογική, κάθε Χριστιανική ομολογία από μόνη της, με μόνη την πίστη της (παραδοχή) στην Αγία Γραφή είναι Ορθόδοξη! Και όλες οι άλλες διαφορές είναι θέματα «θεολογούμενα»!
Για τον Μ. Βασίλειο, για την Ορθόδοξη Εκκλησία, όλες αυτές οι ομολογίες–αιρέσεις είναι εκτός Εκκλησίας, διότι δεν υπακούουν στον Πνευματικό άξονα: Αγία Γραφή, Αποστολικές και Πατερικές Παραδόσεις.
Ο Μ. Βασίλειος «ΠΡΟΣ ΤΟΥ ΛΟΓΙΩΤΑΤΟΥΣ ΤΗΣ ΝΕΟΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ» υπογραμμίζει: «Πίστεως διαστροφή παρ’ υμίν μελετάται εχθρά μεν τοις Αποστολικοίς και Ευαγγελικοίς δόγμασιν, εχθρά δε τη παραδόσει του μεγάλου ως αληθούς Γρηγορίου…».
Στ’ αλήθεια τι θα έλεγε ο Μ. Βασίλειος για τα σημερινά συλλείτουργα–συμπροσευχές των οικουμενιστών Πατριαρχών και επισκόπων;
«Πολλοί γαρ εστάσιν εν σχήματι μεν προσευχής, ουκ εισι δε εν τη αυλή» (Ερμηνεία στον ΚΗ Ψαλμό).
ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ


ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

πηγή